سلام نوشان جون
الان که اینا رو خوندم عذاب وجدان گرفتم که نکنه نوشته های من ناراحتت کرده باشه!
اگر اینطوری هست واقعا معذرت می خوام و واقعا بهت اطمینان می دم که هیچ قصدی در ناراحت کردن تو و یا بقیه بچه ها نداشتم.
خوب این طبیعی هست که وقتی آدم نظرات مخالف با خودش رو می خونه اولش یکم ناراحت بشه و حرصش در بیاد که برای منم وقتی بچه ها از چیزهایی که من دوستشون داشتم ایراد می گرفتن پیش میومد ولی بعد از اون ناراحتی اولیه سعی می کردم دوباره بخونم و منظورشون رو متوجه بشم و البته توی دل خودم حق رو صد در صد به منتقد نمی دادم ولی سعی می کردم قسمت هایی که به نظرم مهم بود و من بی توجهی کرده بودم رو پیدا کنم و سعی کنم براشون راه حلی پیدا کنم که در قسمت بعدی بهتر بنویسم.
به هر حال بچه ها این رک بودن بیش از حد از بچگی همیشه با من بوده و خیلی وقتها کنترلش برام ممکن نیست، پس اگر کسی رو ناراحت کردم همینجا خواهش می کنم که منو ببخشه و از این به بعد نوشته های منو از زاویه ی خودم بخونه و مطمئن باشه که هیچ منظوری ندارم. 
سلام مهرنوش جون نه عذاب وجدان نگیر من یه کم زیادی حساس میشم بعضی وقتها
میدونم که قصد ناراحت کردنی نداشتیم هیچ کدوممون ولی این خاصیت نقده که توش این بحث هام پیش میاد تو تلویزیونم نگاه کنی منتقدها خیلی باهم بحث میکنن آخر سر مجریه ساکتشون میکنه
بنابراین این مسائل احساسی رو خیلی بهش بها ندیم بهتره 
