یا علی موسیَ الرّضا، آقا، به دادم می رسی؟
بلبلی شوریده ام، آیا، به دادم می رسی؟
تالیِ آیاتِ حق، زنجیره یِ توحیدونور
زاده ی بَدرُالدُّ جی، مولا ، به دادم می رسی؟
وامدارت هستم و جانم بسی نا قابل است
واسطه سازم جوادت را به دادم می رسی؟
درخمارجرعه ای ازحوضِ کوثرمانده ام
ساقیا با ساغرصهبا به دادم می رسی؟
مستِ آن پیمانه ی نابِ اََلـَستم ؛ یا رضا
می کنی جانِ مرا احیا؟، به دادم می رسی؟
با هَـزاران ِغزلها سرخوشم درانجمن
کرده است عشقت مرا شیدا ، به دادم می رسی؟
این شرافت بس که هم نام وغلامت گشته ام
جان نثارم ، حضرتِ والا به دادم می رسی؟
گوشه ی چشمی نظربر«مهدوی» می افکنی؟
درصراط آن محشرکُبرا به دادم می رسی؟
با ادای شاعری در واژه ها افتاده ام
خود شدم مغلوبِ این دعوا، به دادم می رسی؟
