اسیدپاشی به دخترموردعلاقه همسر!!!!

سلام، من زیاد تو این جور مباحث شرکت نمیکنم، اما این بحث طوری هست که منم دوست داشتم نظرم رو بگم.
اول اینکه هر آدمی هر جرمی مرتکب بشه، هیچ حقی برای شخص متضرر ایجاد نمیکنه که شخصا اقدام کنه و به روش خودش انتقام بگیره.
با این شکل مشحصه که چی میشه و هر کس که شخصا به این نتیجه برسه که بهش خیلی ظلم شده، فردا از لحظه بریدن سر کسی که مشخص نیست آیا جرمش با این سطح از خشونت یکسان بوده یا اصلا جرمی مرتکب شده بوده! توی جامعه پخش میشه.
در مورد حکم اعدام و ینجور مسائل حقوقی، نظر تخصصی که نمیشه داد، اما نظر شخصی من این هست که دو مسئله در مورد اینجور احکام وجود داره.
مسئله اول اینکه احکام و قوانین تو هر جامعه ای به دو دلیل کلی هستند، یکی مجازات متخلف، دوم کمک به داشتن جامعه ای با تخلف کمتر. و توی هر جامعه این دو مسئله بالانس متفاوتی دارند. ممکنه اگه قوانین نروژ رو توی پاکستان اجرا کنی اصلا جواب نده. مسئله اینه که قانون گذار به این نتیجه برسه که مثلا توی جامعه ما آیا میشه با فدا کردن قصاص و مجازات یک مجرم با شدت زیاد، به کم شدن تخلف توی اون جامعه کمک کرد یا نه. البته موضوع بخشش چیز دیگه ای هست و به نظر منم زیاد جالب نیست، اما مثلا تخفیف از اعدام به مثلا حبس ابد یا خیلی طولانی در بعضی جوامع به کاسته شدن خشونت کمک کرده، مثلا اعدام در ملا عام گاهی خودش خشونت و تخلفات بعدی رو باعث میشه به جای بازدارندگی.
مورد دوم هم این هست که قوانین رو اصلا نباید با این دید نگاه کرد که خودمون رو جای شخص متصرر بذاریم، چون معمولا شخص متضرر در زمان تخلف حالت اغراق شده ای از جرم در ذهنش هست و ممکنه مثلا وقتی یه موتوری تو پیاده رو به من بزنه و پام بشکنه همون وسط از من بخوان که یه قانون برای این جرم تصویب کنم، تا سوزوندن زنده زنده اون طرف هم به ذهنم خطور کنه!!! قوانین باید با نگاه دور از احساسات به شدت تخلف و کمک به جامعه تصویب بشه به نظر من.