تجمع هواداران مقابل بیمارستان محل فوت مرتضی پاشایی

احساس میکنم با رفتنش یه قسمتی از وجود هممونو برده
چقدر مظلومانه و آروم رفت، اینه که قلب آدم و به آتیش میکشه
اون حزنی که تو صداش بود، اون حجب و حیاش، متانتش، با اون چهره بیمارش هیچوقت خنده از لبهاش پاک نمیش
دوستان شیراز دیشب کامل عزادار شده بود، یه جور مراسم یادبود واسش گرفته بودن
کاش منم تهران بودم و مراسمش شرکت میکردم
واقعا دل دنیا رو خون کرد
منکه اشکم یه لحظه قطع نمیشه