مهرنوش :
گرچه تشخیصش برای ما که آماتور هستیم یکمی سخته! ولی من موافقم، مثلا می تونیم اسمش رو بذاریم وفاداری به کاراکترها! ولی یه مشکلی داره مثلا فرض کنید ما یه شخصیت خشن درست کردیم و تو یه قسمت می خوایم اون روی این آدم رو که مثلا قلب مهربونی داره که پنهان بوده تا حالا رو نشون بدیم! چجوری بگیم این تناقض نیست!؟
خوب به نظر من تا حدی قابل تشخیص هست. اینکه ببینیم همه آدمها شخصیت چندگانه ای دارن یا اینکه تو بزنگاها کارایی میکنن که بهشون نمیاد شاید در طول داستان مشخص بشه. چون قطعا همه شخصیت های اصلی ما به حد قابل قبولی از درایت و شجاعت و پیچیدگی و عطوفت و خشم و ... توشون هست. اما یه جاهایی اشخاص میتونن بولد بشن یا اینکه یه جاهایی بزنن تو ذوق که این چطوری اینکارا رو کرد، در توانش نبود، خالی بندی بود یا همچین چیزی.
