پزشکی و سلامت

داروهای ترالی اورژانس
آدنوزینADENOSINE
اشکال دارویی: Injection:6mg/2ml
موارد مصرف: این دارو برای تصحیح ریتم سینوسی در درمان تاکی کاردی فوق بطنی پاروکسیمال، همراه با سندروم W.P.W مصرف می شود. از این دارو برای تشخیص افتراقی تا کی کاردی فوق بطنی و در تصویر برداری از عضله قلب نیز مصرف می شود.
مکانسیم اثر: این دارو یک نوکلئوزید درون زا است که در بسیاری از فرآیندهای بیولوژیک دخالت دارد. این دارو به عنوان یک داروی ضد آریتمی از طریق تحریک گیرنده A و کاهش هدایت گره دهلیزی- بطنی عمل می کند.این دارو همچنین سبب گشاد شدن عروق محیطی و کرونر می شود.
فارماکوکنتیک: نیمه عمر پلاسمایی این دارو بسیار کوتاه است (کمتر از 10 ثانیه) پس از مصرف وریدی دارو توسط یک مکانسیم انتقالی به درون گویچه های قرمز و سلول های اندوتلیال عروق وارد و به اینوزین و آدنوزین مونوفسفات متابولیزه می گردد.
موارد منع مصرف: این دارو در بلوک قلبی درجه دو و سه و در بیماران مبتلا به سندروم سینوس بیمار و در بیماران آسمی نباید مصرف شود.
هشدارها:
1- این دارو در بیماران مبتلا به انسداد ریوی باید با احتیاط فراوان مصرف شود.
2- انفوزیون این دارو در بیمارانیکه مستعد بروز مشکلات کاهش فشار خون هستند ( مانند بیمارانیکه مبتلا به اختلال عملکرد سیستم اوتونوم، التهاب پری کارد یا تنگی دریچه قلب می باشند) باید با احتیاط صورت گیرد.
3- بیمارانیکه بتازگی عمل پیوند قلب انجام داده اند ممکن است به اثرات دارو حساس تر باشند.
عوارض جانبی: عوارض جانبی دارو معمولاً گذرا است. این عوارض شامل : تهوع، منگی، برافروختگی، سردرد، درد سینه شبه آنژینی در قفسه سینه و دیسپنه می باشد آدنوزین ممکن است سبب بدتر شدن آریتمی شود.
تداخل دارویی: دی پیریدامول برداشت آدنوزین را مهار کرده و ممکن است سبب تشدید اثر آدنوزین شود در صورت نیاز به مصرف همزمان دو دارو، کاهش مقدار مصرف آدنوزین ضروری است تئوفیلین و سایر مشتقات گزانتین، آنتاگونیست های رقابتی آدنوزین هستند خطر انسداد دهلیزی – بطنی در صورت مصرف همزنان با داروهایی که هدایت دهلیزی بطنی را کاهش می دهد ممکن است افزایش یابد.
نکات پرستاری:
1- قبل و طی دوره درمان، سرعت ضربان قلب و ریتم قلب بیمار به طورمرتب کنترل گردد.
2- محلول آدنوزین باید فاقد بلور باشد در صورتی که در محلول بلورهایی دیده می شود باید آنرا به آرامی گرم کرد تا بلورها حل شود. از تزریق بلورهای غیر شفاف باید خودداری کرد.
3- برای تاثیر کافی لازم است تزریق به سرعت ، در صورت امکان به مرکزی ترین ورید انجام شود به دنبال آن مسیر تزریق را با کمی سرم نمکی شستشو دهید
4- باقی مانده محلول را باید دور ریخت چون فاقد مواد نگهدارنده است و از آن نمی توان چندین نوبت استفاده کرد
5- تجهیزات لازم برای مواقع اضطراری یا درمان آریتمی جدید در دسترس باشد
آمیودارون AMIODARONE
شکل دارویی: Injection:150mg/3ml Tablet:200mg
موارد مصرف: آمیودارون از راه خوراکی فقط در درمان تاکی کاردی بطنی گهگیر و غیر پایدار از نظر همودینامیکی و فیبریلاسیون بطنی گهگیر زمانی که سایر داروها موثر نمی باشد مصرف می شود. این دارو از راه تزریق جهت تخفیف و پیشگیری از آریتمی فوق بطنی گهگیر که به سایر داروها پاسخ نمی دهد، بویژه هنگامی که همراه سندروم ولف بارکینسون- وایت (W.p.W) باشد. از جمله فیبریلاسیون دهلیزی، فلوتر دهلیزی ، تاکی کاردی دهلیزی نابجا و تاکی کاردی فوق بطنی مصرف می شود.
مکانیسم اثر: آميودارون با اثر مستقيم بربافتها، بدون تاثير بارز بر پتانسيل غشاء، طول مدت پتانسيل عمل و دوره تحريك‏ ناپذيري را در تمام بافتهاي قلب طولاني میکند. همچين در بيماران مبتلا به سندرم w-p-w، تحريك‏پذيري بافت مسير فرعي را طولاني كرده و سرعت هدايت را در اين بافتها كند میکند.
فارماکوکنیتیک: جذب آميودارون از راه خوراكي كند ومتغيراست. حدود 25-20 درصد از راه خوراكي جذب میشود. سرعت دستيابي به غلظت پلاسمايي يكنواخت و درماني دارو، كند و دفع دارو طولاني است. پيوند دارو با پروتئين بسيار زياد است. متابوليسم اين دارو كبدي است و نيمه عمر آن در مرحله ابتدايي، 10-5/2 روز و در مرحله انتهايي 107-26 روز است. اثر دارو 3-2 روز تا 3-2 ماه پس از مصرف شروع می شود وحداكثر غلظت پلاسمايي نيز 7/3 ساعت پس از مصرف حاصل میشود. طول مدت اثر متغير (هفته ها تا ماه ها) است. اين دارو از طريق صفرا دفع میگردد.
موارد منع مصرف: اين دارو در انسداد دهليزي- بطني درجه 2 يا 3 كه از قبل وجود داشته است (بدون ضربان ساز مصنوعي)، حملات برادي كاردي كه منجر به سنكوپ میشود (مگر اينكه از ضربان ساز مصنوعي براي كنترل آن استفاده نشود) و عيب عملكرد گره سينوسي مگر ا