پزشکی و سلامت

در فشار خون سيستولي بامصرف مقادير بيش از حد دارو گزارش شده است
نکات پرستاری:
1-انفوزيون دوبوتامين همزمان با هپارين و هيدروكورتيزون ،سفازولين ، سفالوتين و پني سيلين از یک لوله انفوزیون توصیه نمی شود.
2 ـ دوبوتامين با محلولهاي قليايي مانند بي كربنات سديم ، ناسازگاري دارد.
3 ـ تغييررنگ محلول به رنگ صورتي به علت اكسيداسيون جزئي است . با وجود اين ، اگر دارو در طول مدت توصيه شده مصرف شود، از قدرت آن كاسته نمي شود.
دوپامین DOPAMINE HCL
اشکال دارویی: Injection: 200mg/5ml
موارد مصرف: دوپامین برای درمان شوک کاردیوژنیک ناشی از سکته یا جراحی قلب استفاده می شود در شوک سپتیک مقادیر اندک دوپامین ممکن است همراه با نوراپی نفرین برای حفظ جریان خون کلیوی تجویز گردد.
مکانیسم اثر: این دارو با تحریک گیرنده های بتا- یک آدرنرژیک در عضله قلب اثر اینوتروپیک مثبت خود را اعمال می کند دوپامین با تحریک گیرنده های پس سیناپسی دوپامین- 1در عروق عضلات صاف و کلیه باعث گشادی عروق و افزایش دفع سدیم می شود بعلاوه با تحریک هر دو گیرنده آلفا یک و دو باعث انقباض عروق می شود.
فارماکوکنیتیک: دوپامین بعد از تجویز وریدی بسرعت در بدن توزیع شده و در کبد و کلیه ها و پلاسما توسط منو آمین اکسیداز وکانگولمتیل ترانسفراز به متابولیت های غیر فعال تبدیل میشود. نیمه عمر پلاسمای و حذف دارو بترتیب 2و9 دقیقه می باشد. تفاوت فردی در کلیرانس دوپامین وجود دارد که تا حدی ناشی از غیر طبیعی بودن عملکرد اعضایی مثل کبد یا کلیه ( که باعث کاهش کلیرانس دوپامین می گردد) می باشد80% دارو طی 24 ساعت اول بشکل متابولیت ها از طریق کلیه ها دفع می گردد.
موارد منع مصرف :این دارو در موارد تاکی آریتمی و فئوکروموسیتوما نباید مصرف شود.
هشدارها: 1- قبل از تجویز دوپامین به بیمارانی که دچار شوک شده اند و یا در انفارکتوس میوکارد باید کمی حجم خون تصحیح گردد.2- برای بیمارانی که داروی مهار کننده آنزیم مونوآمین اکسیداز دریافت می کنند نباید دوپامین تجویز کرد. در صورت ضرورت باید با کمترین میزان ممکن دارو را تجویز نمود.3- در شوک ناشی از سکته قلبی باید از مقادیر کم ( کمتر از 5 میکروگرم در دقیقه) دوپامین استفاده نمود چون مقادیر بیشتر با انقباض عروق باعث بدتر شدن نارسایی قلب می شود.4- در موقع انفوزیون وریدی دوپامین در صورت نشست مقادیر زیاد دوپامین به بافت های اطراف نکروز ایجاد می گردد.
عوارض جانبی: بروز عوارضی مثل تهوع و استفراغ، تنگی عروق محیطی، کاهش فشار خون، افزایش فشار خون، افزایش ضربان قلب درد آنژینی و آریتمی و ندرتاً پلی یوریا با این دارو گزارش شده است.
تداخل دارویی: تجویز همزمان این دارو با داروهای ضد افسردگی مهار کننده آنزیم مونوآمین اکسیداز ممکن است موجب افزایش تشدید فشار خون گردد.
نکات پرستاری:
1- نشست دوپامین به بافت های اطراف رگ با تزریق موضعی فنتولامین تا حداکثر 12 ساعت پس از نشست به طور موفقیت آمیزی قابل درمان است.
2- در صورت بروز عوارض جانبی دوپامین، به دلیل کوتاه بودن نیمه عمر این دارو، با کم کردن سرعت انفوزیون یا قطع آن این عوارض سریعاً برطرف می شود.
3- دارو قبل از تزریق باید رقیق گردد. جهت رقیق کردن از محلول های سدیم بیکربنات و قلیایی استفاده نشود.
اپی نفرینEPINEPHRINE
اشکال دارویی: 1mg/1ml- 2mg/2ml : Injection
موارد مصرف: این دارو برای درمان اضطراری واکنش های حاد آلرژیک، آنافیلاکسی،آنژیوادم، درمان همراه با بیحس کننده های موضعی پریاپسیم، خونریزی لثه و احیای قلبی- عروقی مصرف می شود.
مکانیسم اثر: این دارو از هیدرولیز استیل کولین بوسیله استیل کولین استراز جلوگیری می کند و در نتیجه انتقال تکانه های عصبی از محل اتصال عصب- عضله را تسهیل میکند. نئوسیتگمین میتواند بر سلولها و نرون های گانگلیون آتونوم در CNS نیز اثر نماید. این دارو همچنین با افزایش تحریک و تون عضلات معده، کاهش انقباض معده بعد از عمل جراحی را برطرف می کند بعلاوه با طولانی کردن اثر استیل کولین در صفحه انتهایی باعث افزایش قدرت عضلانی بیماران میاستنی گراو میشود.در حالی که این اثر نزد سایر بیماران مشاهده نمی شود.
طبقه بندی درمانی: اگونیست آلفا و بتا – آدرنرژیک- گشاد کننده برونش ها- ضد احتقان بینی
فارماکوکنیتیک: این دارو از راه عضلانی و یازیر جلدی جذب می شود.اپی نفرین در انتهای اعصاب سمپاتیک کبد و سایر بافت های بدن توسط COMT,MAO متابولیزه می شود. شروع اثر این دارو از راه عضلانی متغیر می باشد در حالی که اثر آن از راه تزریق زیر جلدی 15-6 دقیقه پس از مصرف شروع می شود. طول مدت اثر دارو از راه زیر جلدی یا عضلانی کمتر از 4-1 ساعت است دفع این دارو از راه کلیه است.
هشدارها:
1