پزشکی و سلامت

داده سبب کاهش غلظت پلاسمایی آن می گردد.مصرف همزمان هالوپریدول با سایر داروهایی که عوارض خارج هرمی دارند می تواند منجر به بروز عوارض شدید خارج هرمی هالوپریدول گردد. هالوپریدول احتمالاً با کاهش آستانه تشنج، با اثر داروهای ضد صرع مقابله می نماید. داروهایی نظیر لیتیم سبب افزایش عوارض خارج هرمی و افزایش سمیت عصبی هالوپریدول می گردد مصرف همزمان فراورده های الکل و سایر داروهای مضعف CNS با این دارو ممکن است سبب تشدید اثرات مضعف CNS و تنفس و همچنین اثرات کاهنده فشار خون گردد. مسمومیت با الکل نیز تشدید می گردد مصرف همزمان با اپی نفرین ممکن است کاهش فشار خون و تاکی کاردی را تشدید نماید. اثر درمانی لوودوپا در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است کاهش یابد.
نکات پرستاری:
1- این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده مصرف شود.
2- دوره درمان با دارو کامل شود برای حصول اثرات درمانی ممکن است چند هفته زمان نیاز باشد.
3- در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو به محض به یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود. نوبت های بعدی باید مطابق رژیم درمانی مصرف شوند و از دو برابر کردن مقدار مصرف باید خودداری شود.
4- قبل از قطع مصرف دارو باید با پزشک مشورت شود توصیه می شود مصرف دارو بتدریج قطع شود
5- از مصرف فرآورده های الکل و سایر فرآورده های مضعف CNS با این دارو باید خودداری شود.
6-به دلیل بروز گیجی و خواب آلودگی، هنگام رانندگی یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری دارد باید با احتیاط مصرف شود.
7-به دلیل بروز شوک حرارتی، هنگام ورزش یا در هوای گرم و هنگام حمام با آب داغ باید احتیاط شود.
8-در صورت نیاز به هر گونه عمل جراحی یا درمان اضطراری یا عملیات دندانپزشکی ، پزشک باید از مصرف دارو مطلع گردد.
9-به دلیل احتمال سرگیجه یا عدم تعادل، هنگام برخاستن از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط شود.
هپارین HEPARIN
اشکال دارویی: Injection:5ooou/ml,10,000u/ml موارد مصرف: هپارین در پیشگیری و درمان ترومبوز ورید های عمقی و ترومبوآمبولی ریوی، جلوگیری از انعقاد خون در گردش خون خارج بدن طی جراحی قلب و روش های دیالیز، به عنوان داروی کمکی در درمان آنژین ناپایدار، آمبولی شریانی محیطی و کاهش خطر بروز ترومبوز مغزی و مرگ در بیمارانی که دچار حمله پیشرونده شدید و ناگهانی می شود مصرف می شود این دارو همچنین به عنوان پیشگیری در اعمال جراحی ارتوپدی و جراحی عمومی بکار می رود.
مکانیسم اثر: هپارین از طریق مهار فعال شدن فاکتورهای تثبیت کننده فیبرین توسط ترومبین، از تشکیل لخته فیبرینی پایدار جلوگیری می کند.
موارد منع مصرف: این دارو در بیماران مبتلا به هموفیلی و سایر اختلالات خونی، کمی پلاکت خون، اولسرپتیک ،خونریزی اخیر مغزی، زیادی شدید فشار خون، بیماری شدید کبد، آنوریسم، نارسایی کلیه ، پس از صدمات شدید یا جراحی اخیر برروی چشم یا سیستم عصبی ، اندوکاردیت حاد باکتریائی، بی حسی اسپاینال یا اپی دورال با مقدار مصرف های درمانی هپارین و حساسیت به هپارین، موارد تهدید به سقط و خونریزی عروق مغزی نباید مصرف شود.
هشدارها:
1- این دارو در موارد زیر باید با احتیاط مصرف شود: بی حسی منطقه ای یا انسداد اعصاب ناحیه کمر، دیسکرازی خونی بخصوص کمی پلاکت خون، زایمان اخیر، یا در مواردی که نیاز به عمل جراحی اعصاب و چشم وجود دارد، پربکاردیت یا نشست مایع به پریکارد، عیب شدید کارکلیه، جراحی عمده یا زخم هایی که سبب بوجود آمدن سطوح باز و وسیع می شوند، صدمه شدید به ویژه به دستگاه عصبی مرکزی، سوراخ شدگی نخاع،زخم یا سایر ضایعات فعال گوارشی، ادراری، تنفسی ، واسکولیت شدید و عیب شدید کار کبد.
2- در بیمارانی که هپارین مصرف می کنند از تزریق عضلانی سایر داروها به دلیل احتمال بروز هماتوم و خونریزی در اطراف محل تزریق خودداری شود.
3-خونریزی از لثه ممکن است نشانه مصرف بیش از حد هپارین باشد. درمان با هپارین خطر بروز خونریزی موضعی طی جراحی های دهان و پس از آن را افزایش می دهد.
4- از آنجا که هپارین از بافت های حیوانی تهیه می شود. توصیه می شود در بیمارانی که سابقه حساسیت با آسم دارند. ابتدا مقدار آزمایشی 1000 واحد قبل از شروع درمان تزریق شود.
5- در صورت استفاده از برنامه درمانی با مقادیر کامل هپارین ، مقدار مصرف دارو باید با توجه به نتایج آزمون های انعقاد خون برای هر فرد تنظیم شود.
6- مهار ترشح آلدوسترون توسط هپارین میتواند باعث هیپرکالمی شود. بیماران مبتلا به دیابت ملیتوس ، نارسایی مزمن کلیه ، اسیدوز پتاسیم خون بالا، یا بیمارانی که داروهای نگهدارنده پتاسیم مصرف میکنند . برای بروز عارضه هیپرکالمی مستعد تر هستند. توصیه می شود در چنین بیمارانی سطح پتاسیم خون قبل از شروع هپارین کنترل شده و در حین مصرف هپارین تحت نظر قرار گیرد بویژه اگر تجویز هپارین قرار است بیش