سلام دوستان.
من قبل تا قبل از شرایطی که کلا تو مملکت پیش اومد درگیر افسردگی بودم و پیش روان پزشک هم میرفتم. بعد اینکه اوضاع و احوال بهم ریخت و شاهد یه سری چیزا بودم هم تو کشورم و هم تو خانوادم کلا به هم ریختم..
وضعیت روحیم به قدری بده که نمیتونم پاشم یه لیوان آب بردارم برای خودم.. افکارم مدام منفیه.. یه چرخه تکراری شده روزام.
یه مدته افکار بدی هم به سراغم میاد که نمیخوام بازگوش کنم تو سایت ولی میدونید که چیه..
از هر لحاظی تو زندگی انگار به پایان رسیدم و حتی یه دلخوشی کوچیک طی روز ندارم .. هیچی نمیتونه خوشحالم کنه. بی دلیل گریه ام میگیره گاها بعضی شبا دچار اورثینک شدید میشم وکلا اوضاع روحیم خوب نیست از یه طرف مدام دوسدارم بخوابم .. حتی توان انجام یه صفحه کتاب خوندن هم ندارم..
بنظرتون چطور میتونم خودمو نجات بدم ازین وضعیت؟ میدونم که درگیر یه فروپاشب و افسردگیم و نمیتونمپیش تراپیست برم چون هزینه هاش خیلی خیلی بالاست..
تو اینجور شرایط چطوری دست خودتون رو میگیرید و بلند میشید واسه زندگی؟؟
باورتون نمیشه بگم که حتی کوچیک ترین اشتیاقی در من برای " زندگی " نمونده.. و ذره ای امید ندارم. حتی امیدی ام به یه خالق مطلق ندارم که کمک حالم باشه و یا از طریق اون آرامش بدست بیارم..