شعر و شیدایی

                        

هرچه کردی به دلم باز تو را بخشیدم
با زبان زخم زدی، دشنه زدی، خندیدم

معنی تک تک رفتار تو را می فهمم
ساده لوحیست بگویم که نمی فهمیدم

بسته بودم لب از آن درد و از آن بی مهری
تو جفا کردی و من هیچ نمی پرسیدم

عاقبت سرد شدم، خسته شدم، یخ کردم
مثل خورشید، غروبی که نمی تابیدم

اشک های دل من از تو و جفای تو نبود
بلکه از سادگی قلب خودم رنجیدم

برو ای دوست، برو، از تو گذشتم، خوش باش
برو ای یار که من جور تو را بخشیدم......

خدایا . . .


ﺩﻟــــــــــــــﻢ ﺭﺍ ﻣﮯ ﭘﯿﭽـــــــــــﻢ ﻻﮮ ﭘﺘــــــــــــﻮ


ﺑـــــــــــﺲ ﮐـــــــﻪ


ﺭﻓﺘــــــــــﺎﺭ ﺍﯾــــــﻦ ﺭﻭﺯﻫــــــــــــــﺎی بندگانت ﺳـــــــﺮﺩ ﺍﺳــــــــﺖ
󾬎

همیشه "دوستت دارم" را نباید گفت .
گاهی دوستت دارم را باید اشاره شد
باید هدیه داد...
قهوه ریخت...
پیاده روی کرد

گاهی دوستت دارم را باید نامه ...
شعر ...
قصه نوشت
و طرح سیب کشید و گل رز سفید خرید

گاهی دوستت دارم را باید تکیه گاه...
بوسه عاشقانه ...
آغوش گرم شد

و اما...
گاهی دوستت دارم را باید نگاه شد
گاهی باید پنهان...
باید رها ...
باید گذشت و
سکوت شد و خون دل خورد
تا بماند آن کسی بی خبر است از
تمام دوستت دارم هایت...

زن که باشی
.
مهریه ات آب هم که باشد !
.
قاضی جیره_بندی اش می کند !
.
آنچه نقد است فقط جان توست
.
که قسط بندی نمی شود!!!
.
.
بانو پس بدان برای چه کسانی جانت را می گذاری...

روى قلب عاشقم,پا ميگذارى مى روى.
ارزو را در تمنا,مى گذارى مى روى.

بى تفاوت از کنار گريه ها رد مى شوى.
رود رامديون دريا مى گذارى,مي روى.

از همان اول برايت بودنم فرقى نداشت.
باورش سخت است,تنهاميگذارى مى روى.

با نگاهت طعنه برانديشه هايم مى زنى.
اين غزل راهم که,زيباميگذارى مى روى.

سهم من,شايدفقط يک اشنايى از تو بود.
زير لب ناگفته ها را ميگذارى مى روى...


ﺗﻨﻬﺎ ﭼﯿﺰﯼ ڪﻪ ﺧﺮﺟﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺟﺎﺭﯼ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ..…
ﭘﺲ ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ ﺟﺎﺭﯼ ﺷـــــــﻮﯾﻢ
ڪﻪ ﺧﻨـــــــﺪﻩ ﺑﺮ ﻟﺒﺎﻧﺸـــــــﺎﻥ
ﻧـــــــﻘﺶ ﺑـــــــﺒﻨﺪﺩ …
ﻧﻪ ﻧـــــــﻔﺮﺕ ﺩﺭ ﺩﻟﺸـــــــﺎﻥ…

اگر نمي تواني مدادي باشي که خوشبختي يک نفر را بنويسد پس حداقل سعي کن پاک کني باشي که غم کسي را پاک کند

از سه راه خرد آموخته مي شود؛از طريق انديشه که اصيل ترين راه است؛از طريق تقليد که راحتترين راه است؛و از طريق تجربه که تلخ ترين است.

سخن بی تــــــــو مگر جای شنیدن دارد؟

نفسم بی تــــــــو کجا نای دمیدن دارد؟

علت کوری یعقوب نبی معلوم است

شهر بی یار مگر ارزش دیدن دارد

تنهایی
در میان تن ها
حکایت غریبی ست

اینکه هر چه بگردی
حتی خودت را هم نیابی
تا به کلامی
یا به فنجانی چای مهمان کنی

نمی دانم ...

شاید تنهایی ما
در جای دیگری پایان می پذیرد.

ﻣﻦ ﺗﻮﺍَﻡ ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﯽ، ﭼﻪ ﻓﺮﻗﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ
ﺍﯾﻦﭼﻨﯿﻦ ﮔﻢ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﺴﯿﺮ ﺧﺎﻧﻪﻫﺎ



ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ ﻣﺎﻝ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺩﻡ ﺩﻧﯿﺎ ﻭﻟﯽ
ﺳﺎﻋﺘﯽ ﺍﺯ ﮔﺮﮒ ﻭ ﻣﯿﺶﺍﺵ ﻣﺎﻝ ﻣﺎ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪﻫﺎ

ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺷﺒﻴﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ...
ﺳﺎﺩﻩ ﻟﻮﺡ ﻧﺒﺎﺵ !!
ﻫﻴﭽﻜﺲ , ﺩﻳگرﯼ ﺭﺍ , ﺑﺮﺍﯼ ﭼﻴﺰﯼ ﻛﻪ ﻫﺴﺖ ﺩﻭﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ !
ﻋﻼﻗﻪ ﯼ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ , ﺍﺯ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ ,
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎيي ﻛﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺭﻭﺯﯼ , ﺁﺩﻡ ﺩﻳﮕﺮﻱ , ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻬﺘﺮﯼ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ...

کاش دنیا طوری بود ک هیچکس ب کسی نیازنداشت! اون وقت ادمها مطمئن میشدن کسی ک سراغشون رو میگیره دوستشون داره نه کارشون

خسته ام فردا نگاهت را برایم پست کن

یک بغل حال و هوایت را برایم پست کن

گوشم از آواز غمگین سکوت شب پر است

لطفا آن لحن صدایت را برایم پست کن

عشق من
ﻭﺟﺐ ﺑﻪ ﻭﺟﺐ
ﺧﻂ ﺑﻪ ﺧﻂ ﻧﻘﻄﻪ ﺑﻪ ﻧﻘﻄﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﯾﻢ
ﺑﻮﻱ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ
ﻋﻄﺮ ﺣﻀﻮﺭ ﺗﻮ
ﺧﻂ ﺑﻮﻳﻲ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪﺍﻱ ﻣﻮﯾﺮﮒ ﻫﺎﻱ ﻗﻠﺒﻢ
ﻭ ﻋﺠﯿﺐ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﺭﻭﺣﻢ :
" ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮ
ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻛﻨﻢ "
ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮ ﻣﺮﺩﻥ ﻛﻪ ﻫﻨﺮ ﻧﯿﺴﺖ
ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻮ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻫﻨﺮﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻳﺖ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻣﺎﻧﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ

شهنوازی کن نگارا، ساز میخواهم چکار؟
من که ایمان داشتم اعجاز میخواهم چکار؟

تا صدایت گوش هایم را نوازش میکند،
تار و سنتور و نی و آواز میخواهم چکار؟

تخت جمشید قشنگی هست در چشمان تو
تا تورا دارم دگر شیراز میخواهم چکار؟

تکیه گاه من تو باشی، من خودم یک ارتشم
قدرتم کافیست... نه... سرباز میخواهم چکار؟

باغ سرسبز و تو و آواز بلبل، بوی گل...
این زمین زیباست... پس پرواز میخواهم چکار؟

گرچه دیگر هیچ چیزی مثل دیروزش نیست
این غزل را فرصت آغاز میخواهم چکار؟




استاد شهریار🔱❤️❤️❤️

نبـودن هایـت را
کـنج دلـم پنـهان می کـنم
همـنجا که عـاشقانه هایـم
مهـر سـکوت بر لـب دارنـد

و تـرسها را با خـود بـه
رختـخواب میـبرم
هـمنجایی کـه هر شـب
با خـیال تـو و بـرای تـو
با واژه ها شـعر می بافـم

و مـثل زنـی بی خیـال پشـت گـوش هایم
می انـدازم


[Forwarded from مهرورزان]
چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود



چون تو در کس ننگری کس با تو همدم کی شود



گر جمال جانفزای خویش بنمایی به ما



جان ما گر در فزاید حسن تو کم کی شود



دل ز من بردی و پرسیدی که دل گم کرده‌ای



این چنین طراریت با من مسلم کی شود @canalemehrvarzan



عهد کردی تا من دلخسته را مرهم کنی



چون تو گویی یا کنی این عهد محکم کی شود



چون مرا دلخستگی از آرزوی روی توست



این چنین دل خستگی زایل به مرهم کی شود



غم از آن دارم که بی تو همچو حلقه بر درم



تا تو از در در نیایی از دلم غم کی شود


@canalemehrvarzan
خلوتی می‌بایدم با تو زهی کار کمال



ذره‌ای هم‌خلوت خورشید عالم کی شود



نیستی عطار مرد او که هر تر دامنی



گر به میدان لاشه تازد رخش رستم کی شود



عطار نیشابوری

امشب بیا و عشق را از ابتدا بنویس
زیباترین احساس خود را، بی‌ریا بنویس

خودکار را بردار و با عشقی خیال‌انگیز
بر گل سوناتی از تبِ پروانه‌ها بنویس

بر سطرسطر زندگی در سبک اعجازت
شعری شبیه چشم‌هایت_باصفا_ بنویس

آتش گرفته سرنوشت من، قلم بردار
از ذهن دستانم بیا فال مرا بنویس

تکرار پروازت به سمت قله‌ی نور است
در دفتر شعرم نگاهت را بیا بنویس

❤️

قايقى خواهم ساخت...
با کدام عمر دراز؟
نوح اگر کشتی ساخت،
عمر خود را گذراند.
با تبر روز و شبش،
بر درختان افتاد.
سالیان طول کشید،
عاقبت اما ساخت...
پس بگو ای سهراب؛
شعر نو خواهم ساخت!
بیخیالِ قایق...
یا که میگفتی:
تا شقایق هست زندگی باید
این سخن یعنی چه؟
با شقایق باشی،
زندگی خواهی کرد.
ورنه این شعرو سخن،
یک خیال پوچ است...
پس اگر میگفتی:
تا شقایق هست،
حسرتی باید خورد،
جمله زیبا میشد...
تو ببخشم سهراب،
که اگر در شعرت،
نکته ای آوردم،
انتقادی کردم،
به خدا دلگیرم...
از تمام دنیا،
از خیال و رویا!
به خدا دلگیرم،
به خدا من سیرم.
در جوانی پیرم!
زندگی رویا نیست،
زندگی پردرد است،
زندگی نامرد است...