شعر و شیدایی

                        

آسمـــانم بـــا تو رنگـــی تـــازه دارد مـــاهِ من
بی تو دنیــایم نمی ارزد تو هستی شـــاهِ من

دست در دستت به غمها خنده خواهد زد دلم
تا تو هستی پـــا به پـــایم تا دلت همـــراهِ من

شور و شوقم هر نشاطم با تو معنا می شود
ای تمـــامت آیـــه هـــایی هـدیه از اللـّــهِ من

چشـــمِ آهـــو. وار و،، پر نورت شکـــوهِ زندگـــی
مـــوج موهـــایت غریقی شد به لنگــرگاهِ من

اوجِ زیبـــاییِ دنیـــایم ... عزیز جـــان ببین
آسمـــان آبی شـــده بـا بودنت دلخـــواهِ من.

گردبادی را که می بینید در دامان دشت

روح مجنون است دارد خاک بر سر میکند

صائب تبریزی

میشود عاشق نبود و عشق را تفسیر کرد؟
خواب شیرین دیده فرهاد را تعبیر کرد؟
د
میشود پروانه‌ای بود و اسیر گل نبود؟
یا که دور از باغها پروانه را زنجیر کرد؟

عمر گل اندازه زیبایی عشقش که نیست
بلبل اینرا خوب میدانست، اما دیر کرد

یوسف گم گشته باز آید به کنعان را نگو
آخرش یعغوب را چشم انتظاری پیر کرد

خواستم روی ترکهای لبم جاری شود
روزه بودم لب اناری شد زبانم گیر کرد

عالمی در فکر استهلال شوالند و من
فکر اینکه باز خورشیدم چرا تاخیر کرد؟

#داود_کوچکی

دلگ
ﺗﺎﺭ ﻭ ﭘﻮﺩ ﻣﻮﺝ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﯾﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ

ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﺑﺮ ﻫﻢ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﺮ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺩﻝ ﺑﺸﮑﻨﺪ

#صائب_تبریزی

من
مهربان
ندارم

نامهربان
من
کو
#انوری

تا صـحـبت گیـسـوی تو در انجمـن افـتاد
شاعربه نوشتن شـد و... دورِسـخن افتاد

چــون برق نگاه تو به چشم غزلم خورد
تــقـدیـر ِغـــزال غــزلــم در خُـتـن افــتـاد

تــا پـرده ی ســاز دل تـو کوک نــوا شد
خواننده پریشـان شد و از فوت وفن افتاد

از مــعـجـزه ی جــاذبـه و شـرم نگاهت
یـاقـوت لــب سـرخ تــو از نــارون افتـاد

وقـتی کـه بـه زنــجیر کشـــیدی نظرم را
اسـب هیــجـان ِ دلــم از تــاخـتــن افـتـاد

آنـقـدر بـه پــای دل ســنگ تــو نشـستم
تا دخـتـرِافــکـار تــو در ســوء ظن افتاد

درحــال نوشــتن زتــو و قصه ی مویـت
یکبـاره قـلم چــرخ زد از دست من افـتاد

قـنـد لـب شـیرین بـه لبـم دیـر رسانـدی
دم کـرده ی لب سـوز غزل از دهن افتاد

نفس حیات بخشت به هوای بامدادی

لب مستی آفرینت به شراب ناب ماند

اقیانوس هم که باشم

بی تو

آرام نیستم

باور کن !!!


هــوای تو را میــخواهم در این حال دلتنــگی


امــواجــی از یاد تــو را میــــخــواهـــم


در دریای خاطره های به یادماندنی


میخوانمت تا دلم آرام بماند

ﺗﺎﺭ ﻭ ﭘﻮﺩ ﻣﻮﺝ ﺍﯾﻦ ﺩﺭﯾﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ

ﻣﯽ ﺯﻧﺪ ﺑﺮ ﻫﻢ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﺮ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺩﻝ ﺑﺸﮑﻨﺪ

#صائب_تبریزی

میشود عاشق نبود و عشق را تفسیر کرد؟
خواب شیرین دیده فرهاد را تعبیر کرد؟
د
میشود پروانه‌ای بود و اسیر گل نبود؟
یا که دور از باغها پروانه را زنجیر کرد؟

عمر گل اندازه زیبایی عشقش که نیست
بلبل اینرا خوب میدانست، اما دیر کرد

یوسف گم گشته باز آید به کنعان را نگو
آخرش یعغوب را چشم انتظاری پیر کرد

خواستم روی ترکهای لبم جاری شود
روزه بودم لب اناری شد زبانم گیر کرد

عالمی در فکر استهلال شوالند و من
فکر اینکه باز خورشیدم چرا تاخیر کرد؟

#داود_کوچکی

سکوتـــــــــــــ …
و دیگر هیچ نمی گویم …!
که این بزرگترین اعتراض دل من استـــــــــ ـ
به تو …
سکوت را دوستـــــــــ دارم
به خاطر ابهت بی پایانشـــــــ …..

در کنج دلم عشق کسی خانه ندارد
کس جای در این خانه ویرانه ندارد

دل را به کف هر که دهم باز پس آرد
کس تاب نگهداری دیوانه ندارد

در بزم جهان جز دل حسرت کش ما نیست
آن شمع که می‌سوزد و پروانه ندارد

دل خانه عشق است خدا را به که گویم
کارایشی از عشق کس این خانه ندارد

گفتم مه من! از چه تو در دام نیفتی
گفتا چه کنم دام شما دانه ندارد

در انجمن عقل فروشان ننهم پای
دیوانه سر صحبت فرزانه ندارد

تا چند کنی قصه اسکندر و دارا
ده روزه عمر این همه افسانه ندارد

از شاه و گدا هر که در این میکده ره یافت
جز خون دل خویش به پیمانه ندارد

خدایش به او تن پریانه داد
خدایم به من روح دیوانه داد
تناقض شد و بر تناقض نماند
زنی که به من قول مردانه داد


#سید_علی_رضایی

در حضور خارها هم میشود
یک یاس بود . . .
در هیاهوی مترسکها
پر از احساس بود . . .
می شود حتی
برای دیدن پروانه ها . . .
شیشه های مات یک متروکه را الماس بود . . .
دست در دست پرنده . . .
بال در بال نسیم . .
ساقه های هرز این اندیشه ها را
داس بود . . .
کاش می شد
حرفی از " ای کاش "
ها هرگز نبود . . .
هر چه بود احساس بود و
عشق بود و
یاس بود . . .!!

گاهــــــــــی پای کسی می مانی ...
که نه دیدیش ...
نه می شنــــــــــاسیش

فقط حسش کرده ای ...!
تجمســــــــــش کرده ای؛

پشت هاله ای از ...
نوشته های مجــــــــــازی ...!

روی پیج مجازی اش ...!!!

که هر روز می خوانی و ...
در جوابش می گویــــــــــی :

لایڪــــــــــ ...

خـــرداد 💜
صبـور ...
خوش قلب ...
با صداقت ...
لجباز ...
پر حرف ...
خـردادی ها انسانهای عاشق و بسیار خوش قلب هستن ... 💋

کسی منتظر دیوانه ای نیست!

که چشمهایش روی دستهای عشق مانده باشد

وغروب دودو میزند ،

مردمکی سیاه، را

که هیچ غرابتی از عشق در کلامش نیست...

و من دخترک شکسته تیر خورده ماه

شبی برهنه با گرگها تا ماه رقصیدم

با سکسکه ای مداوم

و سردردی عمیق ...

که اشناییت را حریص میجوید...

کاش دیروز بودنت،تمام نمیشد...

#فاطمه_کاویانپور

(حضرت مولانا)

دلبرے دارم ڪہ نامش ساغر دردانہ است
خانہ اش گلخانہ، جایش گوشہ میخانہ است

تا سحر از بادہ ها مست و غزلخوان مے شود
بوے عطرش، چون نسیمے از گل و گلخانہ است

یڪ شبے رفتم ڪہ گویم مست و ساڪت گشتہ ام
دیدمش با مے خدا گردیدہ و مستانہ است

او بگفتا مدعے در ڪنج هر میخانہ است
رو! ڪہ ما را همنشینے با سر دیوانہ است

گفتمش از هجر تو من هم پریشان گشتہ ام
جاے من هم، روز و شب در خلوت ویرانہ است

گفت ڪہ هرڪہ عاشق است در ڪوہ بیستون مے رود
گفتمش آن ڪوہ برایم خانہ و ڪاشانہ است

پس بگفتا جان من! آخر تو هم عاشق شدے؟
جام مے بستان ڪہ یارت ساغر میخانہ است

سه تارم ، راست میگوید ،
کمی ناکوک و بد حالم
مخالف میزنم ، زیرا ،
مخالف گشته اقبالم
دلم می خواهد امشب را در آوایش رها باشم
ولی افسوس دلتنگم ،
ولی افسوس بی بالم
اسیر اشک نافرمان ،
اسیر بغض حرمانم
گلو را می فشارد دل ،
پر از قیلم ،
پر از قالم
نه آهی و نه سودایی ،
نه شوری و نه غوغایی
دل آرایی ندارم تا که پرسد حال و احوالم
به دامان تو افتادم ولی دامن کشی کردی
خدایا عاشقی کن تا ...
بفهمی از چه مینالم

ﻻﯾﻖ ﺗﻮ ﮐﺴﯽ ﻧﯿﺴﺖ ﺟﺰ ﺁن کسی ﮐﻪ:
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﻧﻪ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ...
ﺗﻮ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﺪ ﻧﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺒﯿﻨﺪ ...
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺣﺲ ﮐﻨﺪ ﻧﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻟﻤﺴﺖ ﮐﻨﺪ ...
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯﺩ ﻧﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺴﻮﺯﺍﻧﺪ ...
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺨﻨﺪﺍﻧﺪ ﻧﻪ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺑﺮﻧﺠﺎﻧﺪ ...
ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺪﺍﺭﺩ .
ﺳﺎﺩﻩ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻦ ﺍﻣﺎ ﺳﺎﺩﻩ ﻋﺒﻮﺭ ﻧﮑﻦ ﺍﺯ ﺩﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮑﺒﺎﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ !
ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩ ﺍﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﻧﮕﺮﺩ ﺑﻪ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﺧﻢ ﺯﺩﻧﺖ ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﺷﺎﻫﺮﮒ ﺣﯿﺎﺗﺖ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺎﻧﺶ