شعر و شیدایی

                        

گفتی: چه کسی رازقِ شعر است؟ نوشتم:

چشمانِ پر از شعرِ تو.. دامَت بَرَکاتُه ...!

ﻫﯿــــــﭻ ﮔﺎﻩ ﺩﻭﺳــــﺖ ﺩﺍﺷــــﺘﻦ ﻫــــﺎﯼِ ﭘــــﺮ
ﺩﻟﯿـــــﻞ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳـــــﺖ ﻧــﺪﺍﺷﺘـــﻪ ﺍﻡ
ﻣﺜﻠــﺎ ﺍﯾــــﻦ ﻫﺎ ﮐﻪ ﻣﯽ ﮔـــﻮﯾــــﻨـــﺪ
ﻋﺎﺷــــﻖِ ﭼﺸــــﻤﺎﻧـــﺶ ﺷﺪﻡ،
ﯾﺎ ﺩﯾﮕـــــﺮﯼ ﻣﯽ ﮔـــﻮﯾــﺪ:
ﻋﺎﺷـــــﻖِ ﺷــﺎﻧــــﻪ ﻫـــﺎﯾــــﺶ!
ﯾــﺎ ﭼــﻪ ﻣﯽ ﺩﺍﻧــﻢ ﻫﺮﭼـــﻪ!
ﺍﺻﻠــﺎ ﻣﻌﻨـــﯽ ﻧــﺪﺍﺭﺩ
ﻭﻗﺘـــﯽ ﮐﺴـــﯽ ﻣﯽ ﮔﻮﯾـــﺪ ﭼـــﺮﺍ ﺩﻭﺳﺘــــﺶ ﺩﺍﺭﯼ؟
ﺑﺎﯾـــﺪ ﻧﮕـــﺎﻫـــﺶ ﮐﻨـــﯽ
ﻟﺒــﺨــــــﻨــﺪ ﺑــﺰﻧــﯽ
ﻭ ﺑﮕـــﻮﯾـــﯽ
ﭼـــــﻮﻥ
ﺩﻭﺳــــﺘـــــﺶ ﺩﺍﺭﻣـــ...!!!

ز خمار چشم مستت، نشود که دل رهیدن
که ز دام این غزل ها، نشود دگر پریدن

مژه های تیز چشمت، چه فرو نشسته در دل
ز چنین شیار زخمی، چه خوش آیدم لهیدن

نه ز آتشم هراسی، نه از این قفس رهایی
که سزای دل سپردن، نَبُوَد بجز تَفیدن

شب بی مثالم امشب، نکنم ابا ز مستی
که به مستی ام بباید، دل و سینه را دریدن

نه خیال و خواب باشد، اگرم چنین نماید
که ز دین و دل گذشتم، به وصال مه رسیدن

ز کویر بیدل امشب، رخ ماه را مپوشان
که ز کعبه چشم بستم، نشود تو را ندیدن

فصلی ست بین فصل پاییز و زمستان
من نام آن را می گذارم "فصلِ گریه"
فصلی که جان
به آسمان
نزدیک می گردد...

تمام قطب نما ها

سرگردانند

به سمتی که

خیره شده ای

و من

گمشده ای بودم

که چشمان تو

مسیر خانه را

نشانم دادند...


#محمدقدیم

خدا شد نقطه ی آغازِ من در چرخه ی هستی


چه خوش باشد تو روزی نقطه ی پایانِ من باشی

چنان مستم ...چنان ریشم...چنان سر گشته از خویشم ...
نمیدانم کجایم من...نمیدانم چه در پیشم

گهی خوابم ...گهی بیدار..گهی چون قاب بر دیوار...
نمیدانم کجایم من....نمیدانم چه در پیشم

چنان سوزم...چنان سازم...چنان عاشق به پروازم...
نمیدانم کجایم من ...نمیدانم چه در پیشم

گهی عابد...گهی زاهد...گهی بی دین و ایمانم...
نمی دانم کجایم من...نمیدانم چه در پیشم

چنان زارم ...چنان زارم...چنان منصور بر دارم...
نمیدانم کجایم من....نمیدانم چه در پیشم

گهی آبم ...گهی باران....گهی در بزم میخواران. ..
نمیدانم کجایم من...نمیدانم چه در پیشم

چنان اشکم ...چنان آهم ...چنان سالک به هر راهم ...
نمیدانم کجایم من....نمیدانم چه در پیشم

گهی عاشق...گهی فارغ...گهی کوه مع الطارق...
نمیدانم کجایم من...نمیدانم

فروغی چه زیبا میگفت: اگر یاد کسی هستیم،این هنر اوست،نه هنر ما...!
چقدر زيباست كسی را دوست بداريم
نه برای نياز...
نه از روی اجبار...
و نه از روی تنهايی...
فقط برای اينكه
" ارزشش را دارد"...

خداوند همه چیز را جفت آفرید :
به جز
بینی
دهان
قلب را،
میدانی چرا؟

چون باید برای خودت...
یک "هم نفس "
یک "هم زبان "
یک "هم دل "
پیدا کنی....

کسی که برایت آرامش بیاورد
مستحق ستایش است.....
انسان ها را در زیستن بشناس....
نه در گفتن.....

" در گفتن همه آراسته اند "

می کشد آتش به جانم قامت رعنای تو
زلف تو، ابروی تو، آن چهره ی زیبای تو

میزند فرهاد حتی طعنه ای از روی خشم
بر رخ زیبای تو بر عشق بی همتای تو

گر بفهمند عارفان حیران و سرگردان شوند
سر آن شب های تو وان شور محفل های تو

در مقام عشق بازان «ساقی» فارغ کجا
کی رسند این قافله بر ارزش والای تو

محمد صادق امیری

قرآن.... چمدان.... بدرقه.... بیتاب شدم
بیمار و پراکنده و بیخواب شدم


یک کاسه ی آب و برگِ تر چیزی نیست
رفتی و خودم پشت سرت آب شدم ...

به دنبال كسي هستم که دردم را دوا باشد!
ميان خسته گي هايم صداي آشنا باشد !

به دنبال كسي هستم كه دستانش پراز اميد!
ميان شهر چشمانش پر از عشق و صفا باشد!

به دنبال كسي هستم كه دراين وادي غربت!
ميان اين همه دوري برايم تكيه گاه باشد!

به دنبال كسي هستم كه تقديمش كنم دل را!
و او هم با نگاه من به خوبي آشنا باشد!

به دنبال كسي هستم كه چون درياي بي پايان !
برايم بي كران باشد و آرام و نهان باشد!

به دنبال كسي هستم كه مانند شقايق ها !
هميشه عاشق وشيدا وليكن جاود ان باشد!

مرا به خورشید ِمیان ِ آسمان چکار

تو طلوع کن

تا صبحم آغاز شود !




#سیمین_خالقی

حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو
و اندر دل آتش درآ پروانه شو پروانه شو
هم خویش را بیگانه کن هم خانه را ویرانه کن
وآنگه بیا با عاشقان هم خانه شو هم خانه شو
رو سینه را چون سینه‌ها هفت آب شو از کینه‌ها
وآنگه شراب عشق را پیمانه شو پیمانه شو
باید که جمله جان شوی تا لایق جانان شوی
گر سوی مستان می‌روی مستانه شو مستانه شو
مولانا

ذکر خیرت در دلم هست و کنارم نیستی
کاسه ای لبریزم و صبر و قرارم نیستی

همچو برگ از شاخسار چشم تو افتاده ام
در خزان می میرم ای فصل بهارم نیستی

روح غمگینم جهانی را مکدر می کند
غرق در اندوهم اما غم گسارم نیستی

نا مسلمان بودم و ایمان من مهر تو بود
دین و دل سوزاندی و گفتی نگارم نیستی

یوسف گمگشته ای در راه کنعانم چه سود
دل بریدی از من و چشم انتظارم نیستی
󾬘

با تو می مانم که از نام تو دل آذین شود
تا که شرح عشقمان یک قصه ی دیرین شود

آنقَدَر شور از دلم صَرفِ نگاهت می کنم
تا تمام تلخی چشمان تو شیرین شود

آنچنان پرشور می رقصم که از تأثیر آن
موجِ موهایِ تو هم یکجور آهنگین شود

مطمئنم هم زمان با دیدنِ لبخندِ تو
چشمهایم روبروی هر غمی رویین شود

جالب است اینکه : فقط کافیست تا نام تو را
بر زبان آرم که از آن خانه عطرآگین شود

« دوستَت دارم » اگر جزوِ گناهان من است
دوست دارم تا گناهم باز هم سنگین شود !

حق من نیست که ویران بشوم باور کن
عاشقم باشی و کتمان بشوم،باور کن

تو بگویی که برو در دل من جای تو نیست
بعد هم گوش به فرمان بشوم،باور کن

من تو را ،عشق تو را جار زدم ،حقم نیست
پیش چشم همه پنهان بشوم،باور کن

حق من نیست که در قلب تو تنها دو سه روز
با بفرمای تو مهمان بشوم،باور کن

چشم من منتظر آمدنت می ماند
میروم راهی کنعان بشوم،باور کن.

ساقيا امشب شراب ناب ميخـــــواهـــم بريز
جرعه اى بهر دل بيتـاب ميخـــــواهـــم بريز

ساقيا دس دس مكُــن امشب خـــراب باده ام
باده اى خوش رنگ چون عناب ميخـــــواهـــم بريز

فریدون مشیری



ﻧﻪ کسی ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ کسی ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ
ﻧﻪ ﺧﻴﺎﻝ ﮔﺬﺭ ﺍﺯ ﮐﻮﭼﻪ ی ﻣﺎ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﺎﻩ

ﺑﻴﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻥ ﻭ ﻣﺮﮒ ﻣﮕﺮ ﻓﺮقی ﻫﺴﺖ؟
ﻭقتی ﺍﺯ ﻋﺸﻖ نصیبی ﻧﺒﺮی ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻩ...