شعر و شیدایی

                        

از من مپرس تورا چقدر دوست دارم ....


اگر بگویم به اندازه ی دنیا ....

نیست ....

من تورا

به اندازه ی یک قطره آب دوست دارم ....

وقتی محتاجش شدی ....

میفهمی ....

هیچ کس با من نیست...

مانده ام تا به چه
اندیشه کنم

مانده ام در قفس تنهایی

در قفس می خوانم...

چه غریبانه شبی است
شب تنهایی من

#سهراب_سپهری

هرگز به دستش ساعت نمی بست
روزی از او پرسیدم......
پس چگونه است سر ساعت
به وعده می آیی؟؟!!
گفت:
ساعت را از خورشید میپرسم!!
پرسیدم:
روزهای بارانی چطور؟

گفت:
روز های بارانی
همه ساعت ها،ساعت عشق است....!!

راست میگفت
یادم آمد که روز های بارانی
او هميشه خيس بود...

همه جا هستم و در حال تماشای توام
من تماشاگر نامریی دنیای توام

نگرانم که شبی در پی من گم بشوی
چون مه آلودترین قسمت رویای توام

تو نوازنده ی یک قطعه ی غمگینی و من
مثل یک نت نگران شب اجرای توام

روی سن رفتی و کم کم نفست بند آمد
مثل اکسیژنم اطراف نفس های توام

بین جمعیت کنسرت مرا پیدا کن
همه جا هستم و در حال تماشای توام!!!

💫💫💫💫💫 با دیدن چشمان تو زیبا شده شعرم...
همرنگ غزلنامه ی نیما شده شعرم...

با این دل دیوانه ی من باز چه کردی...
بی پرده ببین با تو هم آوا شده شعرم...

ای صحرای تنهایی من بانگ بر آور...
فریاد پس از مرگ مسیحا شده شعرم...

سوگند به باران تو ای عشق بهاری...
بی آتش زرتشت ٬ اوستا شده شعرم...

خوابم شده بیداری چشمان تو امشب...
انگیزه ی روییدن فردا شده شعرم...

بگذار که این پنجره ها بسته بمانند...
بر روی تو دروازه ی دنیا شده شعرم.....✨✨✨✨✨✨

روزی آخر تو مرا شیخ اجل میخوانی

روز میلاد مرا روز غزل میخوانی

****

شب به شب بیت به بیت غزلیاتم را

در گوش پسرت جای مثل میخوانی

****

اگر اخبار نخواندی خبر مرگم را

شبی از پچ پچه ی اهل محل میخوانی!

****

باد آموخته هر روز نوازش بکند

شاعری را که تو هر شب به جدل میخوانی

****

جادویی هست در این شعر که لذت نبری

بعد از این غیر من از هر که غزل میخوانی


#مهدی_فرجی

کیم من ؟ آرزو گم کرده ای تنها و سرگردان

نه آرامی نه امیدی نه همدردی نه همراهی

گهی افتان و خیزان چون غباری دربیابانی

گهی خاموش و حیران چون نگاهی برنظرگاهی

کاش می‌شد بنویسم بزنم بر در باغ
که من از این‌همه دیوار بدم می‌آید

دوست دارم به ملاقات سپیدار روم
ولی از مرد تبردار بدم می‌آید

ای صبا! بگذر و بر مرد تبردار بگو
که من از کار تو بسیار بدم می‌آید

عمق تنهایی احساس مرا دریابید
دارد از آینه انگار بدم می‌آید

آه، ای گرمی دستان زمستانی من
بی‌تو از کوچه و بازار بدم می‌آید

لحظه‌ها مثل ردیف غزلم تکراریست
آری از این‌همه تکرار بدم می‌آید..

💫💫💫💫💫 تو پر از خاطره ای داشتنت حق من است. با دل من تو بگو حق خودم را چه کنم. دل من هر نفس و لحظه فقط با یادت. می شود شاعر و شیدا چه کنم. همه را از دل من عشق تو بیرون کرد. مانده ای در دلم اما تک و تنها چه کنم. می سپارم به تو این دغدغه ها را اما. تو نباشی تو بگو با غم دنیا چه کنم. خسته ام جز تو از همه چیز و همه کس. تو بگو با دل افسرده لبریز تمنا چه کنم. @@@،✨✨✨✨✨

اگر زنی را برای همیشه رها کنی
تا مدت ها بسیار غمگین است

اما اگر "گاهی"
"فقط گاهی"
تنهایش بگذاری
هزار بار می میرد...

در دنیای "زن ها"
اینکه باشی و نباشی
اینکه کم باشی
بزرگ ترین جنایت است...

اگر زنی را برای همیشه رها کنی
تا مدت ها بسیار غمگین است

اما اگر "گاهی"
"فقط گاهی"
تنهایش بگذاری
هزار بار می میرد...

در دنیای "زن ها"
اینکه باشی و نباشی
اینکه کم باشی
بزرگ ترین جنایت است...

جان عاشق یک طرف ، یک موی لیلا یک طرف،
کـوچـه‌ی محبوب یک سو ، کل دنیا یک طرف...

مثل مجنون تار می‌بیند جهان را چشم من،
می‌کشی از پنجـره تـا پـرده‌ها را یک طرف...

گردنم کج می‌شود، یک شهر می‌ریزد به هم،
تا که می‌ریزد چنین آن زلـف زیبا یـک طرف...

غـرق در تعبیر خـواب گیسـوی آشفتـه‌ات،
یک طرف صورت‌نگاران، اهل معنا یک طرف...!

در مصـافـی نـابـرابـر می‌کشـد روح مــرا،
گیسوانت یک طرف، آن خالِ تنها یک طرف...

[Forwarded from S.d]
دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد
چون بشد دلبر و با یار وفادار چه کرد
آه از آن نرگس جادو که چه بازی انگیخت
آه از آن مست که با مردم هشیار چه کرد
اشک من رنگ شفق یافت ز بی‌مهری یار
طالع بی‌شفقت بین که در این کار چه کرد
برقی از منزل لیلی بدرخشید سحر
وه که با خرمن مجنون دل افگار چه کرد
ساقیا جام می‌ام ده که نگارنده غیب
نیست معلوم که در پرده اسرار چه کرد
آن که پرنقش زد این دایره مینایی
کس ندانست که در گردش پرگار چه کرد
فکر عشق آتش غم در دل حافظ زد و سوخت
یار دیرینه ببینید که با یار چه کرد...
Like....
***********

شدم محکوم تنهایی ولی جرمم فقط این بود
که هر لحظه دلم بی تاب آن چشمان رنگین بود

نباریدم ،فرو خوردم تمام گریه هایم را
اگر چه حنجره بی تو پر از بغضی غم آگین بود

دو چشمت را درون قابی از احساس پیچیدم
مرور هر نگاهت بر دلی آشوب تسکین بود

به گوشم خوانده بودی قصه تلخ جدایی را
برایم باور این بی وفایی ها چه سنگین بود

برای انکه یادت از دلم بیرون شود این بار
سرسجاده ام بر لب دعا و ذکر آمین بود

اگر چه خط زدم یک شب تمام خاطراتت را
و لیکن شعر من لبریز آن احساس دیرین بود.

✨✨✨✨✨✨

💫💫💫💫 یک نفر هست که مثل ِ من و شعرم تنهاست...
یک نفر هست که در قافیه هایم پیداست...
یک نفر هست که رویای ِ من است و قلمم...
یک نفر هست که همچون قلم ِ من شیداست...
یک نفر هست که شَه بیت ِ غزلهای من است...
یک نفر هست طلوع سحری ، از فرداست...
یک نفر هست ، ز آرامش ِ من طوفانیست...
یک نفر هست ، سرود ِ خوش ِ موج ِ دریاست...
یک نفر هست،مرا سوی خودش میخواند...
یک نفر هست، به تنهایی ِ من ، بی همتاست...
یک نفر هست، تمنای دل ِ شیرین است...
یک نفر هست که مجنون شده ی بی لیلاست...
یک نفر هست که زندانی ِ افکار ِ من است...
یک نفر هست که افتاده به دام عَذراست...
یک نفر هست دلش همچو دل ِ من خون است...
یک نفر✨✨✨✨✨

💫💫💫💫 بهارت را نمی خواهم همين پاييز تو كافی ست
برای زندگی كردن نگاه ريز تو كافی ست

قلافش كن تو خنجر را كه قصد كشتنم كردی
از آن بُرّنده تر داری زبان تيز تو كافی ست

نمی خواهم بگويی كه تو را ديگر نمی خواهم
تو لب تر كن بگو بر خيز همين برخيز تو كافی ست

برو هرجا كه می خواهی كه چيزی از تو اينجا هست
به عشقت مطمئن هستم همين يك چيز تو كافی ست.✨✨✨✨✨✨

💫💫💫💫💫 بهارت را نمی خواهم همين پاييز تو كافی ست
برای زندگی كردن نگاه ريز تو كافی ست

قلافش كن تو خنجر را كه قصد كشتنم كردی
از آن بُرّنده تر داری زبان تيز تو كافی ست

نمی خواهم بگويی كه تو را ديگر نمی خواهم
تو لب تر كن بگو بر خيز همين برخيز تو كافی ست

برو هرجا كه می خواهی كه چيزی از تو اينجا هست
به عشقت مطمئن هستم همين يك چيز تو كافی ست.✨✨✨✨✨✨

💫💫💫💫 امشب اگر از آسمان باران ببارد مال تو
حتی اگر دستی فقط یک گل بکارد مال تو

آغوش سبز خاطره یا دامن رنگین کمان
یا ماه اگر در آسمان جان می سپارد مال تو

در کوچه های حسرتم چیزی ندارم قابلت
هر چیز خوبی چشم من تا می شمارد مال تو

روئید اگر یک اطلسی در شور شیرین دلم
حتی اگر باغ لبم یک غنچه دارد مال تو

با دست خالی یا غزل فرقی ندارد آمدن
این شعر حرفی با خودش دارد، ندارد، مال تو!✨✨✨✨✨