شعر و شیدایی

                        

صد حرف و یک جواب....مهم نیست... بگذریم

خوابت شده عذاب؟ ....مهم نیست... بگذریم

سنگین شده تمام دل من قبول کن

رفت آن زمان ناب....مهم نیست... بگذریم

دیشب به گوش سجده زدم حرفهای تلخ

((تا کی مرا عذاب؟!...))....مهم نیست..بگذریم

من در تمام زندگیم صبر کرده ام

کو اجر بی حساب؟؟!...مهم نیست...بگذریم

دیگر نه راه پیش و نه پس مانده بر دلم

پلها دوسو خراب....مهم نیست...بگذریم

خندیده ام به ریش دلم با صدای تو

آن شور و آب و تاب...مهم نیست بگذریم

گاهی برای سادگی ام گریه میکنم

از پشت این نقاب...مهم نیست...بگذریم...

اگر چـه شک عجیبی به «داشتن» دارم
سعادتی ست تو را داشتن که من دارم !

کنار من بِنِشین و بگو چه چاره کنم؟
برای غربت تلخــی که در وطن دارم؟

بگو که در دل و دستت چه مرهمی داری
برای این همه زخمـــی کـه در بدن دارم؟

مرا بــه خود بفشار و ببین بــه جای بدن
چه آتشی ست؟ که در زیر پیرهن دارم؟

به رغم دیدن آرامش تو کم نشده
ارادتــی کــه به آرامش کفن دارم

مرا که وقت غروبم رسیده بدرقه کن
اگرچه با تو امیدی به سر زدن دارم !!

غلامرضا طریقی

اینکه از دور تماشا کنمت سنگین است
در دلم باشی و حاشا کنمت سنگین است

بعد هر بغض که شاعر بشوی می فهمی
هر کجای غزلم جا کنمت سنگین است

تلخ باشی و دم از واژه ی شیرین بزنی
پشت هر قافیه پیدا کنمت سنگین است

هی نخوابی و دلم شور دلت را بزند
او برانگیزد و پروا کنمت سنگین است

نکند فاش شود پیش کسی غربت ما
ترس از این قصه که رسوا کنمت سنگین است

نقش چشمان تو در قتل دلم مشهود است
شب ب شب از سر دل وا کنمت سنگین است..

برای شادی روحم کمی غزل لطفا
دلم پر از غم و درد است، راه حل لطفا

همیشه کام مرا تلخ می کند دنیا
به قدر تلخی دنیای تان، عسل لطفا !

مرا به حال خودم ول کنید آدم ها
فقط برای کمی گریه لا اقل، لطفا

کسی میان شما عشق را نمی فهمد
ادا،دروغ بس است این همه دغل، لطفا

کجاست کوهکنی تا نشان دهد اصلا
به حرف نیست که عاشق شدن،عمل لطفا

"به زور آمده بودم، به اختیار مرا"
ببر به آخر دنیا از این محل لطفا

نمانده راه زیادی، کنار قبرستان
پیاده میشوم آقا... همین بغل، لطفا

نم نمک دارم به تو احساس پیدا می کنم

هی ورق بر می زنم هی آس پیدا می کنم

چشم های گرد و شیرینی که دل را می برد

من درون چشم تو گیلاس پیدا می کنم

هیچ حسی در جهان زیباتر از این نیست که

من به اسم کوچکت وسواس پیدا می کنم

در نمازم فکر می کردم به زیبایی تو

کافرم کردی بیا اخلاص پیدا می کنم

فرض کن من باشم و تو در کنار زنده رود

وای بانو...می روم عکاس پیدا می کنم

خوب گشتم هیچ سنگی لایق دستت نبود

صبر کن من عاقبت الماس پیدا می کنم

یار من کو امشبم بی دل هوایش میکنم

کرده ام توبه ولی یک سر نگاهش میکنم



در پس دیوار توبه گوش چشمم سوی یار

در خفا با قلب خود چون نی صدایش میکنم



ترسم از نای گلویم بر تن نوی جدار

حایل افتد بهر این دزدانه بانگش میکنم



ارض را رقصان کند شوق شکست توبه ام

توبه ریزد گردی ام را پایمالش میکنم



روح غین و زال و لاو و شعر ان خان غزل

این چنین گفتش که من پا جای پایش میکنم



رنج ترک ساغر و شاهد برایم مشکل است

توبه را صد کردم و دیدم جفایش میکنم



چون ببینم قطره را نارس به پایین میرود

توبه ام را لا اقل یک دم قضایش میکنم



ماجرای برف گشتن در دل هر قطره ای

بی صدا گم کرده خود را هی ثنایش میکنم

تا که چشمانش ... به قلب خسته ی ما جان دهد
یا که باید مٌرد ! ، ... یا باید که دل تاوان دهد

یار اگر با ما سر ناسازگاری بسته است
"عشق" ، ... می خواهد که ما را عمر جاویدان دهد

جان به لب آمد ! ، ... بگوییدش بگیرد ! ... هدیه است
یا که ما را هدیه ای ، ... در نیمه ی آبان دهد

بی وفایی با دل عاشق ... بگوییدش بس است
وقت آن آمد ، ... بیاید ، بوسه ای پنهان دهد

یک زمان ، ما هم دلی ، ... ما هم خدایی داشتیم
کو خدایی تا که این دل را ، ... سر و سامان دهد ؟

او که دل برده ست ، از ما ... او که خود آیین ماست
او که دل برده ست ، تا ایمان صد چندان دهد ، ...

او ! ... همان اویی ، که هر دردی که ما داریم از اوست
باید این بیمار عاشق را ... خودش درمان دهد



محسن نظری

ای که با ما چشم تو ، ... دیگر دمی ، دم ساز نیست !
راز دل با ما بگو ! ، ... " مَحرَم " سزای راز نیست ؟

ای قناری ، از رفیقان دلخوری ؟ ، ... یا خسته ای؟
یا درون بالهایت ، ... نیت پرواز نیست ؟

ای که غافل گشته ای از خانه و ... از راه ما ،
راه را گم کرده ای ؟ .... یا خانه ام ، دل باز نیست ؟

آنقَدَر دیر آمدی ، ... آواز هم در سینه مُرد !
دیگر اینجا هیچکس ، ... مشتاق آن آواز نیست

از چه رو آشفته ای ، مه پاره ! ... دستم را ببین
دست هایم ، ... لایق آن گونه های ناز نیست ؟

این هوا را ، ... گریه ها را ، ... بعد مرگم ، یاد کن
در هوایم ، گریه کم کن ! ... فرصت آغاز نیست

جز غم و اندوه و اشک و ... ناله و تشویش و آه
یادگاری ، ... مانده از ، آن دلبر طناز نیست

هر چند که آدم ، ... بجز از آه و دمی نیست
یک دم ز تو ، یک آه ز من ... چیز کمی نیست !

من را به تماشای گل و غنچه ... چه حاجت ؟
گلخانه ی دل را ، که بجز تو ... صنمی نیست

بشمار ، برای تو نفس می کشم ای عشق ،
بشمار ... که این یک دم آخر ... رقمی نیست

مشعوفم و مجنونم و ... مدهوشم و مستم
دلخونم و مفتونم و ... نای قدمی نیست

در مکتب ما "عشق" ، کمال است و نیازی ...
بر اشهد و سوگند و نماز و قسمی نیست

همراه شو با قلبم و ... غم های جهان را
بسپار به من ، نو گل زیبا :) ... که غمی نیست

یک دم بنشین ، ... آه نکش ! ... خنده برآور !
هر چند که آدم ، ... بجز از آه و دمی نیست



محسن نظری

حیفم آمد که چنین صبحی را
با نفس خوب خدا "ها" نکنم

بیت بی معنی " من بودن " را
با غزل های صدا " ما " نکنم

حیفم آمد که در این روز دل انگیز خدا ...

گره کوچکی از قلبی را
به سرانگشت دعا وا نکنم

حیفم آمد که در این روزگه زودگذار ...

اینهمه مهر که به من بخشیدند
عاقبت در نگه منتظری جا نکنم

گله ی رم کرده ی موهات را چوپان منم
چند سالی می شود موی تو را آبستنم

گاه در آغوش من گم می شوی مانند عطر
گاه پیدا می شوی چون آه ، در پیراهنم

من نمی دانم تو این ایام مشغول چه ای ؟
من که با یک شانه دارم گور خود را می کنم

حال من خوب است آری ، قصد دارم باز هم
پسته ی سربسته ای را بین دندان بشکنم !

حسین شیردل

بیقرار تو ام وصبر وقرار دگرانی

ای پریچهره که از سوختنم در هیجانی

باز دلواپس چشمان تو و این همه گرگم

سخت می شد بپذیرم که برایم نگرانی

اهل یک کوچه گرفتار تو و برده ای از یاد

قول خود را که فقط با من دیوانه بمانی

پوست انداخته این شهر شبیه تو که گفتی

ریز ریزم بشوی یکدله ای باز همانی

رقص اشک من و بزمی که تو ازکوچه پریدی

با همان رخت عروسی ودو ابروی کمانی

مشق شب بود...تو رفتی گله ای نیست عزیزم

شور آن عشق فراموش شده دیر زمانی

پیرمردی شده این عاشق و با آینه میگفت

حیف عمری که هدر پای تو شد عشق جوانی
محمد جواد منوچهری

با دیگران نشسته نگاهت به سمت ماست

گفتی نپرس، عادت خوب فرشته هاست

با هرکسی نشسته عزیز تو می شوند

این خانۀ دل است؟نه دیگر ،حرمسراست

سهم من از حضور تو تنها سکوت تلخ

شیرینی حضور تو تصویر نخ نماست

دستان گرم وبوسۀ داغت برای غیر

شرمنده ام،چگونه،چرا سهم من حیاست؟

من خسته ام ز عاشقی و این سه حرف مفت

از "عین" و"شین" و"قاف"ودروغی که برملاست

خالی زمو سرم ، وسرت میشود شلوغ

از من بریده ای ،وهمین کل ماجراست

هرگز گمان مبر که گناه تو بوده است

آیین عشق بازی دنیا پر از خطاست

گویا دوباره وقت شریفت گرفته ایم

دیگر مزاحمتان نشوم،وقتتان طلاست

محمد جواد منوچهری

باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش
بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش
ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال
مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش
رند عالم سوز را با مصلحت بینی چه کار
کار ملک است آن که تدبیر و تأمل بایدش
تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافریست
راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش
با چنین زلف و رخش بادا نظربازی حرام
هر که روی یاسمین و جعد سنبل بایدش
نازها زان نرگس مستانه‌اش باید کشید
این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش
ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند
دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش
کیست حافظ تا ننوشد باده بی آواز رود
عاشق مسکین چرا چندین تجمل بایدش

غریبی میکند قلبم، به چشم آشنای تو
نمی آیدبه همراهم،به شهر چشمهای تو

نمی آید نمیخواهد،دگر او در طپش هایش
طنین عاشقی هایم، به آهنگ صدای تو

گمانم این دل عاشق،کمی عاشقتر ازپیش است
کمی عاشق تراز روزی، که بوده او برای تو

گمانم روی خاك او،قدم برداشته یک تن
کسی با جای پاهایی، شبیه ردپای تو

گمانم لمس کرده او،نفسهای دلی زیبا
دلی زیباتر از قلبت،نشسته او به جای تو

گمانم دردهای او،شده درمان که مشتاق است
عطش دارد دوباره او، بگردد مبتلای تو

غریبی میکند قلبم، به چشم آشنای تو
نمی آیدبه همراهم،به شهر چشمهای تو

نمی آید نمیخواهد،دگر او در طپش هایش
طنین عاشقی هایم، به آهنگ صدای تو

گمانم این دل عاشق،کمی عاشقتر ازپیش است
کمی عاشق تراز روزی، که بوده او برای تو

گمانم روی خاك او،قدم برداشته یک تن
کسی با جای پاهایی، شبیه ردپای تو

گمانم لمس کرده او،نفسهای دلی زیبا
دلی زیباتر از قلبت،نشسته او به جای تو

گمانم دردهای او،شده درمان که مشتاق است
عطش دارد دوباره او، بگردد مبتلای تو

باکسی نباش که!!!!!!

از بی کسی می خواهد باتو باشد.......

باکسی باش که....

ازبین همه می خواهد باتو باشد!!!!
این رو آویزه ی گوشت کن رفیق:

"اعتمـــــــــــاد"

"المثنــــــــــــی"

"نـــــــــــــدارد"

ﺧﺎﺭ ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﺑﻪ ﮔﻞ ﮔﻔﺖ ﺳﻼﻡ
ﻭ ﺟﻮﺍﺑﯽ ﻧﺸﻨﯿﺪ
ﺧﺎﺭ ﺭﻧﺠﯿﺪ ﻭﻟﯽ ﻫﯿﭻ ﻧﮕﻔﺖ
ﺳﺎﻋﺘﯽ ﭼﻨﺪ ﮔﺬﺷﺖ
ﮔﻞ ﭼﻪ ﺯﯾﺒﺎ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺩﺳﺖ ﺑﯽ ﺭﺣﻤﯽ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺁﻣﺪ،ﮔﻞ ﺳﺮﺍﺳﯿﻤﻪ ﺯ ﻭﺣﺸﺖ ﺍﻓﺴﺮﺩ
ﻟﯿﮏ ﺁﻥ ﺧﺎﺭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﺳﺖ ﺧﻠﯿﺪ ﻭ ﮔﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﻫﯿﺪ
ﺻﺒﺢ ﻓﺮﺩﺍ ﮐﻪ ﺭﺳﯿﺪ
ﺧﺎﺭ ﺑﺎ ﺷﺒﻨﻤﯽ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﭘﺮﯾﺪ
ﮔﻞ ﺻﻤﻴﻤﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ ﺳﻼﻡ ...
ﮔﻞ ﺍﮔﺮ ﺧﺎﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﺩﻝ ﺍﮔﺮ ﺑﯽ ﻏﻢ ﺑﻮﺩ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺑﻬﺮ ﻛﺒﻮﺗﺮ ﻗﻔﺴﯽ ﺗﻨﮓ ﻧﺒﻮﺩ،
ﺯﻧﺪﮔﯽ
ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﻗﻬﺮ ﻭ ﺁﺷﺘﯽ
ﻫﻤﻪ ﺑﯽ ﻣﻌﻨﺎ ﺑﻮﺩ . . . .

‏(ﻓﺮﯾﺪﻭﻥ ﻣﺸﯿﺮﯼ )

بوسه وقتی داغ باشد دل بریدن مشکل است
در دل آتش که باشی پر کشیدن مشکل است
گرچه من آغاز کردم این جدایی را ولی
جام زهری را به میل خود چشیدن مشکل است
دل بریدن از رفیقت گرچه کاری ساده نیست
حال او را از رقیبانت شنیدن مشکل است
سیب تا وقتی که در شاخه بماند می رسد
وقتی از اصلت جدا باشی رسیدن مشکل است
مثل آن جاشو که لنجش سمت طوفان می رود
تا پر از دل شوره هستم آرمیدن مشکل است
هم چو مرغی در قفس باشد دلت بی بال و پر
با چنین حالی که دل دارد تپیدن مشکل است
هرچه کردم تا بگویم حرف آخر را نشد
نقش ناقص را که می ماند کشیدن مشکل است

فقط انگار در این شهر دلِ من دل نیست !

کم به رویام رسیده ست ...خدا عادل نیست؟!

نا ندارم که برای خودم اقرار کنم :

ترکِ تو کردن و آواره شدن مشکل نیست

آی لوطیان خال بکوبید به بازوهاتان :

ته ِ دریای غمِ کهنه ی من ساحل نیست

فلسفه ، فلسفه از خاطره ها دور شدی

علّتی در پسِ این سلسله ی باطل نیست

اشک می ریختم آنروز که بی رحم شدی!

تا نشانم بدهی هیچ کسی کامل نیست...

تا نشانم بدهی عشق جنونی آنیست...

که کسی ارزشِ ناچیز به آن قائل نیست

آمدی قصه ببافی… که مُواج بروی ؟!

در نزن، رفته ام از خویش، کسی منزل نیست... !

صنم نافع