شعر و شیدایی

                        

👑z


هـــــــوا...
هـــــــوای غـــــــــــــــــــــــــــم است
هــــــوا...
هـــــوای دلتنگــــــــــــی ست
هــــــوا...
هـــــوای بغــــ ـــ ــــ ــ ــــ ــــض هـای نشکستــــه است
هــــــوا...
هــــــوای دل مـــ ــــ ـــن است
هــــــوا...
هــــــوای فـاصلــــ ـــ ـــــ ـــــ ـــ ــه است
هــــــوا...
هــــوای دور بـــــــودن هـا ست
هــــــوا...
هــــــوای نبــــــــ ــــــ ــــــــــــــــــــــــــ ــــــــودن تــوست
دلــــم بدجـــور تنگـــــــــــــــ است
دلــــــم از نبــــــــــــــودنت پـــر است.

ای فلک گر مرا نمی زایدی اوجاقت گور بود/ من که خود راضی به این خلقت نبودم زور بود/ من که باشم یانباشم کار دنیا لنک نیست/من بمانم یا بمیرم هیچ کس دلتنک نیست/

سواد بوسه ندارم، دهاتی است لبم
خودت بچش! نمکت را بریز بر رطبم

پری که گمشده دنبال باد می گردد
من فلک زده اما به جستجوی شبم

شبی که شعله ی بوسه شویم سرتاپا
به ذره ذره ات آتش زند وجب وجبم

حواس پنجره تاریک رو گرفتن توست
بکن عیادتی ای ماه!از هوای تبم

معطر است به داغ تو بازوان من، آه
در انتظار تو (تبت یدا ابی لهبم ) 

❤️

پوشیده چون جان می روی اندر میان جان من

سرو خرامان منی ای رونق بستان من

چون می روی بی‌من مرو ای جان جان بی‌تن مرو

وز چشم من بیرون مشو ای مشعله تابان من

حضرت_مولانا

.
.
.
هیچ صیادی
در جوی حقیری
که به گودالی می ریزد
مرواریدی صید نخواهد کرد.


"فروغ فرخزاد"

مرا وقتی گرفتار خودم بودم صدا کردی
مرا از من، مرا از قیدِ من بودن رها کردی

نماز عشق می خواندم، امامم حضرت دل بود
کنارم بی تکلّف ایستادی، اقتدا کردی

من از خود، نیمه‌ ای را دیده بودم:"عاقل"! اما تو...
مرا با نیمـــه ی دیـــوانه ی من آشـــنا کردی

زنده دل‌ها می‌شوند از عشق، مست...
مرده دل كی عشق را آرد به دست...

عشق را با نیستی سودا بود...
تا تو هستی، عشق كی پیدا بود...

عشق می‌جوید حریفی سینه چاك...
كو ندارد از فنای خویش باك...

عشق در بند آورد عقل تو را...
تا نماند در دلت چون و چرا...


حضرت مولانا

یادم نیست
پائیز بود که رفتی
یا رفتی که پائیز شد!
یادم نیست
باران میزد که رفتی
یا رفتی که باران گرفت!
تنها میدانم هنوز بعد از سالها
در همان پائیز تلخ
خیس و خسته
تنها زیر باران مانده ام
و آمدنت را
انتظار می کشم..!

صبح روزی پشت در می آید و من نیستم

قصه دنیا به سر می آید و من نیستم


یک نفر دلواپسم این پا و آن پا می کند

کاری از من بلکه بر می آید ومن نیستم

خواب و بیداری ... خدایا بازهم در می زند

نامه هایم از سفر می آید و من نیستم


هرچه من می آمدم تا نبش کوچه او نبود

روز آخر یک نفر می آید و من نیستم


در خیابان در اتاقم روی کاغذ پشت میز

شعر تازه آنقدر می آید و من نیستم


بعدها اطراف جای شب نشینی های من

بوی یک سیگار زر می آید و من نیستم


بعدها وقتی که تنها خاطراتم مانده است

عشق روزی رهگذر می آید و من نیستم

میکند سلسلهٔ زلف تو دیوانه مرا
میکشد نرگس مست تو به میخانه مرا

متحیر شده‌ام تا غم عشقت ناگاه
از کجا یافت در این گوشهٔ ویرانه مرا

هوس در بناگوش تو دارد دل من
قطرهٔ اشگ از آنست چو دردانه مرا

دولتی یابم اگر در نظر شمع رخت
کشته و سوخته یابند چو پروانه مرا

درد سر میدهد این واعظ و میپندارد
کالتفاتست بدان بیهده افسانه مرا

چاره آنست که دیوانگیی پیش آرم
تا فراموش کند واعظ فرزانه مرا

از می مهر تو تا مست شدم همچو عبید
نیست دیگر هوس ساغر و پیمانه مرا

ديدي چه سخت شد٬ دنيا بدون تو
❤️
ديدي كه صبح نشد٬ شبها بدون تو

اين نبض زندگي بي تو نمي زند

تشبيه مرگ مي شود٬ دنيا بدون تو

ﻋﺸﻖ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﻣﺜﻞ
ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ ﻋﻮﺽ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ
ﻭ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ،
ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺍﯾﻦ ﭼﻨﯿﻦ ﺍﺳﺖ !
ﻭ ﻣﻦ ﻣﯽ ﺧﻨﺪﻡ ...
ﺑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺪﺍﻡ ،
ﺍﺭﺯﺵ ﺩﯾﺪﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ....
ﻭ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﺗﻮ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﯽ ﻭ ﺑﺮﻓﮏ ﻫﺎﯼ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ

بزن دنیا بزن رسمت چنین است.....
سزای دل به تو دادن همین است....

بزن که شاخ و برگم زرد زرد است....
خزان من، بهار من، تگرگ است....

بزن بر جسم من زیرا حقیر است....
بزن نامرد، که این حکم زمین است...

بزن تا مست از این باده که هستم....
بزن تا پیک آخر من نشستم....

بزن شاید که فردا شاد باشم
جدا از تو اسیر خاک باشم ...

ماهیگیر دلش سوخت

این بار ماهی بود که از تنهایی قلاب را

رها نمی کرد...

ﮔﺎﻫﯽ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭘﻨﻬﺎﻥ ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻗﺸﻨﮓ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ !
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ
ﺩﺭﮎ ﮐﺮﺩ
ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩ
(!!)

اجازه هست خیال کنم تاآخرش مال منی؟

خیال کنم دل منو با رفتنت نمی شکنی

اجازه هست خیال کنم بازم میای می بینمت

بااون چشمای مهربون دوباره چشمک میزنی

تپش تپش باچشمکت غزل بگم برای تو

با اتکا به عشق تو تو زندگی برم جلو

نقــّـــــــــاشِ خــــوبی نــــبودم...

اما
ایـــــــــــــن روزها...
به لطـــــــــــفِ تــــــــــو...
انـــتظــــــار را دیـــــــــــدنی میکـــــِـــــــشـَـم....!!!!

من شبیه کوهم امّا از وسط تا خورده ام
تو تصوّر می کنی چوبِ خدا را خورده ام

نه! خیال بد نکن، چوب خدا اینگونه نیست
من هرآنچه خورده ام از دست دنیا خورده ام

ساده از من رد نشو ای سنگدل، قدری بایست
من همان « فرش ِ گران سنگم » ، فقط پا خورده ام

قطره ام امّا هزاران رود ِ جاری در من است
غرق در دلشوره ام انگار دریا خورده ام

دائما در حال تغییرم ، بپرس از آینه
بارها از دیدن تصویر خود جا خورده ام...!!!

در دلت حرف کمی نیست، فراموش شدم
ساکتم،وقت کمی نیست که
بی هوش شدم
آخرش دلزدگی نیست،
مگو دلکندم
رفتنت درد کمی نیست
که خاموش شدم~