شعر و شیدایی

                        

💫💫💫💫💫 غصه ای نیست اگر غصه فراوان دارم
مثل غمگینی دلقک،لب خندان دارم..

اگر از چشم تو یک بچه ی لوسم،باشد..
سر پیری هوس شور دبستان دارم..

اشک می ریزی و انگار نمی دانی که
من به اندازه ی یک قطره ی آن جان دارم..

من به آشفتگی موی تو عاشق نشدم
خاطری پُر شده از موی پریشان دارم..

بیستون هیچ..که انبوه ستون هم باشد
من به یک تیشه فرو ریزم و ایمان دارم

به هر اندازه که مجنون به بیابان زده است
در اتاقم به همان قدر بیابان دارم..

خواب دیدم که شبی مردن من قبل از توست
دلخوشم حداقل مردنِ آسان دارم . . .✨✨✨✨✨✨

شالت
تمام شد...

بافتم...

نمی دانم چند گره دارد...

اما ...
هر بار که باد بوزد،
چندین هزار بوسه
دور گردنت خواهی پیچید...!

💫💫💫💫💫 چه شده ای دل دیوانه هوایش کردی...
با دو چشمان پر از اشک صدایش کردی...

مدتی بود که غافل شده بودم از عشق...
تو مرا باز گرفتار بلایش کردی؟

گفته بودم که دلش معدن بی معرفتی ست....
تو نشستی و دلت خوش به وفایش کردی ؟

بستم آغوش به رویش که از اینجا برود....
سینه ام را تو چرا باز سرایش کردی ؟

او به احساس تو می زد لگد و اما تو...
سرمه چشم من از تربت پایش کردی؟

سعی کردم که فراموش کنم خاطره اش....
بین هر خاطره ام باز رهایش کردی....

به تو می گفتم از اول که خدا افسانه ست....
ساده دل ! باز شکایت به خدایش کردی؟

بارها تجربه کردی که دعا بی اثر است.....
باز هم بر سر سجاده ، دعایش کردي ؟✨✨✨✨✨✨

دیدنت ، بوییدنت ، احساس خوب عاشقی...
بعد مدتها جدایی ، آه می چسبد عجیب...

دست تو در دست من ، چشمان من لبریز تو...
شرم لمس صورتی چون ماه ، می چسبد عجیب...

نقشه ذهن مرا می برد شوق دیدنت..
وصل دیدار تو از بی راه ، می چسبد عجیب...

هستی ام آن روز ...با تو یک غزل یک شعر شد..
در سکوت این زمان همراه می چسبد عجیب...

من برایت شعر می گفتم غزلهایی چه شور..
شاعر چشمت شدن گهگاه می چسبد عجیب...

ذهن من تبعید در زندان گیسوی تو بود...
بی گنه ماندن در این درگاه می چسبد عجیب...

💫💫💫💫💫 کاش میشد عشق را تفسیر کرد..
خواب چشمان ترا تعبیر کرد..

کاش میشد در خراب آباد دل ..
خانه احساس را تعمیر کرد..

کاش میشد همچو باران بی دریغ ..
لحظه های سبز را تقدیر کرد..

کاش میشد تا تمام عشق را ..
با تمام وسعتش تکثیر کرد..

کاش میشد اشک را تهدید کرد..
مدت لبخند را تمدید کرد..

کاش میشد از میان لحظه ها..
لحظه دیدار را نزدیک کرد...✨✨✨✨✨✨

💫💫💫💫 دیدار ما هرچند دورادور،زیباست !
دیگر پذیرفته م که ماه از دور زیباست
هرچند موسایت نخواهم شد ولی باز
از تو چه پنهان ! دردو دل با طور زیباست
دنیا همیشه دل به خواه ما نبوده ؛
باور بکن بعضی گره ها کور زیباست
بس کن عزیزم طاقت باران ندارم
این چشم ها ... این چشم ها مغرور زیباست !
هرچند شب با نور سرد ماه(!)جور است
اما شب چشمان تو ناجور زیباست
وقتی که دریا تنگ ماهی های خسته ست
مُردن میان تارو پود تور زیباست
وقتی که غم هایم غم ِعشق تو باشد
از مهد چشمانم اگر تا گور ...زیباست !3⃣1⃣1⃣1⃣✨✨✨✨✨✨✨✨artin✨✨✨

💫💫💫💫💫 امشب به حکم چشم تو...چشمان من تراست
من عاشق توهستم واین غم مقدر است
هرچندخنده های تو دل میبرد ولی...
اینگونه اخم کردنت ای ماه، محشراست
حرفی بزن تاباز دلم راتکان دهی
چیزی بگو گلم،دل من زودباور است
یک عمر گرد خانه ات این دل طواف کرد
انگار این پرنده وحشی کبوتراست
اردیبهشت پرگل شیراز سینه ات
باری غزل بخوان که دهانت معطراست
تا سایه توبرسرمن است ...عشق من
باغ مرا چه حاجت سرو وصنوبراست.✨✨✨✨✨✨

💫💫💫💫 تا تو بودی در شبم، من ماه تابان داشتم
روبروی چشم خود چشمی غزلخوان داشتم

حال اگر چه هیچ نذری عهده دار وصل نیست

یک زمان پیشآمدی بودم که امکان داشتم

ماجراهایی که با من زیر باران داشتی

شعر اگر می شد قریب پنج دیوان داشتم

بعد تو بیش از همه فکرم به این مشغول بود

من چه چیزی کمتر از آن نارفیقان داشتم؟!

ساده از «من بی تو می میرم» گذشتی خوب من!

من به این یک جمله ی خود سخت ایمان داشتم

لحظه ی تشییع من از دور بویت می رسید

تا دو ساعت بعد دفنم همچنان جان داشتم✨✨✨✨✨

💫💫💫💫💫 دل من تنگ تو شد، کاش که پیدا بشوی
که بیایی و در این تنگیِ دل جا بشوی

تو فقط آمده بودی که دل از من ببری؟
بروی، دور شوی، قصه و رویا بشوی؟

انقلابی شده در سینه ی من، فتنه ی توست
رنگیِ چشم تو باعث شده رسوا بشوی

من پس انداز دلم را به تو دادم که تو هم
بیمه ی عمر دلم روز مبادا بشوی

غرق عشق تو شدم، بلکه تو شاید روزی
دل به دریا بزنی، عازم دریا بشوی

حیف ما نیست که یک دوست موفق نشویم؟
حیف از این نیست که تو این همه تنها بشوی؟

نم باران، لب دریا، غم تو، تنگ غروب
دل من تنگ تو شد، کاش که پیدا بشوی
تنهاستایش تو✨✨✨✨✨

💫💫💫💫💫 تو نه مهتاب و نه خورشیدی و نه دریایی

تو همان ناب ترین جاذبه ی دنیایی

تو پر از حرمت بارانی و چشمت خیس است

حتم دارم که تو از پیش خدا می آیی

مثل اشعار اهورایی باران پاکی

و به اندازه ی لبخند خدا زیبایی

خواستم وصف تو گویم همه در یک رویا

چه بگویم که تو زیبا تر از آن رویایی

مثل یک حادثه ی عشق پر از ابهامی

و گرفتار هزاران اگر و امایی

ای تو آن ناب ترین رایحه ی شعر بهار

تو مگر جام شرابی که چنین گیرایی؟

من به اندازه ی زیبایی تو تنهایم

تو به اندازه ی تنهایی من زیبایی

عاشقی را چه نیازست به تو جیه و دلیل✨✨✨✨✨

💫💫💫💫💫 دستهایت را بیاور، اضطرابم را بگیر
تب مرا پیچانده در خود، پیچ و تابم را بگیر
با گناه بوسه ای عمری به لبهایم ببخش
در عوض عمری ریاضات و ثوابم را بگیر
با تو من شهریور انگورهای عالمم
در خودت قل قل بجوشان و شرابم را بگیر
تا هنوز از عشق داغم زود رأیم را بزن
قوه ي تدبیر عقل و انتخابم را بگیر
گرچه لبهایت نپرسیدند اما گوش کن
دوستت دارم، شنیدی؟ پس جوابم را بگیر💤✨✨✨✨

💫💫💫💫💫 یک پیاله شعر تازه ، یک وجب دلواپسی
زیر قیمت می فروشم ، مشتری دارد کسی؟

با شما ارزان حسابش می کنم لطفا بخر
بوسه جایش می دهی با رنگ و بوی اطلسی

من شنیدم گفته ای باید فراموشت کنم؟!
من نمردم! آدم زنده نمی خواهد وصی

مرگ من آنروز می آید که تو با دیگری
می روی و من بمانم با هجوم بی کسی

نوشدارو را نیاور جامه مشکی بپوش
تسلیت باید بگویی تا کنارم می رسی

آمدی و با زبان آذری گفتی به من
✨✨✨✨✨✨

💫💫💫💫💫 آمده‌ام که سر نهم عشق تو را به سر برم
ور تو بگوییم که نی ،نی شکنم شکر برم
آمده‌ام چو عقل و جان از همه دیده‌ها نهان
تا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم
آمده‌ام که ره زنم بر سر گنج شه زنم
آمده‌ام که زر برم زر نبرم خبر برم
گر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکن
گر ز سرم کله برد من ز میان کمر برم
اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم
اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم
آنک ز زخم تیر او کوه شکاف می کند
پیش گشاد تیر او وای اگر سپر برم
در هوس خیال او همچو خیال گشته‌ام
وز سر رشک نام او نام رخ قمر برم
(مولانا )✨✨✨✨✨✨

شاید عجیب باشد!
دیدن مردی که
هر روز می آید کافه....
به یاد دیگری دو فنجان قهوه سفارش می دهد...
یکی را می نوشد و می رود...

ولی من مردی را سُراغ دارم
هر روز می آید کافه...
به یاد دیگری دو فنجان قهوه سفارش می دهد...
هیچ کدام را نمی نوشد و می گوید:

بدون او که خوردن ندارد... #🌾

عشقم من پر از وسوسه ی چشم تو هستم! تو چطور؟
من از احساس غزلخیز تو مستم! تو چطور؟

تویی آرامش من, شاخه گل طنازم
من سبو از سر شوق تو شکستم! تو چطور؟

فصل پاییز, مه مهر, و زیبایی تو
عهد با قلب پر از مهر تو بستم! تو چطور؟

عرصه ی عشق توو ضعف حریفی که منم
باز در جنگ دل و عقل نرستم! تو چطور؟

آمدی بزم مرا ساز ونوا بخشیدی
منکه از مجلس اغیار گسستم! تو چطور؟


آنقدر سنگ به پای من غمدیده زدند
ولی از کوی تو یک لحظه نجستم! تو چطور؟

بیوفایی نکنی, عشق تو حرمت دارد
من از این عهد که بستم نگسستم! توچطور

من روز نخست فروردین
فرمان یافته ام

شناسنامه ام صادره از اقلیم سپیده دم است
محل تولدم حلولِ ترانه در توفان هاست...


از مادر به ماه می رسم
از پدر به پروانه های پاییزی

من از این جهانِ چاره ناپذیر
هیچ بهره ای نبرده ام جز کلمات روشنی

که عشق را دوست می دارند
که آدمی را دوست می دارند

که دوست می دارند را دوست می دارند.
حالا اگر ممکن است
مرا به عنوانِ پرستارِ ماه و پروانه
قبولم کنید...

معرف یک لاقبایِ من
حضرت حافظ است...

(سید علی صالحی)

چه شاعرانه می بارد باران
در شب گشایش حاجت !
تل خاک یک وجب از خود را
می کند نثار بر غم فردا
...
بی دریغ صبح، صبح زیبائیست !
وقتی
تو بسان فرشتگان شادی!
بی دریغ صبح، بدون تکرار است
وقتی تو نوید گشایش کاری !
بی دریغ صبح ، شگفت انگیز است!
وقتی
تو شاعرانه ،با خدا می خندی .
حتم دارم فرشتگان خدا
فردا
پای صحبت تو
از گل کلام ات
می چینند
دسته دسته ، نغمه ی شادی !
تو ..
ای محبوبه ی دل غمار
ای طلوع روشنایی دم فردا
نازل است برکت
د رپرتو تلاش و بی قراری تو
نترس
فردا
خالق است که جای پای او می گذاری و
می شود شروع نصر بی بهانه ی تو .
ای دوست !
گرچه بی بهانه از یادت
می شوم تهی ز هر اندوه
ولی
صدای تو اینجاست !
میان شعله های سرد خزان در این خلوت
صدای پای صبح می آید
چه خوش!!!
شاید
بهار سری کشد فردا
در آن سنگفرشی که تو
بر آن
می گذاری قدم از گام
دلت شاد و لبت خندان
که فردا
روز معاقشه ی توست
با بی کران الله ....

بوسه یعنی قلب تو از آن من...
بوسه یعنی تو همیشه مال من...


بوسه یعنی مستی از مشروب عشق...
بوسه یعنی آتش و گرمای تب...

ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻴﺒﻴﻨﻰ ﺳﺎﻛﺘﻢ ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻦ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻢ ﺷﺪﻩ !

ﻓﻜﺮ ﻧﻜﻦ ﺳﻜﻮﺗﻢ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻯ ﺭﺿﺎﻳﺘﻤﻪ
ﻧﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﻧﻢ ،

ﻧﻤﻴﺸﻪ !...
ﺩﻟﺘﻨﮕﻴﺖ ﻣﻨﻮ ﺧﻔﻪ ﻣﻴﻜﻨﻪ ...

ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻐﺾ ﻣﻴﻜﻨﻢ
ﻫﻰ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﻴﮕﻢ ﺗﻮ ﻣﻴﺘﻮﻧﻰ !

ﺑﻐﻀﻢ ﺭﺍﻩ ﮔﻠﻮﻡ ﺭﻭ ﻣﻴﺒﻨﺪﻩ
ﺳﺎﻛﺖ ﻣﻴﺸﻢ؛

ﻣﻨﻮ ﺩﻭﺭﻳﺖ ﺭﺍﺿﻰ ﻧﻜﺮﺩﻩ

ﻣﻨﻮ ﺩﻭﺭﻳﺖ ﺳﺎﻛﺖ ﻧﻜﺮﺩﻩ
"ﻣﻨﻮ ﺩﻭﺭﻳﺖ ﺧﻔـــــــــــــــــــﻪ ﻛﺮﺩﻩ "