شعر و شیدایی

                        

خاطرات كودكي يادش بخير
حس وحال كوچكي يادش بخير
كاشكي يكروزكودك مي شدم
درهواي بادبادك مي شدم
فارغ از اين وغم آن مي شدم
راهي راه دبستان مي شدم
حرفها از سينه هايي صاف بود
چشمه انديشه ها شفاف بود
درسها ومشقهامان ساده بود
دشت سينه بهركشت آماده بود
داستان گربه وآن بندرخت
بچه هاوتوپ بالاي درخت
ميدهدداراوسارايم به ياد
روزهاي خوب باباآب داد
زيرباران تاچوگل وامي شديم
راهي تصميم كبري ميشديم
پطرس آنشب عالمي احساس داشت
قطره قطره جان مردم پاس داشت
ريزعلي تاسوت كوهستان شنيد
آتش اندرهستي خودمي كشيد
تاكه سرمايي رفيق راه بود
دستهامان در هواي آه بود
درمصاف سنگهاي سخت وتفت
چشمه راه خويش پيداكردورفت
گفت موسي باشبان بي گفتگو
«هرچه مي خواهددل تنگت بگو»
آن صفاي صادقانه كيمياست
خاطرات كودكانه پربهاست
لذتي ميداشت حال كودكي
كيفهاي پرخيال كودكي
پاك كن هاي سه رنگ پاكيم
جعبه رنگ پرمداد لاكيم
دوستان خوشزبانم توي كيف
يارهاي مهربانم توي كيف
راستي آن دفتر نقاشيم
رنگهاي جابجاي ناشيم
دفترصدبرگ كاهي داشتم
عكس حوض آب وماهي داشتم
كاغذمشقم به رنگ كاه بود
خط خطش كج بود اما ماه بود
دفتر مشق دبستانم ببين
پر ز مهر آفرين صد آفرين
راستي ما شعرباران داشتيم
توي جنگلهاي گيلان داشتيم
جنگلي وارونه پيدا داشتيم
آسماني زير پاها داشتيم
آب چون برچاله ها تن داده بود
آسمان روي زمين افتاده بود
گردش يكروز ديرين داشتيم
دسته گلهايي ز «گلچين» داشتيم
راستي آن دفتركاهي كجاست
عكس حوض آب پرماهي كجاست
روزهاي خيس پرباران كجاست
مايه سرسبزي بستان كجاست
باز آيا ريزعلي ها زنده اند
درحوادث جامه از تن كنده اند
راستي آن مرد درباران چه شد
مهربان خسته مهمان چه شد
كاش ميشدبازمردي ميرسيد
مرهم شبهاي دردي ميرسيد
كاش حالاخاله كوكب زنده بود
عطرنانش خانه راآكنده بود
اي معلم خاطر ويادت بخير
ياد درس آب وبابايت بخير

صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد
گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن

خیز صبوحی کن و درده صلا
خیز که صبح آمد و وقت دعا

کوزه پر از می کن و در کاسه ریز
خیز مزن خنبک و خم برگشا

دور بگردان و مرا ده نخست
جان مرا تازه کن ای جان فزا

خیز که از هر طرفی بانگ چنگ
در فلک انداخت ندا و صدا

تنتن تنتن شنو و تن مزن
وقت تو خوش ای قمر خوش لقا

در سرم افکن می و پابند کن
تا نروم بیهده از جا به جا

زان کف دریاصفت درنثار
آب درانداز چو کشتی مرا

پاره چوبی بدم و از کفت
گشته ام ای موسی جان اژدها

عازر وقتم به دمت ای مسیح
حشر شدم از تک گور فنا

یا چو درختم که به امر رسول
بیخ کشان آمدم اندر فلا

هم تو بده هم تو بگو زین سپس
ای دهن و کف تو گنج بقا

خسرو تبریز تویی شمس دین
سرور شاهان جهان علا

🌷🌷مولانا🌷🌷

آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا
وان نقش تو از آب منی نیست بیا

در خشم مکن تو خویشتن را پنهان
کان حسن تو پنهان شدنی نیست بیا

گر به تو افتد نظرم... چهره به چهره رو به رو
شرح دهم غم تو را... نکته به نکته مو به مو

از پی دیدن رخت، هم چو صبا فتاده ام
خانه به خانه در به در؛ کوچه به کوچه کو به کو

می رود از فراق تو ، خون ِ دل از دو دیده ام
دجله به دجله یَم به یَم؛ چشمه به چشمه جو به جو

دور دهان ِ تنگ تو... عارض ِ عنبرین خَطَت
غنچه به غنچه گل به گل... لاله به لاله بو به بو

ابرو و چشم و خال تو... صید نموده مرغ ِ دل
طبع به طبع ، دل به دل، مهر به مِهر و خو به خو

مِهر تو را دل ِ حزین باخته بر قماش ِ جان
رشته به رشته نخ به نخ ؛ تار به تار و پو به پو

در دل خویش " طاهره " گشت... ندید جز تو را
صفحه به صفحه لا به لا؛ پرده به پرده تو به تو

با تو تنها با تو ميگيرم قرار تازه اي
تا قدم را مي نهم بر روزگار تازه اي

تا تو پشتم باشي از دنيا هراسم نيست عشق
باز ميچرخم به دورت در مدار تازه اي

جستجو ميكردمت در خوابها افسانه ها
يافتم اسب سپيدي با سوار تازه اي

حجم سبز عشق را آغوش ميگيرم ببين
حجم سبز عشق را من در حصار تازه اي

هر چه هستم هر چه بودم اينك اما از توام
فتح تو داده به قلبم افتخار تازه اي

فصل باران پشت شيشه زير سقف خانه ات
مي نويسم جمله اي نو با بخار تازه اي:

دوستت دارم تمام ناتمام شعر من
با تو تنها با تو ميگيرم قرار تازه اي

یک شاخه گل سـرخ طواف بدنت کرد

خوشرنگ ترین آینه را دوخت،تنت کرد

می خواست تورا دست غزل ها بسپارد

آن لحظه کــه بوسید تنت را، کفنت کرد

میخواست سفر فرصت تکرار تو باشد

یک جـاده ی از جنس ابد پیرهنت کرد

مادر که سر نذر خودش شمع کم آورد

نامرد دلش سنگ شد و نذر منَت کرد

تقصیر خدا نیست زمین کن فیکون است

تقصیـــر خدا نیست زمیـــن را وطنت کرد

انگار خدا عاشق پــر پــر شدنت بود

وقتی وسط این همه نامرد زنت کرد

می خواهم معنایِ دوست داشتن را
تازه کنم !
دارد خاک می خورد زیرِ خروارها بی تفاوتی
دارد مچاله می شود
دارد می میرد
بیچاره مانده است
میانِ غرور و بدبینی و مسمومیتِ آدمها
دارد رنگ می بازد آنقدر که
بی حرمتش کرده اند !
می خواهم آنقدر دوستت بدارم
تا مردم بپرسند از تو
این کارها چیست این دیوانه می کند ؟
و تو بگویی با خنده ای و شوقی :
دارد برایم دیوانگی می کند
و دوست داشتن نامِ دیگرِ دیوانگی ست
دیوانه ی یکی بودن
دیوانه ی شب تا سحر
گفتن و خندیدن و رقصیدن هایِ
دو نفره
دوست داشتن! آخ امان از این دوست داشتن
که اگر ناب باشد
مستت می کند
یک مستیِ شیرین
بی پشیمانی
بی نبودن ....

قدری صبور باش که این نیز بگذرد /
این روزهای زرد و غم انگیز بگذرد
آری بهار پشت زمین لانه کرده است /
چیزی نمانده که پاییز بگذرد
گفتم کنار مردم نامرد زندگی ؟؟ /
گفتی صبور باش که این نیز بگذرد . .

※※※※※※※※※※※※※※※

صبح وقتی که خوشه ی ناهید
شادمان بر اتاق تو تابید

وقتی از الطفات باد سحر
پرده بر روی پنجره رقصید

وقتی از کوچه خش خش جارو
در فضای اتاق تو پیچید

آن زمانی که آینه با شوق
بر نگاه قشنگ تو خندید

پس سلام مرا پذیرا باش
ای تو در خاطر و دلم جاوید

که شروع دوباره های منی
چون تویی صبح سینه را خورشید

#مهدی_امیری 

حال من خوب است اما با تو بهتر می شوم

آخ ... تا می بینمت یک جور دیگر می شوم


با تو حس شعر در من بیشتر گل می کند

یاسم و باران که می بارد معطر می شوم


در لباس ابی از من بیشتر دل می بری

آسمان وقتی که می پوشی کبوتر می شوم


آنقدر ها مرد هستم تا بمانم پای تو

می توانم مایه ی گهگاه دلگرمی شوم


میل میل توست اما بی تو باور کن که من

در هجوم بادهای سرد پرپر می شوم

لیوان چو لبت بوسد و بوسم لب لیوان
پیداست، ز تو بوسه بگیرم نه ز لیوان

لیوان به لب لعل تو لب داد، به لبخند
ما لب بگرفتیم به لبخند، ز لیوان

لعل لب تو، بوسه نمیداد به این لب
آن لب بگرفتیم، ز لعل لب لیوان

لب بر لب لیوان و لب لعل تو در یاد
این لعل لب توست، نه لعل لب لیوان

تا لب به لب لعل تو دادیم، ندادیم
لب بر لب لعل دگری، جز لب لیوان

جز یاد تو و لعل لبت، لب نگشودیم
الا به لب همچو لبت بر لب لیوان

لبهای من و لعل تو و بوسه شیرین
این هر سه نشینند فقط بر لب لیوان

ﺗـــــﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﺎ ﮐﻢ ﻧﯿﺎﺭﻡ ...
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﯽ ﺗﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﻢ ...
ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪﻥ ﺭﺍ ...
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ...
ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ...
ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ...
ﺗــــــﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﯽ ...
ﺗﺎ ﺣﺮﯾﺮ ﻧﮕﺎﻫﺖ ﺭﺍ ﺑﭙﯿﭽﻢ ﺩﻭﺭ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻫﺎﯼ ﺩﻟﻢ ...
ﻭ ﺩﻟﮕﺮﻡ ﺷﻮﻡ ...
ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎﺷﯽ ...
ﺗﺎ ﺩﻟﻢ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ...
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺭﺍ ...
ﻟﻤﺲ ﮐﻨﺪ ...
ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﺪ ...
ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺑﺎﺵ ...

[Forwarded from «««کانال حس مبهم»»»]
🌼ﭼﻪ ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺜﺒﺖ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﯿﻢ.🌼

⛔️ﻧﮕﻮ : ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﺎﻥ ﺷﺪﻡ !
✅ﺑﮕﻮ : ﺍﺯ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﻭﻗﺘﺘﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﯿﺎﺭ ﻣﻦ ﮔﺬﺍﺷﺘﯿﺪ ﻣﺘﺸﮑﺮﻡ !

⛔️ﻧﮕﻮ : ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻡ !
✅ﺑﮕﻮ : ﺩﺭ ﻓﺮﺻﺘﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺷﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺑﻮﺩ !

⛔️ﻧﮕﻮ : ﺧﺪﺍ ﺑﺪ ﻧﺪﻩ !
✅ﺑﮕﻮ : ﺧﺪﺍ ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﺪﻩ !

⛔️ﻧﮕﻮ : ﻗﺎﺑﻞ ﻧﺪﺍﺭﻩ !
✅ﺑﮕﻮ : ﻫﺪﯾﻪ ﺍﻯ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻤﺎ !

⛔️ﻧﮕﻮ : ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻡ !
✅ﺑﮕﻮ : ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮﺩﻡ !

⛔️ﻧﮕﻮ : ﺯﺷﺘﻪ !
✅ﺑﮕﻮ : ﻗﺸﻨﮓ ﻧﯿﺴﺖ !

⛔️ﻧﮕﻮ : ﺑﺪ ﻧﯿﺴﺘﻢ !
✅ﺑﮕﻮ : ﺧﻮﺑﻢ !

⛔️ﻧﮕﻮ : ﺧﺴﺘﻪ ﻧﺒﺎﺷﯽ !
✅ﺑﮕﻮ : خدا قوت !

⛔️ﻧﮕﻮ : ﻣﺘﻨﻔﺮﻡ !
✅ﺑﮕﻮ : ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ !

⛔️ﻧﮕﻮ : ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ !
✅ﺑﮕﻮ : ﺁﺳﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ !

⛔️ﻧﮕﻮ : ﺟﺎﻧﻢ ﺑﻪ ﻟﺒﻢ ﺭﺳﯿﺪ !
✅ﺑﮕﻮ : ﺧﯿﻠﯽ ﺭﺍﺣﺖ ﻧﺒﻮﺩ !

⛔️ﻧﮕﻮ : ﺑﻪ ﺗﻮ ﺭﺑﻄﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ !
✅ﺑﮕﻮ : ﺧﻮﺩﻡ ﺣﻠﺶ ﻣﯽﮐﻨﻢ !

♥️ﺧﻮﺏ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ ﻗﻠﺐ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﺴﺨﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

آرزویم
با ” تو ” بودن است!
اما...
نه به بهای پا گذاشتن روی آرزوی تو!
آرزویم این است که:
” بخواهی و بمانی ”
نه اینکه بمانی به خواهشم ...!
بعضی ها ﺭﺍ میتوان ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ !
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ باید ﯾﻮﺍﺷﮑﯽ اﺯ ﺩﻭﺭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ !
ﺑﻌﻀﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ نباید ﺧﻮﺍﺳﺖ !
ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ !
ﺍﻣﺎ ﺩﻝ ﺍﺳﺖ ﺩﯾﮕﺮ .. ﺍﺳﯿــــﺮِ ﺍﯾﻦ ﻧﮕﺎﻩِ ﺑﯿﻘﺮﺍﺭ !

دوستی اتفاق است ، جدایی رسم طبیعت

طبیعت زیباست ، نه به زیبایی حقیقت

حقیقت تلخ است ، نه به تلخی جدایی

جدایی سخت است نه به تلخی تنهایی

حرمت چشم ترم اهسته اهسته شکست

قدر دل را دلبرم اهسته اهسته شکست

بس که از دست زمانه تازیانه خورده ام

در دل شب پیکرم اهسته اهسته شکست

راه را کج رفته بودم سالیانی بی بلد

عاقبت دیدم سرم اهسته اهسته شکست

دلتنگی شبیه تو نیست ،
گاه و بیگاه در می زند ...
هر جا دلش خواست می نشیند !
و با حسادت عجیبی
درباره تو حرف می زند !!!

#آرزو_نوری

گرگ شد

آن سگی که سالها

ب وفاداری اش شکی نبود

خیانت را میدید

اما سکوت میکرد

حالا هر کسی

ک دم از وفاداری

و عشق میزند را

تکه پاره میکند ...

آرزویم فقط این است زمان برگردد
تیرهایی که رهاشد به کمان برگردد

سالها منتظر سوت قطارم که کسی
باسلام و گل سرخ و چمدان برگردد