شعر و شیدایی

                        

گاهی وقتها از نردبان بالا میروی تا دستان خدا را بگیری
غافل از اینکه خدا پایین ایستاده و نردبان را محکم گرفته که تو نیفتی

آدم از عشق تو بیمار شود هم خوب است
زلف تو حلقه شود دارشود هم خوب است

موی تو قاتل بالفطره ی جانم شده است
مرگ من پای تو تکرار شود هم خوب است

روسیاهی اگر از زلف تو باشد زیباست
زلف تو بر سرم آوار شود هم خوب است

گره از موی تو وا شد برویم جای دگر
لب من با لب تو یار شود هم خوب است

راه بوسیدن لبهای تو پرپیچ و خم است
راه بوسیدنت هموار شود هم خوب است

چون غریبم هیچ کس یارم نشد
هیچ مجنونی خریدارم نشد

هرکسی یک جورقلبم راشکست
طعنه برجانم زد و از من گذشت

هیچ کس چشم بر دو چشم من ندوخت
هیچ قلبی بهرغمهایم نسوخت

غربت دنیا شکارم کرده است
پیش چشم خلق خوارم کرده است

وای ازدنیاگناه من چه بود
غم و تنهایی سزای من نبود.....!!

, ،

هست تنهایی به از یاران بد
نیک چون با بد نشیند بد شود

یار بد بدتر بود از مار بد
تا توانی میگریز از یار بد

مار بد تنها همی بر جان زند
یار بد بر جان و بر ایمان زند

سجده به سوی خدا بردگی نیست بندگیست

به بَدان بگو بدانند

این کار ما از ترس نیست

از عاشقیست

به همه بگو بدانند...

بیا مذاکره کنیم...
گزینه های روی میز همه مال تو،
فقط کمی از مرزهای آغوشت را باز کن....


#سبحان_زمانی

تو میروی
و من
دست تکان میدهم
این
اجباری ترین کارِ
اختیاریِ
دنیاست


#حانیه_عبدالملکی

من از سیاست چیزی نمی دانم!
اما می‌دانم دوست داشتن‌ت
دیکتاتوری‌ست که عجیب
به جان من افتاده!

#محسن_حسینخانی

چشمه‌ها با رود می‌آمیزند
و رودها با اقیانوس
بادهای آسمان با حسی دل‌انگیز
تا ابد با هم پیوند می‌گیرند
در جهان هیچ‌چیز تنها نیست
همه‌چیز بنا بر اصلی آسمانی
در یک روح دیدار می‌کنند و می‌آمیزند

من و تو چرا نه؟

#پرسی_بیش_شلی

🌾 🌾

ای کاش کسی باشد و کابوس که دیدی

در گوش تو آرام بگوید خبری نیست


یا کاش کسی باشد و آرام بگوید:

دستان من اینجاست ببین دردسری نیست

🌾 🌾

ﺣﺘﯽ ﺍﮔﺮ ﻧﺒﺎﺷﯽ ﻣﯽﺁﻓﺮﯾﻨﻤﺖ
ﭼﻮﻧﺎﻧﮑﻪ ﺍﻟﺘﻬﺎﺏ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﺳﺮﺍﺏ ﺭﺍ

ﺍﯼ ﺧﻮﺍﻫﺸﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﯽ ﺗﺮ ﺯ ﭘﺎﺳﺨﯽ
ﺑﺎ ﭼﻮﻥ ﺗﻮ ﭘﺮﺳﺸﯽ ﭼﻪ ﻧﯿﺎﺯﯼ ﺟﻮﺍﺏ ﺭﺍ

بهر امتحان ای دوست ، گر طلب کنی جان را

آن چنان برافشانم ، کز طلب خجل مانی

#شیخ_بهایی

عشق یعنی لایق افسون شدن
عشق یعنی با خدا هم دم شدن

عشق یعنی جام لبریز از شراب
عشق یعنی تشنگی یعنی سراب

عشق یعنی خواستن و له له زدن
عشق یعنی سوختن و پر پر زدن

عشق یعنی سال های عمر سخت
عشق یعنی زهر شیرین ،بخت تلخ

عشق یعنی با " خدا یا " ساختن
عشق یعنی چون همیشه باختن

عشق یعنی حسرت شب های گرم
عشق یعنی یاد یک رویای نرم

عشق یعنی یک بیابان خاطره
عشق یعنی چهار دیوار بدون پنجره

عشق یعنی گفتنی با گوش کر
عشق یعنی دیدنی با چشم کور

ما ز جـام دوست ، مستي ميکنیم
خویش را فـارغ ز هستي میکنم

مي ، پلیدی را ز سر بیـرون کند،
عشق را در جـام دل، افزون کند،

چونکه ما مستیم و از هستي تهي،
کي شود هستي ،به مستي منتهي،

مست یعني عاشقي بي قید و بند،
فـــارغ از بود و نبود و چون و چند،

چون و چند از ابلهـــي آید میـــان،
در طریق عاشقي کي مي‌تـــوان،

عاشقي را خود جهــان دیگــریست،
منطق عاشق همــان پیغمــبریست،

عشق بر عاشق ، دهد دستور را،
عقل کي فهمـد چنین منظور را،

تا نگردی عاشق از این ماجـــرا،
کـــای تواني کرد درک نکته هـــا،

مولانا

،،بیا ساقی!
بزن سازی!
برقصانم!
چونان چرخی! بگردانم ،
سرم غوغاست. ... بفهمانم!
دلم شیداست! ... مرنجانم!
من! آن جانم! ، که جانم ، می فروشم. ...!
پی الهامی از وحی و سروشم ،،،،

سروش آمد ،... ، به جانم عشق درافتاد.
خروش آمد ،...، در این خم جوشش افتاد ،!
جوشش عشقی است ؛ که در دل می خروشد.
از خم وحدت! همی ، می می فروشد،،


بر بلندی خیال من تو خورشیدی فقط
ناز کردی! بر شب تارم نتابیدی فقط

هر دروغی خواستی گفتی و لابد در دلت
بر دل خوش باورم هربار خندیدی فقط

بر زلال عشق من ایمان نیاوردی چرا؟
من همه شوق و،تو هم انگار تردیدی فقط

خسته از نامهربانی هات، گفتم می روم
از خیال رفتنم یک لحظه ترسیدی فقط!

وقت رفتن هرچه بخشیدی پس آوردم بجز
آن دل دیوانه ای کآن را نبخشیدی فقط

بعد از این از بیکسی هایم نمیترسم؛ برو!
هرچه دیدی دیگر ازچشم خودت دیدی فقط

من که دورم از تو اما بی قرارت هم منم
رفتم از کویت ولیکن ساکن قلبت منم
کی رسد آن لحظه دیدار و گرم بوسه ها
دوستت دارم فراوان عاشق رویت منم.

محمد نوید فهبد

میخوانمت در بلندی که تو بلندترینی
میخوانمت به مهربانی که خود مهربان ترینی
میدانمت به رحمتت که تو رحیم ترینی
میدانمت به بزرگی که تو بزرگترینی
همه این میخوانمت ها و میدانمت ها بهانه ای هست تا بگویم

󾬘” خدایا مهربان ” دوستت دارم 󾬘

دامن مکش به ناز که هجران کشیده ام
نازم بکش که ناز رقیبان کشیده ام

شاید چو یوسفم بنوازد عزیز مصر
پاداش ذلتی که به زندان کشیده ام

از سیل اشک شوق دو چشمم معاف دار
کز این دو چشمه آب فراوان کشیده ام

جانا سری به دوشم و دستی به دل بگذار
آخر غمت ب دوش دل و جان کشیده ام

دیگر گذشته از سر و سامان من مپرس
من بی تو دست از این سر و سامان کشیده ام

تنها نه حسرتم غم هجران یار بود
از روزگار سفله دو چندان کشیده ام

جز صورت تو نیست بر ایوان منظرم
افسوس نقش صورت ایوان کشیده ام

از سرکشی طبع بلند است، شهریار
پای قناعتی که به دامان کشیده ام

#شهریار