شعر و شیدایی

                        

بعد عمری در کجا باید که پیدایت کنم؟!
از کدامین پنجره باید تمنایت کنم؟

من نمی گویم زمین را زیر و رو کردم، ولی
"سالها" گشتم به دنبالت که پیدایت کنم...

بارها رفتم کنار آینه... شاید که تو
ذره ای جامانده باشی و تماشایت کنم!

تا به کی باید برای پنجره، گلدان پیر...
یا برای آینه، امروز و فردایت کنم؟!

من برای این دل دیوانه ی چشم انتظار
با کدامین قسمت و تقدیر معنایت کنم؟

من چگونه این در ودیوار و حجم خانه را
بی نصیب از گرمی عطر نفس هایت کنم؟!

باید از دیوارهای روبرویم رد شوم
بی تو می پوسد دلم... باید که پیدایت کنم

من محبت میفروشم، تو محبت میخری ؟
خسته از تنهاییم ،من را به همره میبری ؟
شاعری هستم شکسته، مونس من دفترم
دفترم را میفروشم، شعرهایم میخری ؟
گاه گاهی گریه کردم، در میان شعرها
اشکهایم میفروشم، اب دیده میخری ؟
کاسه صبرم شده لبریز، از نامردمی
صبر هم من میفروشم ،تو آیا میخری؟
زخم خنجر یادگاری ،داده است دوست
یادگاری میفروشم ،زخم خنجر میخری ؟
من ندارم هیچ در دست، کلبه ای ویرانه ام
راستی هرگز نگفتی، دست خالی میخری ؟
بیکسم ، تنها رفیق من شده این خاطرات
خاطراتم میفروشم ، تو گذشته میخری ؟
میشود من را به مهمانی بری بر آسمان
زندگانی میفروشم ،عمر باقی میخری

سخن خوبست ز اول ،خاطر کس را نرنجاند



که بعد از گفتگو سودی ندارد،لب گزیدنها

#قصاب_کاشانی

پاره‌های این دل شکسته را

گریه هم دوباره

جان نمی‌دهد ،

خواستم که با تو درد دل کنم

گریه‌ام ولی امان نمی‌دهد



قیصر امین پور

خدایا
قسم به لحظه ای که دلم را می شکنند و جز تو مرهمی نیست

قسم به لحظه ای که مرا می فروشند و جز تو خریداری نیست

قسم به لحظه ای که تنهایم می گذارند و جز تو همراهی نیست

قسم به لحظه ای که دوستم ندارند و عاشقی جز تو نیست

من دوستت دارم ...❤️

بارالها
مرهمم باش، خریدارم باش، یارم باش، عاشقم باش
که هيچکس جز تو دلسوزم نیست

آمین يا رب العالمين

شخصی می گفت: «من سی سال دارم.»

بزرگی به او خرده گرفت و گفت:
«نباید بگویی سی سال دارم، باید بگویی آن سی سال را دیگر ندارم.»

راستی شما به جای سال هایی که دیگر ندارید، چه دارید؟!

جز محبت و نيكی چيزی باقی نمی ماند.

"فلورانس نایتینگل"

حتی چای هم

دو رویی میکند

بی تو میسوزاند

با تو میچسبد....

هر که شد محرم دل در حرم یار بماند

وان که این کار ندانست در انکار بماند

اگر از پرده برون شد دل من عیب مکن

شکر ایزد که نه در پرده پندار بماند

صوفیان واستدند از گرو می همه رخت

دلق ما بود که در خانه خمار بماند

محتسب شیخ شد و فسق خود از یاد ببرد

قصه ماست که در هر سر بازار بماند

هر می لعل کز آن دست بلورین ستدیم

آب حسرت شد و در چشم گهربار بماند

جز دل من کز ازل تا به ابد عاشق رفت

جاودان کس نشنیدیم که در کار بماند

گشت بیمار که چون چشم تو گردد نرگس

شیوه تو نشدش حاصل و بیمار بماند

از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر

یادگاری که در این گنبد دوار بماند

داشتم دلقی و صد عیب مرا می‌پوشید

خرقه رهن می و مطرب شد و زنار بماند

بر جمال تو چنان صورت چین حیران شد

که حدیثش همه جا در در و دیوار بماند

به تماشاگه زلفش دل حافظ روزی

شد که بازآید و جاوید گرفتار بماند


#حافظ

ترک ما کردی ولی باهرکه هستی یار باش

مثل من هرگز نکن با او کمی دلدار باش

کم گذاشتی نازنین یک عمر برایم عشق خود

لااقل یکدم بساز با عشق او بسیار باش

از حریم عشق من پاپس کشیدی ناگهان

گرد تا گرد حریم عشق او دیوار باش

آدم ها فکر میکنند بعد از رفتنشان
باید مانند صندوق پستی زنگ زده
و باران خورده درست در نقطه ای که رهایت کرده اند
تا ابدیت منتظر پیغامشان بمانی

اما نه ... همیشه این طور نیست
آدم ها دل دارند پا دارند
بند دلشان که پاره شود
بند کفش هایشان را محکم
میکنند و میروند

دوست داشتن فصل دارد
دوست داشتن زمان دارد
کدام باغی را دیده ای زمستان که میشود لباسی از شکوفه بپوشد ؟
کدام مسافر ی را دیده ا ی که چمدان به دست سالها درایستگاهی متروکه چشم به ریل ها بدوزد؟

تو دیر به سراغم آمدی
تو دیر برآورده شدی آرزوی کوچک من
مثل بر آورده شدن آرزوی کودکی ام در بزرگسالی ؛
دوست داشتنت دیگر به کارم نمی آید ؛
دیگر اندازه ام نمیشود ...
گفته بودم نه؟
دوست داشتن فصل دارد
دوست داشتن زمان دارد.

آنچه کردی،آنچه گفتی غایت مطلوب بود
هر چه گفتی خوب گفتی هر چه کردی خوب بود

من چرا در عشق اندیشم ز سنگ طعن غیر
آنکه مجنون بود اینش در جهان سرکوب بود

چند گویی قصه ایوب و صبر او بس است
بیش از این ما صبر نتوانیم آن ایوب بود

بود از مجنون به لیلی لاف یکرنگی دروغ
در میان گر احتیاج قاصد و مکتوب بود

من نمی دانم که این عشق و محبت از کجاست
اینقدر دانم که میل از جانب مطلوب بود

این عجایب بین که یوسف داشت در زندان مصر
پای در زنجیر و جایش در دل یعقوب بود

وحشی این مژگان خون پالا که گرد غم گرفت
یاد آن روزی که در راه کسی جاروب بود

وحشی بافقی

تا کی جفا کشم زتو ای بی وفا، برو

بگذاشتم به مدعیان مدعا، برو

آن ها که درقفای تو گفتیم، گفته ایم...

تا وا نکرده ایم لب،از پیش ما برو

دشمن نکرد آنچه تو کردی به دوستی

بیگانه ام دگر، برو ای آشنا برو

امیدصلح نیست دگر، نیست نیست نیست

منشین، برو برو برو ای بی وفا برو

برخود حرام کرده مشامم شمیم او

هستند بی خودان دگر،ای صبا! برو!

چرخاند مرا گردشِ دوران و... دَمَش گرم
انداخت مرا گوشه ی زندان و... دمش گرم

گهگاه که با یادِ لبی شعله گرفتم
سوزاند مرا نغمه ی باران و... دمش گرم

چون گوشِ کسی محرمِ اسرار نمی شد
آمد به دلم یادِ سلیمان و ... دمش گرم

دستم نرسد تا به سرِ موی نگارم
می شد غمِ او سلسله جنبان و ... دمش گرم

مجنون تر از آنم که به من خرده بگیرید
لیلای من و دستِ رقیبان و ... دمش گرم

پیراهنِ من خیس شد از جور و جفایش
صد چاک شد این کهنه گریبان و ... دمش گرم

پاییز هنوز از سرِ این کوچه نرفته
در سر اثر از برفِ زمستان و ... دمش گرم

شاید «اخوان» دردِ مرا داشت به جانش
آن روز که میگفت «زمستان» و ... دمش گرم

پیغمبرِ زیتونیِ چشمش چه اثر کرد!
کافر شده این تازه مسلمان و ... دمش گرم

پروانه شدم از غمِ خودسوزیِ آن شمع
چرخاند مرا گردشِ دوران و ... دمش گرم

ای تن دریایی من ، عشوه ی رویایی من
موجب رسوایی من ، آن گل مرداب منم

این دل هشیار منم ، محرم اسرار منم
خاطر دیدار تویی ، عاشق کمیاب منم

راد تویی ، داد تویی ، عاشق فریاد تویی
مست تویی ، هست تویی ، ساقی محراب منم

درد منم ،داد منم ،ناله و فریاد منم
شهره و مشهور تویی ، عاشق تواب منم

مولانا

بگذﺭ ﺍﺯ " ﻧﯽ "،
" ﻣﻦ " ﺣﻜﺎﻳﺖ ﻣﻴﻜﻨﻢ ...
ﻭﺯ "ﺟﺪﺍﯾﯽ ﻫﺎ" ﺷﻜﺎﻳﺖ ﻣﻴﻜﻨﻢ ...

ﻧﯽ ﻛﺠﺎ ﺍﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﻫﺎ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ؟
ﻧﯽ ﻛﺠﺎ ﺩﺍﻧﺪ، "ﻧﻴﺴﺘﺎﻥ" ﺳﻮﺧﺘﻪ؟

ﺑﺸﻨﻮ ﺍﺯ "ﻣﻦ"...
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ "ﺭﺍﻭﻱ" ﻣﻨﻢ ...
ﺭﺍﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﯽ،
ﻫﻢ ﻧﯽ ﻭ ﻫﻢ ﻧﯽ ﺯﻧﻢ ...

ﻧﺸﻨﻮ اﺯ ﻧﻰ، "ﻧﻰ "ﺣﺼﯿﺮﻯ" ﺑﻴﺶ ﻧﻴﺴﺖ ...
ﺑﺸﻨﻮ ﺍﺯ "ﺩﻝ"...
"ﺩﻝ" ﺣﺮﻳﻢ ﺩﻟﺒﺮﻳﺴﺖ ...

ﻧﻰ ﭼﻮ ﺳﻮﺯﺩ ﺧﺎﻙ ﻭ ﺧﺎﻛﺴﺘﺮ ﺷﻮﺩ ...
"ﺩﻝ" ﭼﻮﺳﻮﺯﺩ، ﻻﯾﻖ "ﺩﻟﺒﺮ" ﺷﻮﺩ

نگارم رفتنت دیوانه ام کرد...
هوای دیدنت پروانه ام کرد...

شدم آواره تا یابم نشانت...
هوای هجر تو بی خانه ام کرد...

دلم می از نگاهت نوش می کرد...
فراقت راهی میخانه ام کرد...

نگشتم مست هرگز از شرابی...
می چشمان تو مستانه ام کرد...

رفیقم عشق بود و خاطراتت...
جدایی همدم پیمانه ام کرد...

دلم آباد بود از وصلت ای یار...
ولی هجران تو ویرانه ام کرد...

بار الها ....
تنها کوچه ای که بن بست نيست
کوچه ياد توست ...
مهربان خدای من...
از تو خالصانه ميخواهم...
که دوستان خوبم و هيچ انسانی در کوچه پس کوچه هاي زندگی ..
اسير و گرفتار هيچ بن بستی نگردد ....
که تو بهترين راهنمایی ...
خدای مهربانم خودم وخانواده ام ودوستانم راعاشقانه به تو می سپارم پناه مان باش که آغوشی امن تراز توسراغ ندارم
آمين يا رب العالمين
صبحتون معطر به بوی مهربانی خدا الهی دلتون شاد وقلب مهربانتان همیشه تپنده باد،،،، دستتان دردست مهربان خدا٭

غزلی نوشته مجنون،برسد به دست لیلی
نَفَسم بگو کجایی که ستاره ی سهیلی؟!

دو سه خط گلایه دارم، که به عرض میرسانم:
من و میل اینچنینی!! تو چرا بدون میلی؟!

همه شب به انتظارت، غزلی سروده ام تا
تو یِ بی وفا بدانی ،که دلم گرفته خیلی

تو که پیش من نباشی ، همه ی دار و ندارم
قلمی .. دفتر شعری، دو سه واژه ی طُفیلی

تو نماز نیمه شبها .. تو نیایشی.. نه شعری!
تو شبیهِ یک دعایی،که مقدسی کُمیلی

من و پای لنگ شعرم، تو بگو چگونه روزی
برسد به گَرد پایت؟ که قطار روی ریلی

نکند خبر نداری؟ نَفَسم بیا که کار از
غزل و گریه و هق هق،به خدا گذشته خیلی

راستش را بخواهی

دیگر به دست‌های تو هم اعتمادی ندارم

به هیچ‌کس و هیچ‌چیز اعتمادی ندارم

آنقدر که فکر می‌کنم هرکه، ایستاده‌ست

پایی برای دویدن ندارد

یا آنکه می‌دود

پاهایش را

از پای جوخه‌ی اعدام دزدیده‌ست.


لیلا_کردبچه

دوست عجب امنيت خوبي ست!

ميتواني با او خودِ خودت باشي!
ميتواني دردهايت را-هرچندناچيز،هرچند گران-بي خجالت با او در ميان بگذاري!
از حماقت هايت بگویی...
دوست انتخاب آزاد توست،اختيار توست!
نامش را در شناسنامه ات نمي نويسند،
نامت را در شناسنامه اش نمي نويسند!
دوست عرف نيست،
عادت نيست،
معذوريت نيست،
دوست از هر نسبتي مبراست !
دوست سايبان دلچسبي ست تا خستگي ات را با او به فراموشي بسپاري !!