شعر و شیدایی

                        

بوسه ای گم کرده ام ، ای مردم اهل خدا

هر کسی پیدا نموده ، پس بیارد بوسه را

بوسه ای اندازه ی یک تا هزار اما یواش

مژدگانی می دهم هر کس بیابد بوسه را

دلبرم دل در برم داری و میبوسی مرا

از سه راه افسریه تا ونک من پایه ام

در مسیر مترو و این بوسه های سرعتی

گشت ارشاد ومن و ترسیدن از این سایه ام

دلتنگ یعنی؛

رو به روی دریا

ایستاده باشی

و خاطره یک خیابان

خفه ات کند..

#مجتبی_صنعتی🌱

وای اگر چاپ شود قصه ی بوسیدن ما..
وای اگر خواب شود حسرت بیداری ما ..

وای اگر کشف شود در چمدان گریه ما ..
وای اگر جرم شود لحظه ی خندیدن ما ..

وای اگر سبز شویم در وسط آبان ماه ...
وای اگر گل بدهد پیچک خشکیده ما. ..

وای اگر مست شود لای نگاهت مامور ..
وای اگر زنده شود کودک جان داده ی ما ...

وای اگر لو برود خلوت این کوچه ی ما..
وای اگر سنگ شود قاضی پرونده ی ما..

وای اگر شک بکنن بر شب تکراری ما ..
وای اگر خون بچکد از دل تنهایی ما...

وای اگر سخت شود دیدن گردنبندت..
وای اگر تیغ شود عاقبت .. خنده ی ما..

را بستم , نيايي بهتر است
بي تو من با ديگري هستم , نيايي بهتر است

جام قلبم سالها سرشار از نام تو بود
جام را مستانه بشکستم ، نيايي بهتر است

رفته بودي تشنه ي عشقم کني بيچاره تو
با شراب ديگري مستم ، نيايي بهتر است

ماه من بودي و اکنون در دلم خورشيد اوست
او نهاده دست در دستم ، نيايي بهتر است

خواه ليلي خواه شيرين يا زليخا بوده اي
دفتر عشق تو را بستم ، نيايي بهتر است

من نه مجنونم نه فرهادم نه يوسف بوده ام
من همان فرياد بدمستم ، نيايي بهتر است
🌿
🌾🍂
🍃🌺🍂
💐🌾🍀🌼🌷🍃

کسی را دوست بدار که "دوستت دارد",

حتی اگر غلام درگاهت باشد؛

و دست بکش از دوست داشتن کسی که "دوستت ندارد",

حتی اگر سلطان قلبت باشد...

فراموش نکن که "زمان" آدم وفادار رو مشخص می کنه نه "زبان"....

دریا برای مرغابی تفریحی بیش نیست، اما برای ماهی زندگیست...

برای کسی که دوستت دارد "زندگی" باش نه "تفریح"

🌹🌿🌷🌿🌻🌿🌹

عاشقی جرم قشنگیست گرفتارم کرد
خواب بودم که شبی عشق تو بیدارم کرد

آمدم گریه کنم تا تو نگاهم بکنی
چون ستاره به تماشای شب تارم کرد

آمدی خواب مرا از چه پریشان کردی
گفتی عاشق شده ام عشق تو بیمارم کرد

آمدی خانه ی ویرانه گلستان کردی
بوسه ای از لب تو شهره ی بازارم کرد

آمدی دل ببری؛ یا بخری؛ فهمیدم
وقت خواب آمدی و عطر تو شکارم کرد

خنده های نمکینت تو چه دانی که چه کرد
خشک بودم چو کویر لطف تو گلزارم کرد

تا تو را دیدم و دل را به تو دادم آنشب
مست بودم که به شب مهر تو دلدارم کرد.

مجنون اگر شکست، لیلی بهانه بود
دنیا از اولش، دیوانه خانه بود

این ها بهانه اند، تا با تو سر کنم
تا با تو از جهان، صرف نظر کنم

با من قدم بزن ، چله نشین عشق
فرمانروای قلب، در سرزمین عشق

این مرد را که باز، در تلخیِ غم است
مهمان به قند کن ، چای ات اگر دم است

در برف چایِ داغ، دنیای ما دو تاست
فنجانِ چایِ بعد، اغازِ ماجراست.🍂


#علیرضا_آذر

پایان ِ ماجرای دل و عشق روشن است...


ای قایق ِ شکسته به دریا خوش آمدی!

فاضل_نظری

خواستم پنجره را باز کنم گفتی نه
جای ِ مهتاب تو را ناز کنم گفتی نه

دست بردم بزنم پرده به یکسو و خودم
خانه را غرق در آواز کنم گفتی نه

به سرم زد گل ِ گلدان اتاقت بشوم
عطر خود را به تو ابراز کنم گفتی نه

آرزو داشتم آیینه شوم تا که تو را
یک دل ِ سیر برانداز کنم گفتی نه

زخمه برداشتم از شوق شده مثل نسیم
تاری از موی ِ تو را ساز کنم گفتی نه

آمدم حافظ ِ آن شاخه نباتت باشم
عشق را ساکن ِ شیراز کنم گفتی نه

زیر آوار سکوتی که به جانم می ریخت
لب گشودم سخن آغاز کنم گفتی نه

دلخور از تو به در باز قفس خیره شدم
آسمان گفت که پرواز کنم .. گفتی نه !

دل زود باورم را به کرشمه‌ای ربودی
چو نیاز ما فزون شد تو به ناز خود فزودی


به هم الفتی گرفتیم ولی رمیدی از ما
من و دل همان که بودیم و تو آن نه ای که بودی

من از آن کشم ندامت که تو را نیازمودم
تو چرا ز من گریزی که وفایم آزمودی

ز درون بود خروشم ولی از لب خموشم
نه حکایتی شنیدی نه شکایتی شنودی

چمن از تو خرم ای اشک روان که جویباری
خجل از تو چشمه ای چشم رهی که زنده رودی


رهی_معیری

ماه تابید و چو دید آن همه خاموش مرا
نرم بازآمد و بگرفت در آغوش مرا

گفت:« خاموش درین جا چه نشستی؟» گفتم:
بوی « محبوبه شب » می برَد از هوش مرا

بوی محبوبه شب، بوی جنون پرور عشق
وه، چه جادوست که از هوش بَرَد بوش مرا

بوی محبوبه شب، نغمه چنگی ست لطیف
که ز افلاک کند زمزمه در گوش مرا

بوی محبوبه شب همچو شرابی گیراست
مست و شیدا کند این جام پر از نوش مرا

بوی محبوبه شب جلوه جادویی اوست
آنکه کرده است به یکباره فراموش مرا

#فریدون_مشیری

می‌ترسیدم عاشقت شده باشم

مثل زمین

که می‌ترسید زیرِ برکۀ کوچکی غرق شود

و آسمان

که می‌دانست یک شب، پرنده‌ای

تمام بادهایش را به مسیرِ دیگری می‌بَرد



می‌ترسیدم

و عشق در تمامِ خواب‌هایم می‌غلتید

می‌ترسیدم

و ملافه‌ها حالتِ تهوّع داشتند



گاهی

برای ترسیدن دیر می‌شود

آنقدر که دست‌هایت را

با تمامِ پنجره‌ها باز می‌کنی

و یادت می‌رود از هر زاویه‌ای پرت شوی

دوباره به آغوش خودت برمی‌گردی



□

خودت را به خواب بزن

پیش از آنکه ناچار شوی

برای خودت قصه‌های تازه ببافی

از اتفاق‌هایی که هرطور می‌افتند

باید بشکنی.

#لیلا_کردبچه

[Forwarded from علی]
غم‌مخور جانا در این‌عالم که عالم هیچ نیست
نیست‌هستی‌جز دمی‌ناچیز و آن‌دم‌هیچ‌نیست
گر به‌واقع بنگری بینی که ملک لایزال
ابتدا و انتهای هر دو عالم هیچ نیست
بر سر یک مشت خاک اندر فضای بی‌کنار
کر و فر آدم و فرزند آدم هیچ نیست
در میان اصل‌های عام جز اصل وجود
بنگری اصلی مسلم و آن مسلم هیچ نیست
دفتر هستی وجود واحد بی‌انتها است
حشو این‌ دفتر اگر بیش‌ است‌ اگر کم‌ هیچ‌ نیست
در سراپای جهان گر بنگری بینی درست
کاین جهان غیر از اساس نامنظم هیچ نیست
چیزی از ناچیز را عمر و زمان کردند نام
زندگی چیزی‌ ز ناچیز است‌ و آن‌ هم‌ هیچ نیست
درود و عرض ادب خدمت تک تک عزیزان

ای یار ترمه پوش ، غزل ها فدایتان!
آیا وکیلم عشق بریزم به پایتان؟

از گیر و دار زندگی امشب دلم گرفت!
آیا اجازه هست بمیرم برایتان؟

دنیا تلاش کرد فراموشتان کنم !
اما چگونه بگذرم از چشم هایتان!؟

من آدمم بهشت به دردم نمیخورد!
آماده ام گناه کنم پا به پایتان!

میخواستم اجازه بگیرم ولی چه سود
سهمم سکوت بود فقط،ازصدایتان!

ابلیس خواست یکه و تنها شوم ولی
امشب خدا نشسته کنارم به جایتان!...

هم بر آن باش که یک جام شرابم بدهی...
هم در اندیشه که یک بوسه ی نابم بدهی...

به خدا آن قدر از طعم لبت می پرسم...
تا به تنگ آیی و , با بوسه جوابم بدهی...

خواب را هم تو زچشمان ترم دزدیدی...
تا مبادا که یکی بوسه , به خوابم بدهی...

همه اندیشه ام آن است که همچون گیسو...
بر سر دوش خود ای کاش , که تابم بدهی...

از جفایت نکنم شکوه به شرطی که شبی...
تا سحر بوسه ی بی حد و حسابم بدهی...

هرچه دل ازتو طلب کرد خلافش کردی...
طلب زهر کنم تا که شرابم بدهی ...

چه بگویم که ز اکسیر بقا ناب تر است...
جام زهری که تو با قهر و عتابم بدهی...

در نوبتی دوباره دلت را مـرور كن
از غم به هر بهانه ی ممكن عبور كن...!

رحمی كن ای عزيز به آبادی خودت
فكری برای كشتن اين بوف كور كن

اي خيس گريه های كدورت ، كمی بخند
اين ابرهای ِ مملوِ تب را صبور كن

گيرم تمام راه تو مسدود شد ، بگرد
يك آسمان تازه و يك جاده جور كن...!

با انجمادِ ظلمتِ شب ، بی شباهتی
با شعله ، در برودت ذهنم خطور كن

ياغی ! هبوط ، فرصت تقسيم سيب نيست
در نوبتی دوباره دلت را مـرور كن...!

ز مجنون هم که مجنون تر شدیم ما
ز عشقی در غمی اندر شدیم ما

ز یار آمد پیام بی وفائی
که نشنیدیم وگویاکرشدیم ما
سخن بود از سر نا مهربانی
بدرد وغم سر وهمسر شدیم ما

همانا رفت قرار از پیکر ما
چو اسپند سر اخگرشدیم ما

رها کردیم کتاب ودفتر خویش
اسیر عشق او یکسر شدیم ما

دلیل درد ما گشتی هویدا
زبخت تیره عاشق ترشدیم ما

بیا جانا منم مشتاق رویت
به پا گر آمدی باسرشدیم ما

،مراد، از تو گذشتن کی تواند
اگر چه لاله گون پرپر شدیم ما.

خواستم چون موج سوی او روم با اشتیاق

صخره بود و با جفا مارا پشیمان کرد و رفت

رضا بغدادی

عشق

یک سینه و "هفتاد ودو سر "
می خواهد...
بچه بازیست مگر؟؟؟

عشق

جگر می خواهد ...