شعر و شیدایی

هم بر آن باش که یک جام شرابم بدهی...
هم در اندیشه که یک بوسه ی نابم بدهی...

به خدا آن قدر از طعم لبت می پرسم...
تا به تنگ آیی و , با بوسه جوابم بدهی...

خواب را هم تو زچشمان ترم دزدیدی...
تا مبادا که یکی بوسه , به خوابم بدهی...

همه اندیشه ام آن است که همچون گیسو...
بر سر دوش خود ای کاش , که تابم بدهی...

از جفایت نکنم شکوه به شرطی که شبی...
تا سحر بوسه ی بی حد و حسابم بدهی...

هرچه دل ازتو طلب کرد خلافش کردی...
طلب زهر کنم تا که شرابم بدهی ...

چه بگویم که ز اکسیر بقا ناب تر است...
جام زهری که تو با قهر و عتابم بدهی...