شعر و شیدایی

                        

همه خفتند و من دلشده را خواب نبرد
همه شب دیده من بر فلک ستاره شمرد

خوابم از دیده چنان رفت که هرگز ناید
خواب من زهر فراق تو بنوشید و بمرد

چه شود گر ز ملاقات دوایی سازی
خسته ای را که دل و دیده به دست تو سپرد

گر شدم خاک ره عشق مرا خرد مبین
آنک کوبد در وصل تو کجا باشد خرد

بر سر آتش تو سوختم و دود نکرد
آب بر آتش تو ریختم و سود نکرد

#مولانا

كيش و مات تو شدم نابغهء مهره ی دل !!
دل مريخيِ من باخت به تو زُهره ی دل !!

بدترين شيوه همين بود،كه تو حمله كني !!
منِ بيچاره شَوم برده ی دل !!

رفته بودم سرديوار دلم بهرِ رُخَت!!!
بي خبر رِخنه نمودي تو در قلعه ی دل !!

شيوه ات مهر و محبّت كه شدم ماتِ دِلت!!
دست بر مهره شدم آمدي دُردانهء دل !!

چيره دستي آرى!، شاه دِلم تسليم است !!
تو چه ملموس شكستي سراپردهء دل !!؟

من كه ماتَم به تو و بازيِ شطرنج دلت !!
برو خوش باش در اين بازي شدي شهره ی دل !!

آواره ی چشمان فریبای توهستم
با خرده کلافی سرِ سودای تو هستم

پیچیده ترین مسئله در شعر منی تو
مجنون شده ی حلِّ معمای تو هستم

تو زمزمهء بارش باران بهاری
من دشت عطش غرق تمنای تو هستم

ای حضرت لیلای جهان معنیِ خورشید
آواره ترین در پیِ سیمای تو هستم

تو مطلع هر شعر طربناک و دل انگیز
من مرثیهء حزنم و رسوای تو هستم

عالم همگی دست به دامان تو اما
عمریست که من دلخوشِ رویای تو هستم

ای تو با روح من از روز ازل یارترین
كودك شعر مرا مهر تو غمخوارترین

گر یكی هست سزاوار پرستش به خدا
تو سزاوارترینی تو سزاوارترین

عطرنام تو كه در پرده جان پیچیده ست
سینه را ساخته از یاد تو سرشارترین

ای تو روشنگر ایام مه آلوده عمر
بی تماشای تو روز و شب من تارترین

در گذرگاه نگاه تو گرفتارانند
من به سرپنجه مهر تو گرفتارترین

می توان با دل تو حرف غمی گفت و شنید
گر بود چون دل من رازنگهدارترین

مثل یک عکس قدیمی که از آن یاد شود
گفتم از خاطره هامان که دلم شاد شود

می گذارم که زمان هم به عقب برگردد
تا همان روز که چشمم به تو افتاد شود

سال هشتاد و نمی دانم دلتنگی ِ من
عصر رویایی یکشنبه ی خرداد شود

دختری آن همه وابسته به تنهایی خود
ناگهان سخت به دنیای تو معتاد شود

قلبم آشفته که نه، خانه ی ویران شده بود
گفتم عاشق بشوم خانه ام آباد شود

پر زد از دست ِ قفس رفت قناری و نشد
هرگز از فکر ِ قناری قفس آزاد شود

مهسا_تیموری

تو درخیال من هنوز،قشنگ ترین خاطره ای
خاطره ی قشنگ من، چرا پر از بهانه ای؟

سفر شده بهانه ات، برای بی وفا شدن
به من بگو مسافر، کدام آشیانه ای؟..

#فاطیما_سپهر

هر صبح
"دوستت دارم هايم" را
بر گيسوان طلايي خورشيد
سنجاق مي كنم ...

"تو "
در هر كجاي اين جهان
چشم بگشايي
عطر عشق من
مشامت را مي نوازد...!

بعضی آدمها رو نمی توان داشت
فقط میشود یک جور خاصی دوستشان داشت
بعضی آدما اصلا برای این نیستند
که مال تو باشند یا تو مال آن آنها
برای اینند که دوستشان بداری
آن هم نه دوست داشتن معمولی
نه حتی عشق
ی جور دوست داشتن که اصلا کم نیست
این آدما وقتی هم که دیگر نیستند
کنج دلت تا ابد ی جور خاصی دوست داشته خواهند شد

گاهی وقت‌ها
دلت می‌خواهد با یکی مهربان باشی
دوستش بداری
وَ برایش چای بریزی
گاهی وقت‌ها
دلت می‌خواهد یکی را صدا کنی
بگویی سلام،
می‌آیی قدم بزنیم؟
گاهی وقت‌ها
دلت می‌خواهد یکی را ببینی
بروی خانه بنشینی، فکر کنی
وَ برایش بنویسی
گاهی وقت‌ها
آدم چه چیزهایِ ساده ای را ندارد


#افشین_صالحی

کوچ پرنده ها را دوست ندارم
میدانم
پرنده ای که کوچ کند
دل کندن را بلد است...
من یاکریم های پنج دری خانه ی مادربزرگ را
به تمام پرستوهای مهاجر
ترجیح میدهم
یا این گنجشک های کوچک
که تمام زمستان را میلرزند
اما
میمانند
تا من پشت پنجره ام
تنهانباشم...

با توأم روز جمعه سلام!
سال‌هاست خبر خوشت را احتکار کرده‌ای!
مرد باش! دلتنگی را حراج نکن!
یک جمعه هم که شده
بگذار دلمان کمی بخندد!

#محمدصادق_زمانی

نازنين! قاب دلم نقش به تصوير شماست
چند روزيست كه فكرم همه درگير شماست

اين همه ناز و ادا درخورِ رفتار تو نيست!
دل رَنجور و جوانم بخدا پير شماست

گاهی نیاز داریم که کسی فقط حضور داشته باشد ...
نه به خاطر اینکه چیزی را درست کند ،
یا کار خاصی انجام دهد ،بلکه فقط به این خاطر که احساس کنیم کسی کنارمان هست و به ما اهمیت میدهد

مےگویند بعد از مـرگ
تنها قسمت چپ مغز است که تا هشت دقیقه زنده مےماند
و تمام گذشته ے خود را بصورت یک خواب مرور مےکند ..
در آن لـحظه
براے آخـرین بار
به یادم خـواهـــے آمد ..

شــــــــــــــــــک نـــــــــــــکن

در حسرتم از خوابی که نمیبینم
تا شاید تعبیر، تو باشی....
ولی تو
شعر های مرا بخوان
شاید بفهمی تعبیرش کیست...!
.
.
#عاطفه_هاشمی

من جمـعه ها را زندگـي ميكنم
بالايِ ابرهـآي تنهايي
آنسوي دلتنگـيِ آهِ پُر سوز قبلـم

من جمعـه ها را بغض ميكـنم
من جمعه ها را ميميرم
من تنهـايي را با يـاد تو جـُمعِه ميكنم


#بهاره_حصاري

من از جمعه ها بیزارم...
از غروب دلگیرش که,
انگار یه کوه غم بر خانه ی کوچک دلم آوار میشود,
ضربان قلبم هم مثل قصه ی کودکی هایم, یکی بود , یکی نبود میزند....
جمعه ها تو بیشتر میخوابی و
ساعت هم به بهانه ی تو خودش را به خواب زده....
بیدار شو ...
بگذار تعطیل شود , تعطیلی دیدار من و تو....
بگذار با دیدنت , جمعه را نبینم...
بیدار شو تا جمعه بخوابد....

#یکتا_رفیعی

جمعه و غصه تنهایی و بی حوصلگی

تازه این اول صبح است؛

غروبش در پیش...

بگذار ، كه بر شاخه اين صبح دلاويز
بنشينم و از عشق سرودي بسرايم .
آنگاه ، به صد شوق ، چو مرغان سبكبال ،
پر گيرم ازين بام و به سوي تو بيايم

خورشيد از آن دور ، از آن قله پر برق
آغوش كند باز ، همه مهر ، همه ناز
سيمرغ طلايي پرو بالي ست كه – چون من –
از لانه برون آمده ، دارد سر پرواز

پرواز به آنجا كه نشاط است و اميدست
پرواز به آنجا كه سرود است و سرورست .
آنجا كه ، سراپاي تو ، در روشني صبح
روياي شرابي ست كه در جام بلور است .

آنجا كه سحر ، گونه گلگون تو در خواب
از بوسه خورشيد ، چو برگ گل ناز است ،
آنجا كه من از روزن هر اختر شبگرد ،
چشمم به تماشا و تمناي تو باز است !

من نيز چو خورشيد ، دلم زنده به عشق است .
راه دل خود را ، نتوانم كه نپويم
هر صبح ، در آيينه جادويي خورشيد
چون مي نگرم ، او همه من ، من همه اويم !

او ، روشني و گرمي بازار وجود است .
در سينه من نيز ، دلي گرم تر از اوست .
او يك سرآسوده به بالين ننهادست
من نيز به سر مي دوم اندر طلب دوست .

ما هردو ، در اين صبح طربناك بهاري
از خلوت و خاموشي شب ، پا به فراريم
ما هر دو ، در آغوش پر از مهر طبيعت
با ديده جان ، محو تماشاي بهاريم .

ما ، آتش افتاده به نيزار ملاليم ،
ما عاشق نوريم و سروريم و صفاييم ،
بگذار كه – سرمست و غزل خوان – من و خورشيد :
بالي بگشاييم و به سوي تو بياييم .



دلم برای مداد سفید میسوزد.....!!!!‌

ﭘﯿﺮ ﺷﺪﻡ ﺁﺧﺮ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻡ

ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻣﺪﺍﺩ ﺳﻔﯿﺪ ﺗﻮ ﺟﻌﺒﻪ ﻣﺪﺍﺩ ﺭﻧﮕﯽ ﭼﯽ ﺑﻮﺩ؟

ﺷﺎﯾﺪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ !!


ﻣﺜﻞ ﺧﯿﻠﯽ ﺍﺯ ﺁﺩﻣﺎ ....

ﺑﻪ ﺟﺮﻡ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺭﻧﮓ ﻧﺪﺍﺭن ﻭ ﺧﺎﻟصن.