شعر و شیدایی

                        

ﺭﯾﺸﻪ ﺩﺍﺭ ﺑﺎﺵ …

ﺭﯾـــﺸﻪ ﯼ ﺗﻮ ، ﻓـــــﻬﻢ ﺗﻮﺳﺖ ؛
ﯾﮏ ﺳﻨﮓ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﺍﯼ ﺑﺎﻻ ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ،
ﮐﻪ ﻧﯿﺮﻭﯾﯽ ﭘﺸﺖ ﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ …
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻥِ ﻧﯿﺮﻭ ،
ﺳﻘﻮﻁ ﻭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ ﺳﻨﮓ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺍﺳﺖ؛
ﻭﻟﯽ ﯾﮏ ﮔﯿﺎﻩ ﮐﻮﭼﮏ ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻦ !!
ﮐﻪ ﭼﻄﻮﺭ ﺍﺯ ﺯﯾﺮ ﺧﺎﮎ ﻫﺎ ﻭ ﺳﻨﮓ ﻫﺎ
ﺳﺮ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺣﺘﯽ ﺁﺳﻔﺎﻟﺖ ﻫﺎ ﻭ ﺳﯿﻤﺎﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﺪ ﻭ
ﺳﺮﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ …
ﺍﮔﺮ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﯼ ﺍﯾﻦ ﮔﯿﺎﻩ ﮐﻮﭼﮏ،
ﺭﯾـــﺸﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ ،
ﺍﺯ ﺯﯾﺮ ﺧﺎﮎ ﻭ ﺳﻨﮓ …
ﻭ ﺍﺯ ﺯﯾﺮ ﻋـــــﺎﺩﺕ ﻭ ﻏـــــــﺮﯾﺰﻩ …
ﻭ ﺍﺯ ﺯﯾﺮ ﺣـــــﺮﻑ ﻫﺎ ﻭ ﻫــــــــــﻮﺱ ﻫﺎ …
و از زیر سختی ها و ناامیدی ها ...
ﺳﺮ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﯽ ﺁﻭﺭﯼ ،
ﻭ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻣﯽ ﺁﻓﺮﯾﻨﯽ …
ﺭﯾـــﺸﻪ ﯼ ما، ﻫﻤﺎﻥ " ﻓـــــﻬﻢ" ماﺳﺖ …!

گوش کن دارم صدایت می کنم
باز دارم دل فدایت می کنم

باز داری بوسه باران می کنی
صبر کن دارم دعایت می کنم

خواهم از آن خالق هفت آسمان
خواب باشی تا صدایت می کنم

پر زدم در کوی عشقت بی هوا
شب که تنهايم هوایت می کنم

خسته ام از این همه هجران ولی
تا تو هستی دل به پایت می کنم

قصه ی عشق مرا نشنیده ای؟
گوش کن دارم روایت می کنم

ای مه و خورشید ای دنیای من
آفرين دارم ثنایت می کنم

من که قابل نیستم باشم فدا
این غزل ها را فدایت می کنم

دستهایم به آرزوهایم نرسید ولی... درخت صبرم می گوید: امیدی هست... دعایی هست... خدایی هست...

زندگي يعني گرفتنِ دستان عشقت !
نگاه كردن در چشمانِ عشقت !
تپيدنِ قلبت براي عشقت !
نفس كشيدن از بازدم نفسهاي عشقت !
داشتنِ اغوشِ عشقت !
سكوت در برابرِ عشقت !
خواستن بهترين ها براي عشقت !

يعني به عشق معشوقه ات لحظات را گذراندن ..
زندگي با عشقت ، زيباست ..

می خواهی قضاوتم کنی ؟

کفش هایم را بپوش راهم را قدم بزن دردهایم را بکش

سال هایم را بگذران و بعد قضاوت کن …

با اين كه بعضي كارها را نبايد انجام داد
اما...
به لذت اش می ارزد!
مثل ِ سركشيدن ِ پارچ ِ آب
آن هم در چلّه ی تابستان
و يا
فكر كردن به "تو"
وقتی می دانم عشق ِ من نيستی

"خــــدا" شفا ندهد!
وقتی اين روزها
دوست داشتنت نوعی مرض شده است....


#بهرنگ_قاسمی

شهرِ دل را با تو تابان مےڪنم قدرے بمان
با غزل همواره طوفان مےڪنم قدرے بمان

در هوایت پرزنان هستم، همیشہ در پےاَت
گر روے این دیده گریان مےڪنم قدرے بمان

من عقابے خستہ ام، طاقت ندارم بیش از این
خستگے را از تو پنهان مےڪنم قدرے بمان

شورِ باریدن ندارد ابرِ چشمانم ولے
گر روے نادیده باران مےڪنم قدرے بمان

لب فرو بستے ڪہ من بےتابِ لبهایت شوم ؟!
من لبت را شاد و خندان مےڪنم قدرے بمان !🌹

ﺑﯿﺨﯿـــــﺎﻝ ﺭﺍ ﻣﯿﺸﻨﺎﺳـــــے ... ؟
ﺑﯿﺨﯿـــــﺎﻝ ﻫﻤـﺎﻥ ﺍﺳﺖ ڪـہ ﻭﻗﺘــے ﺩﺭﺩے ﺭﺍ ﺩﺭﻣــــﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ ﺑڪـﺎﺭ ﻣﯿﺒـﺮم ...
ﺑﯿﺨﯿـــــﺎﻝ .....
ﻭﻗﺘـے ﺍﺷڪـــــم ﺍﺯ تـَہ ِ ﺩﻝ ﺍﺳﺖ ُ ﭼـــــﺎﺭﻩ ﻧﺪﺍﺭم ...
ﺑﯿﺨﯿـــــﺎﻝ .....
ﻭﻗﺘـے ڪـہ ﻧﺎﺩﯾـــــﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘـہ ﺷـﺪم ....
ﺑﯿﺨﯿـــــﺎﻝ .....
ﻭﻗﺘـے ڪـہ نمـے ﺧﻮﺍﻫـم ﺍﺷڪـــــم ﺳﺮﺍﺯﯾـﺮ شـــــوﺩ ....
ﺑﯿﺨﯿـــــﺎﻝ .....
ﻭﻗﺘـے ڪـہ ﻧﻤـے ﺧﻮﺍﻫـم ﺩﺭﺩم ﺭﺍ ﺑـہ ڪﺴـے ﺑﮕﻮﯾـم ﻭ ﻣـے ﭘـُﺮﺳـَنـﺪ ....

ﺑﯿﺨﯿـــــﺎﻝ .....

ﻫﻤـﺎﻥ ﻫﻤـــــﺪﻡ ِ ﺗﻨﻬـــــﺎیے ِ مــن ﺍﺳﺖ ...

✨🌸✨🌸✨🌸✨🌸✨🌸✨
غنچه خندید ولی باغ به این خنده گریست
غنچه آنروز ندانست که این گریه ز چیست
✨
باغبان آمد و یک یک همه گلها را چید
باغ عریان شد و دیدند که از گل خالیست
✨
باغ پرسید چه سودی بری از چیدن گل ؟
گفت پژمردگی اش را نتوانم نگریست
✨
گریه ی باغ از آن بود که او میدانست
غنچه گرگل بشود هستی او گردد نیست
✨
رسم تقدیر چنین است و چنان خواهد بود
می رود عمر ولی خنده به لب باید زیست ...
✨🌸✨🌸✨🌸✨🌸✨🌸

نى ميزنى،دف ميزنى اتش به دنيا ميزنى
جانا بزن اتش تنم به به چه زيبا ميزنى
ساز دلت را كوك كن با ساغر و جام و شراب
دلدادگان را تا سحر بر دار،يلدا ميزنى
مستانه چنگى ميزنى،ديگر نزن رحمى نما
امشب كه مهمانت شدم دل را به دريا ميزنى
يوسف بيا و درس عشق در مكتب عشاق بين
اينجا زليخا حضرت است،ذكر خدايا ميزنى
"مولانا"

صدای شکستنت را هیچ کس نمی شنود.
اینجا آدم هایش ناشنوایند....
اینجا به جرم شکستن
زیر پا می گذارندت...
بنویس ,درد هایت را, غم هایت را ........
بنویس .
وجدان تقدیر همیشه
خواب است....بدرد نمی آید.....
اینجا فقط کلمات بیدارند.....
واژه ها عاشق اند....
بنویس از دلت.....
تا واژه ها عاشقانه زخم هایت را مرحم شوند.
نترس.......
وفای نوشته ها بیشتر از آدم هاست



🌼🌾🍂🌿🍁🍃💐🌼

سلامتی کفتربازی که تنها گناهش اینه که عاشق کبوتره همین،اما جوری میگن کفترباز که انگار قتل کرده.
سلامتی کفتربازی که بخاطر کفتراش هر حرفی رو تحمل میکنه.
سلامتی کفتر بازی که بخاطر کفتراش باهمه همسایه هاشون قهره.
سلامتی کفتر بازی که تو جیزوگرما،توسوزوسرما میره بالا پشت بوم فقط به عشق کفتراش.
سلامتی کفتری که رو بوم غریبه نمیشینه تا دل صاحبشو نشکنه.....

دلم میخواست،
دلبند تو باشم ...
دلیلِ خاصِ لبخندِ تو باشم!!
در این زندانِ تلخی هایِ
دنیا،
دلم میخواست هم بند تو باشم...
دلم میخواست درگیر تو باشم،
به دامت مانده " زنجیر " تو باشم...
جوانی را ...
به پای تو بریزم،
شریک عمر و تقدیر تو باشم...
دلم میخواست دنبال تو باشم،
اوج ِ اوج ِ آمالِ
تو باشم...
به مرگم راضیم تنها به شرطی ...!
که یک لحظه،
فقط یک لحظه...
مال تو باشم...
دلم میخواست دنیای تو باشم،
امید حال و فردای تو باشم...
دلم را قرص کن،
بمان با من !
بمان، تا همیشه حوّایِ تو باشم...


, حتی خدا هم طاقت خواندن ندارد


شعری که اوجش هق هقی مردانه باشد!

عشق هیچگاه نمی میرد
تنها از لبخند به اشک
از اشک به خاطره
و از خاطره به لبخند تغییر ماهیت میدهد !

رد شد از جاده عشقی که خبردار نبود

زیر پایش دل من بود که ارام گرفت

ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺖ ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ فهمید
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﭙﺮﺳﺘﺪ...!!!!
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﮕﺬﺭﺩ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﺪ، ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﭙﺮﺳﺘﺪ ....!!!
ﺁﻥ ﭼﻪ " ﺑﺮ ﺗﻮ " ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ، ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﺁﻥ ﭼﯿﺰﯼ ﺍﺳﺖﮐﻪ " ﺩﺭ ﺗﻮ " ﻣﯽ ﮔﺬﺭﺩ...
ﮐﺴﯽ ﮐﻪ " ﺳﻠﻮﻝ ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﯼ " ﺭﺍ ﺳﺎﺧﺖ
ﻣﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ که ﺳﺨﺖ ﺗﺮﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ، " ﺗﺤﻤﻞ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ " ﺍﺳﺖ ....
ﺑﺮﺍﯼ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ , ﺑﺎﯾﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﯿﻬﻮﺵ ﮐﺮﺩ، ﺍﻣﺎ ........
ﺑﺮﺍﯼ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ , ﺑﺎﯾﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﮐﺮﺩ..... !!

🍃🌺🍃


سرِ قلاب خیالت بزند نقش به نقش
طرح دلتنگی شیرین من و فرهادت

تو نباشی و ببافم دو سه رج خاطره را
جمعه یعنی سرِ من گرم شود با یادت !!!


🍃🌺🍃

ناز کن زیبا نگارم ، تا خریدارت منم،،،
دل ببازم در قمارت، دوست میدارم ترا،،،

چشم زیبایت قرار از دل ربود،،،،
رو مگیر از بیقرارت، دوست میدارم ترا،،،
عطر گیسوی تو زیبا ،هوش از سر میبرد،،
گشته ام ای مه خمارت، دوست میدارم تو را من
خریدار نگاه خسته ات هستم هنوز
با همان شوریدگی دیوانه ات هستم هنوز

شمع گرم لحظه هایم خاطرات سبز توست
نازنین زیبای من ! پروانه ات هستم هنوز

ای چراغ روشن شبهای تار زندگی
من صدای غربت کاشانه ات هستم هنوز

دستهایت بستر بی انتهای سادگی است
خوب میدانی چرا دلداده ات هستم هنوز....

خوابم نمیبره،
به همه چیز فکر کرده ام،
بیشتر به تو،
و میدانم که خوابی!!!،
وپیش از بسته شدن چشمهایت،
به همه چیز فکر کرده ای
جز من!!!،
من بیخیال خواب،
تو بیخیال...
بخواب!!!