۱۸:۲۰ ۱۳۹۴/۱۱/۱۶
شهرِ دل را با تو تابان مےڪنم قدرے بمان
با غزل همواره طوفان مےڪنم قدرے بمان
در هوایت پرزنان هستم، همیشہ در پےاَت
گر روے این دیده گریان مےڪنم قدرے بمان
من عقابے خستہ ام، طاقت ندارم بیش از این
خستگے را از تو پنهان مےڪنم قدرے بمان
شورِ باریدن ندارد ابرِ چشمانم ولے
گر روے نادیده باران مےڪنم قدرے بمان
لب فرو بستے ڪہ من بےتابِ لبهایت شوم ؟!
من لبت را شاد و خندان مےڪنم قدرے بمان !🌹
