شعر و شیدایی

                        

***خاص***
** نمیدانم چرا...

اما برایت سخت دلتنــــــــــــــــگم ،

در این مسلک که
صورت های بی احساس...

بسوی قلب های ساده میتازند ،
من اینجا...

در صف مرگ شقایق ها...

برای رنگ چشمان
تـــــــــــــو
دلتنــــــــــــــــگم

💚

ﺁﻏﻮﺷﺖ " ﺭﺍ ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ "ﺁﻏﻮﺵ " ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ ....

ﺍﻣﺎ !!!!!!!...

ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯼ " ﺁﻏﻮﺷﺖ " ﺗﻨﮓ ﺷﺪﻩ ....

ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ !!!.... ؟؟؟

ﺍﻣﺎ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﮔﺮﻣﺎ ﻭ ﻋﻄﺮ ﺗﻨﺖ ﺭﺍ ﺣﺲ ﻣﯿﮑﻨﻢ ...

ﮔﻮﯾﯽ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺩﺭ " ﺁﻏﻮﺷﺖ " ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ !!!...

دلبرا تحریم آغوش تو سخت است و وخیم
لغو کن، تا من شوم درباغ اندامت سهیم

عشقبازی می کنم من با لب و لبخند تو
رقص گیسوی تو برده هم دل از من هم نسیم

زاهد ظاهر پرست بیند اگر چشم تورا
دور می گردد زحب حور جنات نعیم

ماه رویت شیخ صنعان های ما را می کند
دردنوش باده و در کوی می نوشان مقیم

نازنینا لغو کن تحریم ما را از کرم
تا بیاسایم در آغوش تو ای یار قدیم

تو
قاتل شعرهايى هستى
كه اين چند ساعت
مى توانستم بگويم

مدتى
برايت شعر نمى گويم
تا به كارهايت برسى

مدتى
مى ميرم !
تا مزاحمت نباشم ...

زن فرعون تصميم گرفت که عوض شود،
و پسر نوح تصميمي براي عوض شدن نداشت...!

اولي همسر يک طغيانگر بود
و دومي پسر يک پيامبر...!!!

براي عوض شدن هيچ بهانه اي قابل قبول نيست
اين خودت هستي که تصميم مي گيري تا عوض شوي...
بعضي از چيزها دير که شد، بي‌فايده هستند مانند بوسيدن پيشاني يک مرده .

√°غََََََََََمگينََََََََََم

ْ
√°مِِِِِِِِِِثْْْْْلِ شاگِِِِِرْد

ِ قََََََََََنّادیْ کِِِِِه کِِِِِيْک

ِ عَََروسیْ عِِِِِشْْْْْقِِِِِشو

تَََََزْيْيْن
ْ
ميکََََََََََرْدْ...


√°مِِِِِثْْْْْلِ پِِِِِسََََریْ کِِِِِه

ْ عِِِِِشْْْْْقِِِِِشْْْْْو تو

خْْْْْيابْْْْْونْ با یِِِِِه نَََََفَََََر

ْ ديْْْْْگِِِِِهِ ديْْْْْدْ اِسْ داد

ْ کُُُُُُجْْْْْايْْْْْیْ جَََََوابْ اومَََََد

ْ تو قَََََلْْْْْبِِِِِت...ْ
ْ


√°مِِِِِثْْْْْلِ زَنیْ کِِِِِه بَََََعْْْْْدْ اَز

ْ نُُُُُُهْ مْْْْْْاهْ اِنْْْْْتِِِِِظْْْْْار

ْ ميْْْْْشْْْْْنَََََوِهْ بَََََچَََََّش

ْ مُُُُُرْدهِ بِِِِِهْ دُنْْْْْْيا اومَََََده...ْ


√°مِِِِِثْْْْْلِ عَََََروسْْْْْی

ْ کِِِِِه دامْْْْْادِشْ تو راه

ِ آرايِِِِِشْْْْْگاهْ تَََََصْْْْْادُف

ْ کَََََرْد و رَفْْْْْتْ...


√°مِِِِِثْْْْْلِ مْْْْْادَریْ کِِِِِه

ْ تَََََکْ پِِِِِِسَََََرِشْ هْْْْْيْْْْْچ

ْ وَقْْْْْت اَزْ سَََََرْبْْْْْازْیْ بَََََر

ْ نَََََگَََََشْْْْْت...


√°مِِِِِثْْْْْلِ زَنْْْْْیْ کِِِِِِه

مْْْْْيفَََََهْْْْْمِِِِِه هْْْْْْيْْْْْچ

ْ وَقْْْْْْتْ مْْْْْادَرْ نِِِِِمْْْْيْْْْْشه...


√°مِِِِِثْْْْْلِ بََََََچِِِِِّه ای

ْ کِِِِِه تو خيابْْْْْون شُُُُُلْْْْْوغ

ْ گُُُُُمْ مْْْْْيْْْْْشِِِِِه...


√°مِِِِِثْْْْْلِ پِِِِِدَریْ کِِِِِهْ پْْْْْول

ْ نََََدارهِ واسِِِِِه تَََََک

ْ دُخْْْْْتَََََرِشْ عَََََروسَََََک

ْ بِِِِِخَََََرهْ...


√°مِِِِِثْْْْْلِ کَََََسْْْْْی کِِِِِه تو

رابِِِِِطِِِِِه هَََََمْْْْْه

چيْْْْْزِشْْْْْو اَزْ دَسْْْْْتْ دادْ و

طَََََرَفِِِِِشْ فَََََقَََََط دَسْْْْْتْ داد...ْ


√°مِِِِِثْْْْْلِ پْْْْْيْْْْْرِزَنْْْْْیْ کِِِِِه

ْ اَزْ بَََََچَََََشْ خْْْْْْانِِِِِه

سْْْْْالْْْْْمَََََنْْْْْدانْْْْْو

هِِِِِديْْْْْه گِِِِِرِفْْْْْتْ...


√°مِِِِِثْْْْْلِ پِِِِِِسَََََریْ کِِِِِه

ْ اَرْزِشِِِِِش کَََََمْْْْْتَََََرْ اَز

ْ کْْْْْارْتِ شْْْْْارْژْ بْْْْْودْ واسِِِِِه

عِِِِِشْْْْْْقِِِِِشْ...


√°غََََََََََمْْْْْگينََََمْ°√


√°هَََََمْْْْْانَََََنْْْْْدِ دَلْْْْْقَََََکی

ْ کِِِِِه رویِ صَََََحْْْْْنَِِِِِه

چِِِِِشْْْْْمِِِِِشْ بِِِِِه

عِِِِِشْْْْْقِِِِِشْ اُفْْْْْتْْْْْادْ کِِِِِه

با مَََََعشْْْْْوقَََََشْ بِِِِِه او

ميْْْْْخَنْْْْْديْْْْْدَنْْْد...ْ


√°غََََََََََمْْْْْْْْْْگيْْْْْْْْْْنََََََََََمْ°√َ
مِْثْلِ حاْلِ اَلْآنْ خــُـُـُودَمْ...


💞💞💞💞💞💞 @Vavan1 💞💞💞💞💞💞

💗
آذر
یادش رفته
که پاییز است !
نمیبارد ..
فقط
یخ میزند !
به گمانم
کسی
به طرز فجیعی
تنهایش گذاشته ..
وگرنه
اینگونه
ماتش نمیبرد ...

ﻭﺍﻋﻈﯽ ﮔﻔﺘﺎ ﮐﻪ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﮐﻮ؟
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺣﺮﻑ ﺯﻭﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ ﺩﻭﺭﯼ ﺍﺯ ﺣﻘﯿﻘﺖ، ﺑﺎﺯﮔﺮﺩ
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﺭﺍﻩ ﺣﻘﯿﻘﺖ، ﺩﻭﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻦ ﺑﯿﺎ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻦ
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﺍﻓﺴﻮﺱ، ﭼﺸﻤﻢ ﮐﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ ﺩﺭ ﺗﮑﯿﻪ ﺟﺎﯾﺖ ﺧﺎﻟﯽ ﺍﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﺗﯿﺮﻩ ﺍﺳﺖ ﺁﻧﺠﺎ ﻧﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ ﭘﺎﯼ ﻣﻨﺒﺮ ﻣﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﻫﺎﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﺍﻓﺴﻮﺱ ﺯﯾﺮﺍ ﺳﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ ﺷﺎﺩ ﻭ ﺧﺮﻣﯽ ﺍﯼ ﺩﻭﺯﺧﯽ
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﺑﺎ ﻏﻢ ﮐﺴﯽ ﻣﺴﺮﻭﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ ﺍﺟﺒﺎﺭﺍً ﺑﯿﺎ ﺳﻮﯼ ﺑﻬﺸﺖ
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﺩﺭ ﺩﯾﻦ ﮐﺴﯽ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ ﺩﻟﻬﺎ ﻣﻮﻡ ﺍﻓﺴﻮﻥ ﻣﻨﻨﺪ
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﻧﯿﺸﺖ، ﮐﻢ ﺍﺯ ﺯﻧﺒﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ ﻣﺴﺘﯽ ﻏﺎﻓﻠﯽ ﻫﻮﺷﯿﺎﺭ ﺷﻮ
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﺣﺮﻑ ﺧﻢ ﻭ ﻣﺨﻤﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﺖ ﮐﻨﻢ
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻧﻔﺦ ﺻﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ ﺧﻠﻘﯽ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻡ
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﺻﯿﺪﯼ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ

ﮔﻔﺖ ﺩﻟﺸﻮﺭﻩ ﺯﺩﯼ ﺩﺭ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ
ﮔﻔﺘﻤﺶ ﺣﻖ، ﺗﻠﺦ ﺑﺎﺷﺪ ﺷﻮﺭ ﻧﯿﺴﺖ 

تو بیا فتنه به درد دل دیوانه بخند
همه خندند تو هم برمن بیگانه بخند

شعله زد آتش عشق تو درون د ل من
همچو شمعی تو به سوز پر پروانه بخند

ای تو چون بی خبر از حا ل من عاشق زار
تو به این قصه ی بی حاصل افسا نه بخند

بس کن تو این سوز نهان رسم وفا پیشه نما
بنگر بر این عاشق سر گشته پریشانه بخند

گر مرا کشته ببینی جسد م خاک مکن
نغمه سر کن می بخور ،باز تو مستانه بخند

اشک چشمی تو نریزی تو زپس خاطر من
قدحی پر کن و از ساغر و پیمانه بخند

واقعا زیباست

بی تو مهتاب شبی در بغل پنجره مُردم
و خودم را به غم انگیز ترین درد سپردم
‌
تو که رفتی و رمیدی و گذشتی و رسیدی
من به جز حسرت و اندوه ولی سهم نبردم

و دلت بود از این هجرت پر درد خبردار
مرگ بادم که فریب تو و لبخند تو خوردم

وعده کردی که مرا خسته و تنها نرهانی
من ولی تا صدمين روز به یاد تو شمردم

باز میگویم و میگویمت ای مرغ مهاجر
بی تو مهتاب شبی در بغل پنجره مُردم
نيستی، يعقوب را با گريه از رو برده ام
با چنين دلشوره ای وقتی بيايی مرده ام !

تا نگاه هرزه ای سويت نيفتد، شاهدی !
جز خدا، هرگز تو را دست كسی نسپرده ام

من محبت می كنم،؟پس می زنی! اين تازه نيست
من كشيدم سالها اين بار را بر گُرده ام …

با حساب امشب و شبهای بعد از رفتنت
چند شب شد با كـَـفــن خوابيده ام؟ نشمرده ام …

با گل مصنوعی لبخند مردم شاد باش
من كه خود را پيشكش كردم به تو، پژمرده ام

بی ترحم خانه زادم، دست در جيبت مكن
تا دلت می خواهد از اين استخوان ها خورده ام

یادمان نیست کجا صحبت بی دردی شد
اولین بار کجا نوبت نامردی شد

یادمان نیست کجا از خودمان دور شدیم
یک شبه با کمی اندوخته مغرور شدیم

اولین بار کجا شرم به انسان خندید
اولین سیب چگونه لب ما را بوسید

یادمان نیست کجا راه خطا پیمودیم
اولین بار کجا بنده ی شیطان بودیم

بین ما تا به خدا یک پل فانی هم نیست
اعتقاد و شرف و عشق زبانی هم نیست

کاش پیدا بشود روزنه ای سمت دعا
راهی از توبه ی ما تا به گلستان خدا

کاش کابوس زمستانی شیطان برود
کاش مخلوق خدا باز هم آدم بشود...

💎
آن که بی باده كند جانِ مرا مست، كجاست؟
و آن که بيرون كند از جان و دلم دست، كجاست؟
.
و آن که سوگند خورم؛ جز به سر او نخورم
و آن که سوگند من و توبه‌ ام اِشكست كجاست؟
.
و آن که جان‌ ها به سحر نعره زنانند از او
و آن که ما را غمش از جاى ببرده‌ ست، كجاست؟
.
جانِ جان‌ است وگر جاى ندارد، چه عجب؟
اين كه جا می طلبد در تن ما هست كجاست؟
.
غمزه ی چشم بهانه‌ ست، ازان سو هوسی ست
و آن که او در پس غمزه‌ ست، دلم خَست كجاست؟
.
پرده ی روشن دل بست و خيالات نمود
و آن که در پرده چنين پرده ی دل بست، كجاست؟
.
عقل تا مست نشد، «چون و چرا» پست نشد
و آن كه او مست شد، از چون و چرا رست، كجاست؟
.
#مولانا

چه گناهی چه حرامی چه کسی گفته که دل...!
باید ازروی قوانین تو محرم بشود...!

من ازین غصه بجان آمده ام بی دینم...!
دین اگرباعث این غصه واین غم بشود...!

کافرم کافرمطلق به هواداری تو...!
چه شودکفر اگرچاره ی آدم بشود...؟!

گنه ست اینکه اگرباتو بمانم...؟!به درک...!
بگذارید که ازاهل جهنم بشوم...!

آن که بی باده كند جانِ مرا مست، كجاست؟
و آن که بيرون كند از جان و دلم دست، كجاست؟
.
و آن که سوگند خورم؛ جز به سر او نخورم
و آن که سوگند من و توبه‌ ام اِشكست كجاست؟
.
و آن که جان‌ ها به سحر نعره زنانند از او
و آن که ما را غمش از جاى ببرده‌ ست، كجاست؟
.
جانِ جان‌ است وگر جاى ندارد، چه عجب؟
اين كه جا می طلبد در تن ما هست كجاست؟
.
غمزه ی چشم بهانه‌ ست وَ زان سو هوسی ست
و آن که او در پس غمزه‌ست دل خست كجاست
.
پرده ی روشن دل بست و خيالات نمود
و آن که در پرده چنين پرده ی دل بست، كجاست؟
.
عقل تا مست نشد چون و چرا پست نشد
و آن كه او مست شد، از چون و چرا رست، كجاست؟
.
#مولانا ❤️

منم آن در به در کوچه ی عشقی که هنوز
وسط خاطره ی کوچه ی دل محبوسم
عاشق دلکده ی کوی تو هستم و هنوز
پشت اندیشه ی چشمان دلت محسوسم
شوق دیدار تو دارد دل بی خانه ی من
از سر ذوق به هر گل که رسم ‌می بوسم
از همان لحظه که دیوار دلم ریخت فرو
منم و بانگ مسیحایی این نا قوسم
من و تو ، خلوت کوچه و غروب پاییز
و همان حسرت یک ‌بوسه که من مایوسم
گل گلخانه ی من ، لب بگشا حرف بزن
رحم کن ، دارم از این بی خبری می پوسم

سردم شده بدجور ، عزیزم بغلم کن
یخ کردم از این سوزِ دمادم ، بغلم کن

این شهر همه در پیِ حرفند و حسودند
آهسته و پیوسته و کم کم بغلم کن

من داوطلب آمده ام تا که بمیرم
اینجاست همان خطِ مُقدم ، بغلم کن

گیریم که پیش از همه با این عملِ زشت
رفتیم جهنم ، به جهنم بغلم کن

حتی بشود محشر عظمی همه دنیا
ای رهبرِ دل های مُعظَم ، بغلم کن

اَنکَحت و زَوَجتُ ، دلم عاقد و شاهد
ای عشق شدم من به تو محرم بغلم کن

ﺧــٌــﺪﺍﯾــــــﺍ !
ﺁﻏﻮﺷـَــﺕ ﺭﺍ ﺍِﻣﺸﺐ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯿﺪَﻫـــــﯽ ؟
ﺑﺮﺍﯼ ﮔﻔﺘﻦ !
ﭼﯿــــﺰﯼ ﻧـَــﺪﺍﺭﻡ ..
ﺍﻣـــﺎ ﺑﺮﺍﯼ ﺷﻨﻔﺘﻦ ِ ﺣﺮﻓﻬـــــﺎﯼ ﺗﻮ ؛
ﮔﻮﺵ ﺑﺴﯿــــــﺎﺭ . . .
ﻣﯽ ﺷـَــﻮﺩ ﻣﻦ ﺑﻐـــﺾ ﻛﻨــَــﻡ ؟
ﺗﻮ ﺑﮕـــﻮﯾﯽ :
ﻣﮕﺮ ﺧﺪﺍﯾﺖ ﻧﺒﺎﺷــَــﺪ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺍﯾﻨﮕــــﻮﻧــﻩ ﺑﻐﺾ ﻛﻨــــﯽ . . . ؟
ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻣـَــﻥ ﺑﮕﻮﯾـــَــﻡ " ﺧـﺪﺍﯾـــــﺎ "
ﺗﻮ ﺑﮕـــﻮﯾﯽ :
ﺟﺎﻥ ِ ﺩﻟـــﻡ . . . !
ﻣﯽ ﺷـــﻮﺩ ﺑﯿـــﺎﯾﯽ ؟
ﺗﻤﻨــــﺎ ﻣﯿﻜﻨـــَـﻢ

آرام بگیر امشب، ما هر دو پُر از دردیم
در آتش و یخبندان، داغیم ولی سردیم

داغیم، نمی‌فهمیم تا فاجعه راهی نیست
سردیم، نمی‌خواهیم از فاجعه برگردیم

از مرهمِ یکدیگر تا زخمیِ هم بودن
راهی‌ست که بی‌مقصد، با عشق سفر کردیم

شعریم و نمی‌خوانیم، شوقیم و نمی‌خواهیم
چشمیم و نمی‌بینیم، سبزیم ولی زردیم

این فصلِ پریشان را برگی بزن و بگذر
در متنِ شبِ بی‌ماه، دنبالِ چه می‌گردیم؟

بیداریِ رویایی، دیدی که حقیقت داشت
ما خاطره‌هامان را از خواب نیاوردیم

تردید نکن در شوق، تصمیم نگیر از خشم
آرام بگیر امشب، ما هر دو پُر از دردیم
❤️