شعر و شیدایی

                        

سینہ ام تَنگُ دِلَم تَحتِ فِشار اَست بیا

گوئیا مُجرِمِ دَر بَندِ حِصار اَست بیا

تُو نَیایے دِگَر اُمید بہ فَردایے نیست

هَر ڪُجا مےنِگَرم، تیره وُ تار اَست بیا

🌹🌹

[Forwarded from bahaar]
@Bahaar_e

با چشم هاي شرقي ات مغرب زمين را فتح كن
مثل هميشه عاشقي از شرق صادر مي شود

در قبض روح سركشم همدست عزرائيل بود
وقتي به روحم مي رسد يك شعر ظاهر مي شود

شعري كه ميگويد به او ؛ نامرد! من رفتم ولي
پر كردن جاي من آن دل زخم نادر مي شود

مردم كه اين اشعار من جادو كند روح تو را
اين انتقام مهلك يك مرد ماهر مي شود

تهمت زد اما من به خود گفتم ببخش اين يار را
چون با خدا هستي رضا اين جشن داير مي شود

در بيت آخر مي روم تا كربلاي عاشقان
روح پر از شعرم پس از يك عمر زائر مي شود

#سيد_رضا_موسوی

مرگ نیست!

تلخ ترین حادثه ی جهان!

عشق است

که سیاستمداران را

به خودکشی

و شاعران را

به مرگ راضی میکند!

@mizeo


بر تیر نگاه تو دلم سینه سپر کرد
تیر آمد و از این سپر و سینه گذر کرد

چشم تو به زیبایی خود شیفته‌تر شد
همچون گل نرگس که در آیینه نظر کرد

با عشق بگو سر به سر دل نگذارد
طفلی دلکم را غم تو دست به سر کرد

گفتیم دمی با غم تو راز نهانی
عالم همه را شور و شر اشک خبر کرد

سوز جگرم سوخته دامان دلم را
آهی که کشیدیم در آیینه اثر کرد

یک لحظه شدم از دل خود غافل و ناگاه
چون رود به دریا زد و چون موج خطر کرد

بی‌صبر و شکیبم که همه صبر و شکیبم
همراه عزیزان سفر کرده، سفر کرد

باید به میانجی گری یک سر مویت
فکری به پریشانی احوال بشر کرد

#قیصر_امین_پور

.


دگر آن شبست امشب که ز پی سحر ندارد

من و باز آن دعاها که یکی اثر ندارد

من و زخم تیز دستی که زد آنچنان به تیغم

که سرم فتاده برخاک و تنم خبر ندارد

همه زهر خورده پیکان خورم و رطب شمارم

چه کنم که نخل حرمان به از این ثمر ندارد

ز لبی چنان که بارد شکرش ز شکرستان

همه زهر دارد اما چه کند شکر ندارد

به هوای باغ مرغان همه بالها گشاده

به شکنج دام مرغی چه کند که پر ندارد

بکش و بسوز و بگذر منگر به این که عاشق

بجز این که مهر ورزد گنهی دگر ندارد

می وصل نیست وحشی به خمار هجر خو کن

که شراب ناامیدی غم درد سر ندارد


#وحشی_بافقی

یک نفرگوشه ی محرابِ دلم زندانی ست
به خیالش که درآن جا خبر از مهمانی ست

دُزد ِناشی ست به کاهی ، دلِ خود خوش کرده
بینوا هیچ نداند که خودش قربانی ست

گفتمش ؛ دست بکش ازمن ، برو
ظاهرم گرچه خوشست ، باطنِ من بارانی ست

حرف هایم ، همه راسهل گرفت ونَشِنید
باخودش گفته که این شب زده رادرمانی ست

من به صدگونه زبان گفتمش ای دیوانه
فکر کردی که مُداوا به همین آسانی ست؟

خنده زد برمن و بر کُنجِ دلم تکیه نمود
گفت آخر شبِ یلدایِ تو را پایانی ست

دگر از درد تنهایی ، به جانم یار می باید

دگر تلخ است کامم، شربت دیدار می باید

ز جام عشق او مستم ، دگر پندم مده ناصح!

نصیحت گوش کردن را دل هشیار می باید

به ساز من که ميرقصي،
قيامت ميکني به به...
چه طوفاني به پا کردي،
قلم شايد تو هم مستي؟!
زمين مست،
وزمان مست،
مخاطب مست شعرم شد..
بنازم دلبريهايت!
قلم، الحق که تردستي...

محمد_رضا_نظرى

گفته بودم که غمت مالِ من است
جفت چشمانِ تو اموالِ من است

گفته بودم بخدا می برمت...
بی تو رفتن غمِ امسالِ من است

این زمستان که به من تلخ شده
سوزِ مرگی ست که در شالِ من است

بعدِ رفتن همگی دور شدند...
جز همین سایه که دنبالِ من است

من که دیگر ورقم رو شده و...
شاهِ بی عاطفه تک خالِ من است

شوقِ پرواز و سفر حالِ تو و...
بغض و ماتم زدگی حالِ من است

مرگِ آرام که اقبالِ تو شد
مرگِ بی مرگِ تو اقبالِ من است..

بنویسم ، ننویسم،تو نمی خوانی که
چیزی از معجزه ی شعر نمی دانی که...

گفتم از حال خرابم وصد افسوس که تو
بی خبر مانده ای از ماندن مهمانی که...

خانه کرده است در این سینه پرآشوبم
مثل شبهای پرازشعر زمستانی که...

نرسیده است نگاهی به تماشای تنم
شده ام پرسه زن کوچه خیابانی که...

روزگاری من و تو بیخبرازفرداها
دست در دست پر از خواهش پنهانی که...

کاش یک بارفقط بغض مرا میخواندی
بنویسم،ننویسم،تو نمی خوانی که...

يه شبايى تو زندگى هست كه :
وقتى دفتر خاطرات زندگيتو ورق ميزنى به چيزايى ميرسى كه ......‌‌‌‌
نميدونى تقديرت بوده يا تقصيرت...
به ادمايى ميرسى كه
نميدونى دردن يا همدرد...!!!!!
به لحظه هايى ميرسى كه
هضمش واسه دل كوچيكت سخته
و به دردايى ميرسى كه براى سن و سالت بزرگه...
به ارزوهايى كه توهم شد...
روياهايى كه گذشت....
به چيزايى كه حقت بود اما شد توقع...
و زخمهايى كه با نمك روزگار اغشته شد.....
و احساسى كه ديگران اشتباه مى نامند...
و دست آخر دنيايى كه بهت پشت كرده......
وبازهم انتهاى دفتر خودت ميمانى....
و زخمهايى كه روزگار پشت هم ميزند...
و سكوت هم دواى دردش نيست..
كاش دنيا، مهربان تر بودى.......!!!!!


ﻧﻨﻮﯾﺲ ﻣﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﯽ‌قرار ﺁﻣده ام
ﺩﻟ‌‌ﺘﻨﮓ ﻭ ﻏﺮﯾﺐ و ﺧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺭ ﺁﻣده ام

ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ‌ﯼ " ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻣﺖ" ﺣﺬﻓﻢ ﮐﻦ
ﺑﺎ ﻓﻌﻞ " ﻧﺪﺍﺭﻣﺖ" ﮐﻨﺎﺭ ﺁﻣده ام

به خودم آمدم
انگار تویی در من بود

این کمی بیـــشتـــر از
دل به کسی بستن بود ...

💫
در ابتدای قصه باید جا نمی شدم
تا اینچنین در انتها، تنها نمی شدم

گر با خبر بودم از این پایان لعنتی ...
میمردم و مجنون این لیلا نمی شدم

ای دیــــر بــدست آمـــده بــس زود بـرفتی
آتــش زدی انــدر مــن و چون دود برفتی

چـــون آرزوی تنگـــدلان دیـــر رسیــدی
چــون دوستی سنگــدلان زود برفتی

زان پیش که در باغ وصال تو دل من
از داغ فــراق تـــو بـــر آســود برفتی

ناگــشته من از بند تــو آزاد بجستی
نا کـــرده مــرا وصل تــو خشنود برفتی

آهنگ بـــه جان مـــن دلسوخته کــردی
چــون در دل مــن عشق بیفــزود برفتــی

[In reply to Sajen]
باران می بارد
به دعای کداممان
نمی دانم!
من همین قدر می دانم
باران
صدای پای اجابت است
وخدا
با همه ی جبروتش
دارد ناز می خرد،
نیاز کن... که‌ بماند

اصلاً چرا دروغ ، همین پیشِ پایِ تو

گفتم که یک غزل بنویسم برایِ تو /

احساس می کنم که کمی پیرتر شدم

احساس می کنم که شدم مبتلایِ تو/

برگرد و هر چه دلت خواست بد بگو

دل می دهم دوباره به طعم صدای تو /

از قول من بگو به دلت نرم تر شود

بی فایده است این همه دوری فدایِ تو /

دریای من به ابر سپردم بیاورد

یک آسمان بهار ، نه ، باران برایِ تو /

نا قابل است بیشتر از این نداشتم

رخصت بده که نفس کشم در هوایِ تو.


💕💕💕

اصلاً چرا دروغ ، همین پیشِ پایِ تو

گفتم که یک غزل بنویسم برایِ تو /

احساس می کنم که کمی پیرتر شدم

احساس می کنم که شدم مبتلایِ تو/

برگرد و هر چه دلت خواست بد بگو

دل می دهم دوباره به طعم صدای تو /

از قول من بگو به دلت نرم تر شود

بی فایده است این همه دوری فدایِ تو /

دریای من به ابر سپردم بیاورد

یک آسمان بهار ، نه ، باران برایِ تو /

نا قابل است بیشتر از این نداشتم

رخصت بده که نفس کشم در هوایِ تو.


💕💕💕

دست ها بالا بود

هر کس سهم خودش را طلبيد

سهم هر کس که رسيد داغ تر از دل ما بود

نوبت من که رسيد

سهم من يخ زده بود

سهم من چيست مگر

يک پاسخ

پاسخ يک حسرت

سهم من کوچک بود

قد انگشتانم

عمق آن وسعت داشت

وسعتي تا ته دلتنگي ها


شايد از وسعت آن بود که بي پاسخ ماند



چه حراج بی نظیری بود . . .

قلبی که ارزانی تو شد ! ! !

اما تو که کاسب ماهری بودی چرا . . .

ارزان فروختی قلب آکبندم را ؟ ! ؟

ضرر کردی . . . ضرر ! ! !