شعر و شیدایی

اصلاً چرا دروغ ، همین پیشِ پایِ تو

گفتم که یک غزل بنویسم برایِ تو /

احساس می کنم که کمی پیرتر شدم

احساس می کنم که شدم مبتلایِ تو/

برگرد و هر چه دلت خواست بد بگو

دل می دهم دوباره به طعم صدای تو /

از قول من بگو به دلت نرم تر شود

بی فایده است این همه دوری فدایِ تو /

دریای من به ابر سپردم بیاورد

یک آسمان بهار ، نه ، باران برایِ تو /

نا قابل است بیشتر از این نداشتم

رخصت بده که نفس کشم در هوایِ تو.


💕💕💕