شعر و شیدایی

                        

شرابی خوردم از دستِ عزیزِ رفته از دستی،
نمی دانم چه نوشیدم
که سیرم کرده از هستی،
خودم مستُ، غزل مستُ، تمام واژه ها مستند،
قلم شوریده ای امشب، عجب اُعجوبه ای هستی!
به ساز من که می رقصی، قیامت می کنی به به ...
چه طوفانی به پا کردی، قلم شاید تو هم مستی؟!؟
زمین مستُ، زمان مستُ، مخاطب مست شعرم شد
بنازم دلبریهایت!
قلم، الحق که تردستی.
فلانی، فرق بسیار است، میان مستی و مستی،
عزیزم خوب دقت کن!
به هر مستی نگو پستی،
تظاهر می کنی اما،
تو هم از دیدِ من مستی،
اگر پاکیزه تر بودی،
به شعرم دل نمی بستی،
خودم مستُ، غزل مستُ، تمام واژه ها مستند،
مخاطب معصیت کردی!
به مشتی مست پیوستی...

#سیمین بهبهانی

خداوندا 💕
تو میدانی که من دلواپس
فردای خود هستم
مبادا گم کنم راه قشنگ آرزوها را
مبادا گم کنم اهداف زیبا را
مبادا جا بمانم از قطار موهبت هایت
مرا تنها تو نگذاری
که من تنهاترین تنهای تنهایم

برای دیدن زیبایی ، نیازی به بینایی نیست،
خیلی چیزها را میشود با چشم دل دید.
آدم هایی را می شناسم که چشمان زیبا دارند ، اما زیبایی ها را نمی بینند!!
و روشن دلی را میشناسم، که تمام زیبایی های اطرافش را با چشم دلش می بیند.
هلن کلر ، بینا نبود
اما زیباترین جملات رادر مورد دنیای نادیده اش نوشت
زیبا ببینید ، زیبا بیندیشید و زیبا زندگی کنید.

خوشبختی داشتن کسی است…

که بیشتر از خودش

تــــــــــو را بخواهد…

و

بیشـــتر از تــــــــو…

هیـــــــــــچ نخواهد..

و

تــــــــــو ...

برایش تـــــــمام زندگی باشی

در خاطری که ” تویـــی ” دیگران فراموشند ،

بگذار در گوشت بگویم

” میـــخواهــمــــــــت ”

…این خلاصه ی ،تمام حرفای عاشقــــانه دنـــیاست …!!!

کـــــــاش ....
صــــدای بعضــی ها رو
می شــــد بــــــوسید..!!
مخصــــوصا وقتـــــی...
اســمتو صــــدا می زنن...!!♥️

چشمانم را دیگر باز نمی کنم

دیدن این همه جای خالی “تو”

عاقبت مرا یا می کشد یا …

کور می کند !

من مست بودم،
امـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا...
پست نبودم...!

سرکار بودم ،
امـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا...
سر بار نبودم...!

بیکار بودم ،
امـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا...
بی عار نبودم...!

بی کس بودم ،
امـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا...
نا کس نبودم...!

شاید بی صفا بودم ،
امـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا...
بی وفا نبودم...!

همش دل تنگ بودم ،
امـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا...
دل سنگ نبودم...!

مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
مرد نبودم...،
امـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا..
نامرد هم نبودم...!

گاهی برایِ روزهایِ تلخِ بی حوصلگی
یک لبخندِ حقیقی
🍁
بویِ خوشِ یک پیراهن
و یا شنیدن یک "دوستت دارم" ساده
یک جورِ خوبی
🍁
حالِ آدم را عوض می کنه
و اینطور آدم می فهمه
🍁
لذت دنیا
داشتنِ کسی که
که دوست داشتن رو بلده
به همین سادگی...

🍂🍁🍂🍁🍂🍁🍂
چه غریبانه نشستم سر راهت که بیایی
چه غریبانه غریبانه نوشتم که کجایی

چه صمیمانه نوشتم که تویی ذوق زبانم
و تو انگار نه انگار که هم صحبت مایی

چه یتیمانه نشستم و نوشتم که مرو یار
و تو رفتی ومن و برزخ این فصل جدایی

پشت پای تو همه باور و ایمان دلم ریخت
و قسم میخورم این صحبت خودرا به خدایی

به خدایی که میان من و تو فاصله انداخت
چه خدایی که فقط باب دلش هست جدایی

شاعران غربت غم بار مرا شعر کنید
بنویسیداز این زندگی تلخ از این تنهایي!
🍂🍁🍂🍁🍂🍁🍂

آب را گل کردند.

چشمها را بستند

و چه با دل کردند!

وای سهراب کجایی آخر؟

زخمها بر دل عاشق کردند.
خون به چشمان شقایق کردند.

تو کجایی سهراب؟
که همین نزدیکی

عشق را دار زدند.
همه جا سایه ی دیوار زدند.

آی سهراب کجایی که ببینی حالا ،دل خوش مثقالیست.

دل خوش سیری چند؟
صبر کن ای سهراب!
قایقت جا دارد؟

من هم از دغدغه ی داغ زمین بیزارم.


♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️♥️

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم
گاهی از کوچه معشوقه خود می گذرم

تو از آن دگری رو که مرا یاد تو بس
خود تو دانی که من از آن جهانی دگرم🌿🌿🌿

ياد آن بوسه كه هنگام وداع
بر لبم شعله حسرت افروخت

ياد آن خنده بيرنگ و خموش
كه سراپاي وجودم را سوخت

رفتي و در دل من ماند به جاي
عشقي آلوده به نوميدي و درد

آه اگر باز بسويم آيي
ديگر از كف ندهم آسانت
🍃🍃
ترسم اين شعله سوزنده عشق
آخر آتش فكند بر جانت


فروغ💕💕



روز مرگم اشك را شيدا كنيد
روي قلبم عشق را پيدا كنيد
روز مرگم خاك را باور كنيد
روي قبرم لاله را پرپر كنيد
جامه را خاك و خاكستر كنيد
خانه ام را وقف نيلوفر كنيد
پيكرم را غرق در شبنم كنيد
روي قبرم لاله را خم كنيد
روز مرگم دوست را دعوت كنيد
دور قبرم را كمي خلوت كنيد
بعد مرگم خنده را از سر كنيد
رفتنم را دوستان باور كنيد

🌿🌿🌿

کوچه های قلب من خالی تر از شبهای توست
واژه های شعر من غمگین تر از غمهای توست

گرچه پنداری که تنها میروی تا مرز شب
لیکن این چشمان خسته تا سحر همپای توست

آنچه می آید به دل ،هرگز نیاید برزبان
تا بگویم این دل ویران من ، شیدایی توست

گرچه میگویند دنیاپر ز نیرنگ وریاست
مهربانی رنگ زیبای دل دریای توست؟!

خستگی... شاید گناهی از قدمهای من است
پس رسیدن لایق دستان بی پروایی توست ؟!

زندگی هم رسم خوبی بود ورفت از یاد من
بازگردد این باده هم از ساغر صهبای توست



باید از سمت خدا معجزه نازل

بشود ....

تا دلم

باز دلم

باز دلم

دل بشود ..

ای صورت پهلو به تبدل زده! ای رنگ
من با تو به دل یکدله کردن، تو به نیرنگ

گر شور به دریا زدنت نیست از این پس
بیهوده نکوبم سر سودا زده بر سنگ

با من سر پیمانت اگر نیست نیایم
چون سایه به دنبال تو فرسنگ به فرسنگ

من رستم و سهراب تو! این جنگ چه جنگی است
گر زخم زنم حسرت و گر زخم خورم ننگ

یک روز دو دلباخته بودیم من و تو!
اکنون تو ز من دل‌زده‌ای! من ز تو دلتنگ

باید از سمت خدا معجزه نازل

بشود ....

تا دلم

باز دلم

باز دلم

دل بشود ..

ﺑﻐﺾ ﺩﺭﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻭﯼ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻦ
ﺩﻭﺭﻡ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺻﺒﺮ ﮐﻦ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﯿﺎﯾﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻦ
ﺩﺭ ﻣﯿﺎﻥ ﮔﺮﯾﻪ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﻮ ﻏﻮﻏﺎ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ
ﺍﯼ ﻓﺪﺍﯼ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﺖ ﭼﺸﻤﻬﺎﯾﻢ، ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻦ
ﺍﺑﺮ ﺑﯽ ﺑﺎﺭﺍﻧﻢ ﺍﻣﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﻟﻢ
ﻣﻦ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﺖ ﺑﻐﺾ ﮐﺮﺩﻡ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻦ
ﺷﻤﻊ ﺧﺎﻣﻮﺷﻢ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺷﻌﻠﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﻥ ﻣﻨﺴﺖ
ﺭﻭﺷﻨﻢ ﮐﻦ ﺑﻌﺪ ﺑﻨﺸﯿﻦ ﭘﺎ ﺑﻪ ﭘﺎﯾﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻢ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﯽ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻣﯿﺴﺖ ، ﺣﯿﻒ
ﻗﻄﺮﻩ ﻗﻄﺮﻩ ﺁﺏ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﻦ

از ما مپرس کآتش دل تا چه غایتست؟

از آب دیده پرس، که او ترجمان ماست


"اوحدی مراغه ای"