شعر و شیدایی

                        

هر کسی عشق را با زبان خود بیان میکند...
دارکوب، میکوبد
پیکاسو، میکِشد
باباطاهر، میمیرد
قناری، میخواند
هیتلر، میکُشد
آهو، می دوَد
هیچکاک، می نویسد
خدا...میبخشد.

ولی من٬در سکوتی محض
فقط میروم

ای يار دبستانی من

دير رسيدی


جز جبر دگر مسئله ای

توی جهان نيست

آخر هفته دلم تنگ تر از هر روز است
جمعه ها پای دلم لَنگ تر از هر روز است

ابر چشمم پُرِ از بغض و دلم بارانی است
سوز این حنجره خوش زنگ تر از هر روز است

سر به دیوار زدن چاره ی ناچار من است
به گمانم که دلت سنگ تر از هر روز است

جمعه ها روز نجات دل عاشق گر هست
پس چرا این همه دل تنگ تر از هر روز است؟

من و یادت چه غزلها که تغزّل کردیم
این تغزّل که خوش آهنگ تر از هر روز است

می رود جمعه ولی یاد تو از دل هرگز
در دلم عشق تو پر رنگ تر از هر روز است...

بی حضورت قصّه را با خاک یکسان می کنم!
توی تُنگِ تنگ!··· با این عشق طغیان می کنم !

کنجِ غارِ خلوتِ تنهایی ام یا توی جمع!
هرکجا دلتنگ باشم بی تو طوفان می کنم !

هی غزل می سازمت ،در شهر جارت می زنم!
چشم هایِ عابران را خیسِ باران می کنم !

تویِ چشم ناشکیبِ آینه زل می زنم!
بغضِ دلتنگیِ چشمم را دوچندان می کنم !

من غلط کردم اگر گفتم صبورم! ···بی خیال!
لافِ بیجایی زدم , الساعه کتمان می کنم !

می شوم همدست با رمال هایِ بدقلق!
هم تبانی با خیال و فال و فنجان می کنم !

عاشقانه پشت میز کافه ها می نوشمت!
شاعرانه کافه ها را بى تو ويران میکنم ..

آنکه می گفت منم بهر تو غمخوارترین

چه دل آزارترین شد چه دل آزارترین


#فریدون_مشیری

دل من در قدم یار غریبانه شکست
تپش قلب چنان گشت که آئینه شکست

لرزشی بر سر اندام من آن شب افتاد
خُمره لغزید در آن حادثه پیمانه شکست

باغ دلواپس طوفان شده از شدت ابر
اطلسی از غم رُز خم شد و از ساقه شکست

آتشی در دلم افروخت کزان شعله ودود
شمع خندید و پر عاشق پروانه شکست

در ازل بار امانت به من خسته که داد؟
آسمان شاهد آن بود که این شانه شکست

ای خوش آن همت مردانه که فریاد کشان
در زندان ابد کنده و مستانه شکست ...

من درد تو را زدست آسان ندهم
دل برنکنم ز دوست تا جان ندهم

از دوست به یادگار دردی دارم
کآن درد به صد هزار درمان ندهم

مولانا

دلم تنگ نگاه توست میدانم که میدانی
اسیر روی ماه توست میدانم که میدانی

دلم راعاشقت کردی و سرگردان رها کردی
و این تنها گناه توست میدانم که میدانی

#علیرضا_ضرغامی

ای آنکه مـــرا بــرده ای از یاد ، کجایی ؟
بیــگانه شدی ، دست مریـــزاد ، کجایی ؟

در دام تــوأم ، نیست مـــرا راه گـریـزی
من عاشق ایــن دام و تو صیّاد ، کجایی ؟

محبوس شدم گوشه ی ویـرانه ی عشقت
آوار غمت بـر ســـرم افتـــاد ، کجایی ؟

آســودگی ام ، زنــدگی ام ، دار و نـدارم
در راه تــو دادم همه بـر باد ، کجایی ؟

اینجا چه کنم ؟ ازکه بگیرم خبرت را ؟
از دست تــو و ناز تو فریاد ، کجایی ؟

دانم که مــرا بی خبـــری می کشد آخر
دیــــوانه شــدم خانه ات آباد ، کجایی ؟

فروغ فرخزاد میگه:

در حیرتم از خلقت آب،اگر با درخت همنشین شود، آنرا شکوفا میکند.
اگر با اتش تماس بگیرد، آنرا خاموش میکند.اگر با ناپاکی ها برخورد کند،
آنرا تمیز میکند.اگر با آرد هم آغوش شود، آنرا اماده طبخ میکند.
اگر با خورشید متفق شود، رنگین کمان ایجاد میشود.ولی اگر تنها بماند، رفته رفته گند اب میگردد.
دل ما نیز بسان آب است، وقتی با دیگران است زنده و تاثیر پذیر است،و در تنهایی مرده وگرفته است...
"باهم" بودنهایمان را قدر بدانیم..

وقتی دو قلب برای یکدیگر بتپد ،
هیچ فاصله ای دور نیست ،
هیچ زمانی زیاد نیست
و هیچ عشق دیگری نمی تواند
آن دو را از هم دور کند !
محکم ترین برهان عشق ،
اعتماد است فقط اعتماد،
اعتماد واعتماد راچیزی بوجودنمیارد ونمیسازدجز،
صداقت،صداقت ،
پس صادق باشیم
تاهیچگاه تنهایی راحس نکنیم

دوری ات، پشت مرا مثل کمان ، خم میکند
این جدایی ها ، چه ها با نسل آدم میکند

تازه فهمیدم که عشقت ، کیمیای زندگیست
برگ زرینی که خوشبختی فراهم میکند

ارتعاش تارهای دل ، خبر می آورد
از تمنایی که او را غرق ماتم میکند

خنده بین اشک ها و گریه بین خنده را
عشق ، با کار دل دیوانه ، توام میکند

سست تر هر لحظه میگردم ، نمیدانم چرا
در عوض ، جا پای خود را عشق ،محکم میکند

بی تو میلرزم به هر باد و نسیمی ، عشق من
آخر این پس لرزه ها ، ارگ مرا بم میکند

تو شعرهای مرا میخواهی
و من چشمهای تو را


همین بهانه ی خوبیست
بیا قرار بگذاریم

در حقیقت آدم ها

هیچ کس را ندارند؛

این را آدم روزهای جمعه

از جاهای خالی آنهایی که باید باشند
و نیستند

می فهمد !

نیکی فیروزکوهی

. گفتند که او عاشق موهای کمند است
موهای من از عصر همان روز، بلند است

او آمد و موهای مرا دید و سپس رفت
یک لحظه نپرسید «خرت دوست» به چند است

یک جمله نفرمود: که موهای تو زیباست
یا اینکه دلم در سر گیسوی تو، بند است

من ماندم و موهای بلندم، که یکی گفت:
باور نکن، این شایعه ها، حرف چرند است

غروب جمعه دقیقا شبیه یک"دار"است
که مجرمی دم آخر به آن گرفتار است

ویا شبیه حال کسی که رفته خون بدهد
خبر رسیده که او خود شدید بیمار است

#مسعودمحمدپور

ساعت های تنهایی ام
شنبه تا پنجشنبه
به یک شکل است
اما
این جمعه های دلتنگی
عجیب
بوی بی تو بودن می دهند،
لعنت بر این جمعه هایی که
همه هستند و تو نیستی

دردی ست در دلم که دوایش نگاه توست

دردا که درد هست و دوا نیست ، بگذریم ...


هرچند دشمنم شده ای ، دوست دارمت

بر دوستان گلایه روا نیست، بگذریم ...

#سجاد_سامانیm

مادر بزرگ می گفت حرف سرد، مِهر گرم رو از بین می بره!
راست می گفت...
حرف سرد حتی وسط چله تابستان هم
لرزه می اندازد به تن آدم، چه رسد به این روزها که هوا خودش اندازه کافی سرد است.
مثل چشم ها و دست های خیلی ها.
بگذارید به حساب پندهای پیرانه در میانسالگی!
اما حقیقت دارد که حرف سرد، مِهر گرم رو از بین می بره...
بیایید حرف های سردمان را قایم کنیم در پستوی دل، همانجا کنار قصه هایی که برای نگفتن داریم.

دل تان گرم...

هرچه مغرور تر باشی تشنه ترند برای با تو بودن و هرچه دست نیافتنی باشی بیشتر به دنبالت می آیند
اما امان از روزی که غروری نداشته باشی و بی ریا به آنها محبت کنی ،
آنوقت تو را هیچوقت نمیبیند و ساده از کنارت عبور میکنند !