شعر و شیدایی

                        

واژه ها
در نگاه امن تو شعر می شوند
صبح شد بانو
صبح شد
نگاهت را به آفتاب گِره بزن...
ببین که زندگی چگونه در نگاهت میبارد
پنجره را برای تو باز کرده ام
گیسو به باد بسپار...
ببین که این زندگی چگونه در آغوش تو نفس می کشد
حسی در تو پهان است که بوی بهار می دهد
حضور تو آفتابیست که
میباردُ
میباردُ
میبارد
تو
عشقت
نمِ باران دارد...
.
#امیرمحمد_مصطفی_زاده

بوی عطری می رسد از دور ، می گویم تویی
قاصدک می رقصد و پرشور ، می گویم تویی

یک نسیمی می وزد بر گونه های خیس من
می رود پس پرده های تور ، می گویم تویی

بغض های کهنه را سرمی کشم من بیت بیت
بوسه ها می گیرم از انگور ، می گویم تویی

باد می افتد به گندم زار می لرزد دلم
چون پریشان گیسوان بور می گویم تویی

نیمه شب ها می کنم آغوش روی ماه باز
می شود سر تا به پایش نور ، می گویم تویی

شعر می خوانم برای باغ سبز خانه ام
شاخه شاخه می شود مسرور ، می گویم تویی

این غزل می ماند و شب های مهتابی و من
شور می ریزم در این سنتور ، می گویم تویی

در میاان پنجره ایستاده ام تا یک نفس
بوی عطری تا رسد از دور ، می گویم تویی

دلم که برایت تنگ میشود
دستهایم را در جیب دلتنگی ام میگذارم
و با خاطراتت قدم میزنم
راستی تو چه میکنی وقتی دلت برایم تنگ میشود؟
اصلا دلت برایم تنگ میشود؟

سمیه ع

ﺭﺍﺯِ ﺩﻝِ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺑﻪ ﻫﻮﺷﻴﺎﺭ ﻧﮕﻮیید"
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻟﺐ ﻳﺎﺭ ﺑﻪ ﺍﻏﻴﺎﺭ ﻧﮕﻮﻳﻴﺪ "

ﺍﺯ ﺑﻴﺨﺒﺮﺍﻥ ﺭﺍﻩ ﺧﺮﺍﺑﺎﺕ ﻣﭙﺮﺳﻴﺪ"
ﺑﺎﺩﻝ ﺳﻴﻪ ﻫﺎﻥ ﻗﺼﻪ ﺩﻟﺪﺍﺭ ﻧﮕﻮﻳﻴﺪ"

ﺑﻮﻳﻰ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﮔﻮﺷﻪ ﻣﻴﺨﺎﻧﻪ ﺷﻨﻴﺪﻳﺪ"
ﺍﻯ ﺍﻫﻞ ﻧﻈﺮ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻧﮕﻮﻳﻴﺪ"

ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻧﺎ ﺍﻟﺤﻖ ﻛﻪ ﻛﺴﻰ ﻭﺍﻗﻒ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ"
ﮔﺮ ﺳﺮ ﺑﺮﻭﺩ ﺟﺰ ﺑﻪ ﺳﺮ ﺩﺍﺭ ﻧﮕﻮﻳﻴﺪ"

ﺭﺍﺯﻯ ﻛﻪ ﺧﺪﺍ ﺑﺮ ﺳﺮ ﭘﻴﻤﺎﻧﻪ ﻧﻬﺎﺩﺳﺖ "
ﺍﺯ ﻣﺴﺖ ﺑﭙﺮﺳﻴﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻫﺸﻴﺎﺭ ﻧﮕﻮﻳﻴﺪ"

ﭼﻮﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﺳﺨﻨﻰ ﺟﺰ ﺳﺨﻦ ﻳﺎﺭ"
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺳﺨﻨﻰ ﺟﺰ ﺳﺨﻦ ﻳﺎﺭﻧﮕﻮﻳﻴﺪ

هرگز،
هیچ روز،
زندگیت را ،
سرزنش نکن !
روز خوب به تو شادی ،
روز بد به تو تجربه ميدهد!!!

و بدترین روز به تو درس میدهد ...!

ﻣﻦ ﻣﺜﻞِ ﭼﺎﯼ ﺗﻠﺦ ﻭ ﺗﻮ ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺷﺒﯿﻪ ﻗﻨﺪ


ﻣﺎ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ ﺑﻪ ﻧﯿﺖ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺁﻓﺮﯾﺪ ....

ﻣﺤﻤﺪ ﺭﻓﯿﻌﯽ

ﻫﻴﭻ ﻭﻗﺖ ﻧﮕﻮ ﺍﺯ ﻣﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﻣﺎﺳﺖ
ﺑﮕﻮ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﻣﺎﺳﺖ..
ﺍﮔﺮ ﻗﺎﻳﻘﺖ ﺷﮑﺴﺖ، باشد
ﺩﻟﺖ ﻧﺸﮑﻨﺪ، ﺩﻟﻲ ﻧﺸﮑﻨﻲ.
ﺍﮔﺮ ﭘﺎﺭﻭﻳﺖ ﺭﺍ ﺁﺏ ﺑﺮﺩ، باشد
ﺁﺑﺮﻭﻳﺖ ﺭﺍ ﺁﺏ ﻧﺒﺮﺩ، ﺁﺑﺮﻭﻳﻲ ﻧﺒﺮﻱ.
ﺍﮔﺮ ﺻﻴﺪﺕ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺖ ﺭﻓﺖ، باشد
ﺍﻣﻴﺪﺕ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﺮﻭﺩ ﻭ ﺍﻣﻴﺪ ﮐﺴﻲ ﺭﺍ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪ ﻧﮑﻨﻲ.
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺍﺕ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺖ ﺭﻓﺖ، ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻱ
ﭘﺲ ﺧﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍ ﺷﮑﺮ ﮐﻦ و ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺷﮑﺮ ﮐﻦ!
ﺑﻴﺎ ﺷﮑﺮ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐﻔﺸﻲ ﺑﻪ ﭘﺎ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ، ﭘﺎ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺭﺍﻩ ﺑﺮﻭﻳﻢ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﻱ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ، ﺩﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ تا ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﻳﻢ.
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻲ ﺳﺎﺯﻳﻢ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﻳﻢ.
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻲ ﺧﺮﻳﻢ ﻭ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻳﻢ

چشم هایت شعر عشقی تازه می گوید برایم
من تو را زیبا تر از یاس و اقاقی می سرایم

ای نگاهت آسمانی شعر چشمت زندگانی
نو گل عشقی وَ من در باغ چشمانت رهایم

کاش چون تصویر عشقی در نگاهت می نشستم
تا سراپا عشق می شد این دل عشق آشنایم

تو شکوه کشتزاری آشیان مرغ عاشق
بی تو من گم کرده راهم خود نمی دانم کجایم

از تبار کهکشانی خانه ات در آسمان ها
با تو اوج آسمانم آسمانی با صفایم

گوشِ عاشق تَشَرِ یار شنیدن بلد است
مرغِ طوفان دلِ امواج پریدن بلد است !

گاه در عُمقِ سُکوتَست جهانی معنا !
ورنه هر بی خِرَدی داد کشیدن بلد است

وای گر خسته شود مرد زِ نامردیها
برسد آخرِ خط ؛ زهر چشیدن بلد است

هُنر آنست که بی درد بریزی اشکی !
ورنه هر غمزده ای اشک چکیدن بلد است

رامِ لیلای سیه چُرده شد از در به دری !
ورنه مجنونِ سیه بخت رمیدن بلد است

چشم بر صورتِ گُلچهره بِبندی مَردی
ورنه بر چهرهِ گُل ؛ زاغ چریدن بلد است

هر چه خوبانِ جهان ناز گِران عرضه کنند
دلِ حسرت کِشِ من ناز خریدن بلد است

چون زلیخا بِدَری جامهِ یوسف زیباست
ورنه هر بی صفتی جامه دریدن بلد است

طفل ِاحساسِ من از روزِ ازل بی استاد
غزل از سینه ات ای عشق مکیدن بلد است

#مازیار_نظری

چشم شهلایت بنازم دلبریها می کنی
تا تو می خندی خودت را در دلم جا می کنی

دل نمی بندی ولی دل را چه آسان می بری
این ربایشها تو با چشم فریبا می کنی

با نگاه و خنده هایت عشوه بازی می کنی
خود تو می دانی فدایت آنچه با ما می کنی؟

مست رویایم از این دنیا جنونم می برد
قصه ی مجنون و لیلی را تو معنا می کنی

هر چه زيبا بود و هر چیزی که زيبا می نمود
جمله باطل کرده و تعبیر زيبا می کنی

گر تو نباشى يار من ، گشت خراب كار من
مونس و غمگسار من ، بى تو به سر نمى شود

بى تو نه زندگى خوشم ، بى تو نه مردگى خوشم
سر ز غم تو چون كشم ، بى تو به سر نمى شود

#مولانا

شمس تبريزى :

ای اشک، آهسته بریز که غم زیاد است
ای شمع ، آهسته بسوز که شب دراز است

امروز کسی محرم اسرار کسی نیست
ما تجربه کردیم، کسی یار کسی نیست .

هر مرد شتر دار اویس قرنی نیست
هر شیشه ی گلرنگ عقیق یمنی نیست

هر سنگ و گلی گوهر نایاب نگردد
هر احمد و محمود رسول مدنی نیست

بر مرده دلان پند مده خویش نیازار
زیرا که ابوجهل مسلمان شدنی نیست

با مرد خدا پنجه میفکن چو نمرود
این جسم خلیل است که آتش زدنی نیست

خشنود نشو دشمن اگر کرد محبت
خندیدن جلاد ز شیرین سخنی نیست

جایی که برادر به برادر نکند رحم
بیگانه برای تو برادر شدنی نیست

صد بار اگر دایه به طفل تو دهد شیر
غافل مشو ای دوست که مادر شدنی نیست

نرسید از شب ِ دلدار سرانجام پیامی
ز لبم جان شد و نامد ز لب ِ یار سلامی

دوش از آفاق شنیدم که لبی بر لب ِمِی زد
مگر این اشک ِدلِ زار نیارزید به جامی

ز چه شیرینی ِ جان در نظرِ یار نگنجد
که لبی جای عسل تر کند از بادهِ خامی

پیش ازآن کاین سروپا خاک شود کاش بیابد
که امیدِ دلِ مشتاق وصال است ، نه کامی

نکِشم جز به ره اش پَر که دگر راه ندانم
پَرِ دانا ننشیند ز غم ِ دانه به دامی

دهم اش شیره ِ جان و نه کمی باز بگیرم
که مگر تا برسانم به دو دل ذرّه دوامی

نفَسی کز دَم ِ یار آنکه بگیرد چه نیازی
به نیاز و به نماز و به نشانی و به نامی

پشتِ هم ضربه زعشق ونه جزازعشق سرودن
خوشتر از گفته ِ آذر نسرایند کلامی
#مسعود_آذر

فتم اش از دیدن رویت دلم وا میشود.
گفت در هر کس چنین احوال پیدا میشود.

گفتم اش از سنگ هجرت کاسه صبرم شکست
گفت با چسبِ وفا این کاسه سالم میشود

گفتم اش گاهی چرا از دیده پنهان میشوی
گفت ماه گاهی نهان ، گاهی هویدا میشود

گفتم اش رسوای خلقی گشته ام از عشق تو
گفت آری هر که عاشق گشت رسوا میشود.

وقتی نخواستنت…
آروم بکش کنار …
غم انگیز است اگر تو را نخواهد
مسخره است اگر نفهمی
احمقانه است اگر اصرار کنی . . .
ﭘﺸﺖ ﻫﺮ ﺗﻮﭖ ، ﮐﻮﺩﮐﯽ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ
ﭘﺸﺖ ﻫﺮ ﺧﺎﻃﺮﻩ ، ﺍﺷﮑﯽ …

مــونــدََنـ کــهـ اِِلـــتــمــاســی نیس....

گاهی با ۱ قطره لیوانی لبریز میشود
گاهی با ۱ کلام قلبی اسوده و ارام میشود
گاهی با یک کلمه انسانی نابود میشود
گاهی با ۱ بی مهری دلی می شکند
مراقب این ۱ ها باشیم
درحالی که ناچیزند
خیلی چیزند....

کاش
امروز
اتفاق قشنگی می افتاد.
مثلا
کمی نگرانم می‌شدی!
یا اصلا
زنگ می‌زدی و می‌گفتی

"دوستت دارم"

بزن باران درين بستر که همراهِ تو می بارم
ميانِ عقل و احساسم زلالِ اشک می کارم

بزن باران به رگ برگِ صدای خيسِ احساسم
بدونِ چتر می خواهم کنارت گام بردارم

برقصان با ترنّم اشک را در قابِ چشمانم
که دردی از غمِ دوری درونِ سينه ام دارم

نمی خواهد ببيند عقل ، پابندِ کسی هستم
دلم زورش نمی چربد نشسته پشتِ افکارم

نمی دانم کجای کار می لنگد ... پريشانم
برای گفتگو با عقل خود تا صبح بيدارم

بیا باران بزن آهسته تر بر عشق ِبی جانم
که جای سنگ ، قلبم را کمی دلتنگ پندارم

شدم عاقل ترين عاشق ، ندانستی که ناچارم
درين بارانِ بی پايان به سوگِ عشق ... می بارم

دوست دارم ، تو برایم عشق را معنا کنی
خواب دنیا را کنارم غرق در رویا کنی

دوست دارم ، دورِ تو پروانه باشم روز و شب
شمعِِ من باشی و در من شعله ها بر پا کنی

دوست دارم ، از خودم تنهای تنها بگذرم
تا تو جایم را بگیری ، در دلم غوغا کنی

دوست دارم ، واژه واژه شاعرِ چشمت شوم
تا نظر پشت نظر ،شعرِ مرا زیبا کنی

دوست دارم ، دل به دریای نگاهت بسپرم
قطره قطره اشک ریزم ، تا مرا دریا کنی....!!!



من گفتم بوسه دل به دریا زدن است
او گفت که بوسه جنگ نرم دو تن است

بعد از دو سه بار امتحان فهمیدم
اشکالی در زاویه‌ی دید من است