شعر و شیدایی

                        

کاش بیدارم کنی تا خواب شیرینت شوم
دردهایت را بگو بگذار تسکینت شوم

عمر دست اوست اما جان تو جان من است
با تو پیمانی که بستم ذوق پنهان من است

عصر پاییز تو را،صبح بهاری می کنم
زندگی را باز در جان تو جاری می کنم

کاش بیدارم کنی تا خواب شیرینت شوم
دردهایت را بگو بگذار تسکینت شوم
..

در دلت یک غم زیباست ، دلم می گوید
خسته از شاید و اما ست، دلم می گوید

دل تو مثل غزل مثل خدا مثل سکوت
مثل یک کوچه تنهاست، دلم می گوید

دل سودایی من ،ساده و سرشار و بزرگ
یک نفر مثل تو میخواست ،دلم می گوید

من عقیده به غزل های تو دارم شاعر
غم اشعار تو زیباست ،دلم می گوید

درنگاه تو پر از بخشش مروارید است
چشم تو پاسخ دریاست، دلم می گوید

ای خلاصه شده در چشم تو تندیس سکوت
پشت چشمان تو غوغاست ،دلم می گوید

مثل یک سیب که از شاخه فرو می افتد
عشق هم حادثه ماست دلم می گوید

بقول خسرو شکیبایی

بعضی وقت ها یکی طوری می سوزونتت

که هزار نفر نمیتونن خاموشت کنن

بعضی وقت ها هم یکی طوری خاموشت میکنه

که هزار نفر نمیتونن روشنت کنن


زمانه ایست که خیلی چیزها آنطوری که بود یا باید باشد ديگر نیست

❣❣❤️

❣❣❣
نکند فاش شود راز میان منو تو
فاصله حکم دهد باز میان من و تو

نکند کوچه بفهمد که دل تنگ همیم
راه باطل بکشد باز میان من و تو

نکند وعده دیدار به تاخیر افتد
لج کند ساعت دیوار میان من و تو

نکند خانه ی آباد........ شود ویرانه
جغد شومی دهد اواز میان من و تو

نکند پاک شود خاطرم از خاطر تو
مهر باطل بخورد عشق میان من وتو

نکند هردو فراموش کنیم وقت قرار
جاده هم چشم براه مانده میان من وتو

نازنین درد فراقت چه بگویم کم نیست
حسرتم مات نشسته ست میان من و تو

نکند سنگ صبور دل ز صبوری بکند
بپرد کفتر مهر باز ز بام من و تو

❣❣❤️

ﺍﯾــﻦ ﺭﻭﺯﻫــﺎ ﺩﻟــﻢ ﺍﺻــﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻓــﺮﯾــﺎﺩ ﺑــﺰﻧــﺪ؛ ﺍﻣــﺎ ﻣــﻦ
ﺟــﻠﻮﮮ ﺩﻫــﺎﻧــﺶ ﺭﺍ ﻣﮯ ﮔــﯿــﺮﻡ ﻭﻗــﺘــﮯ ﻣــﮯ ﺩﺍﻧــﻢ ﮐــﺴــﯽ
ﺗــﻤــﺎﯾــﻠــﮯ ﺑــﻪ ﺷــﻨــﯿــﺪﻥ ﺻــﺪﺍﯾــﺶ ﻧــﺪﺍﺭﺩ ﺍﯾــﻦ ﺭﻭﺯﻫــﺎ
ﻣــــــﻦ ﺧــﺪﺍﮮ ﺳــــﮑــــــﻮﺕ ﺷــــﺪﻩ ﺍﻡ؛ ﺧــﻔــﻘــﺎﻥ
ﮔــﺮﻓــﺘــﻪ ﺍﻡ ﺗــﺎ ﺁﺭﺍﻣــﺶ ﺍﻫــﺎﻟــﮯ ﺩﻧــﯿــﺎ، ﺧــــﻂ ﺧــــﻄــﮯ
ﻧــﺸــــﻮﺩ .💖💖

ﻣﻦ ﺧﻨﺪﻩ ﺯﻧﻢ ﺑﺮ ﺩﻝ ، ﺩﻝ ﺧﻨﺪﻩ ﺯﻧﺪ ﺑﺮ ﻣﻦ
ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻨﺪﺩ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ
ﻣﻦ ﺧﻨﺪﻩ ﺯﻧﻢ ﺑﺮ ﻏﻢ ، ﻏﻢ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻨﺪ ﺑﺮ ﻣﻦ
ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻨﺪﺩ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ
ﻣﻦ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻨﻢ ﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﺍﻭ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻨﺪ ﺑﺮ ﻣﻦ
ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻨﺪﺩ ﻭﯾﺮﺍﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ
ﻣﻦ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻨﻢ ﺑﺮ ﺗﻮ ، ﺗﻮ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻨﯽ ﺑﺮ ﻣﻦ
ﺍﯾﻨﺠﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯿﺨﻨﺪﯾﻢ ﻫﺮ ﺩﻭ ﭼﻮ ﺩﻭ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ
ﻣﻦ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻨﻢ ﺑﺮ ﺍﻭ ، ﺍﻭ ﺧﻨﺪﻩ ﮐﻨﺪ ﺑﺮ ﻣﻦ
ﺩﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﭼﻪ ﻣﯿﺨﻨﺪﻡ ﺩﻝ ﺭﻓﺖ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ !!!..

🔹 @iran_poems 🔹 👈

عشوه هایت مست مستم می کند
خـــــنده هایت بت پرستم می کند

حرف هایت بوی باران می دهد
آرزوهای مرا جـــــــــان می دهد

چــشم هایت جام لبریز از شراب
می برد از دل قرار و صبر و تاب

برق چشمت شعله فانوس عشق
آه تـو طوفان اقیانوس عــــشـــق

با تو هر شب غرق رویا می شوم
هـــمچو قطره محو دریا می شوم

در نــــگاهت حـــرف های صـد کتاب
شوق وصلت می برد از دیده خواب

قدرت
نه دست
هیتلر است

و نه دست تمام کسانی که
جنگ
به پا می کنند…

قدرت
دست کسی ست
که
میفهمد دوستش داری…

🌹🌹

آدم از دست خودش سیر که شد میمیرد
مثل یک شیر به زنجیر که شد میمیرد

زندگی هرنفسش نقش جدیدی دارد
آدمی بی کس و دلگیر که شد میمیرد

موج دریای وجود تو چه‌ زیبا شده است
سهم دل موج نفس گیر که شد میمیرد

کوچه باغ دل عاشق شده چون فصل بهار
وقت دیدار کمی دیر که شد میمیرد

غزلم مثل غزالی است که تنها مانده
نفس گرم غزل پیر که شد میمیرد

ساقی اینجا شده تنها و غریب دل خود
تن اسیر غم شبگیر که شد میمیرد

😔😔😔😔😔✋

گاهی چه دلگرفته میشوی از خدا
و گاهی چه بی تاب و دلتنگ
گاهی از حکمتش ناراضی
و گاهی شاکر و خوشحال
گاهی مشکوک و گاهی مجذوب عدالتش...
گاهی بسیار نزدیک و گاه بیشمار دور...

خدا که همان خداست
ای کاش ما اینقدر
گاهی به گاهی نمی شدیم ...

.گر تو معلمم شوی، درس محبتم دهی

جمعه به مکتب آیم و جان بکنم فدای تو

#حمید_محرابی

صلیبی در نگاهت دیده ام با جان تبدارم
که عیسی هم حسادت کرده بر زیباییِ دارم!

اگر قسمت نشد خود را بیاویزم به چشمانت
به شمشیر نگاهت میکشی خاتون تاتارم

تمام شام های بیقراری را دعا کردم
شب من نورباران شد به ذکر دوستت دارم

به عشق سلطنت بر چشمهایت آمدم، اما
هزاران وقفه افتاد از هزاران جنگ در کارم

تجسّم کن مرا وقتی دلت یک لحظه میگیرد
تصوّر کن چه حالی در پسِ این لحظه ها دارم

نمی بینی مرا انگار، در چشمت نمی آیم
نمیخواهم ولی یک لحظه از تو چشم بردارم

جهانی را به آتش می کشی با سوزآه من
منی که بر تن یک شاخه گل هم نیست آزارم

مرا دریاب در این لحظه های بی سرانجامی
نخو😔😔😔😔😔✋

وقتش شده یک عکس زیباتر بگیرم
باید کنارت جلوه ای دیگر بگیرم

تو مثل سیب از دستِ یک شاخه بیفتی
من مثل یک گنجشک کوچک پر بگیرم

من حاضرم مرداب باشم تا برایت
گاهی خبر از حال نیلوفر بگیرم

قد می کشم تا شانه هایت را ببینم
باید سرم را با تو بالاتر بگیرم

دریا زده بودم شبی که ناخدا خواست
در ساحل آرام تو لنگر بگیرم

بگذار باران خاطراتم را بشوید
تا زیرچترت قصه را از سربگیرم

#مهسا_تیموری

🍃🍃🌺🌺🍃🍃

باز هم جمعه و معشوقه من در سفر است
باز هم وسوسه دارم نکند پشت در است!؟

باز هم جمعه و دلتنگی و یک بغض عجیب
باز هم همدم تنهایی من چشم تر است...B

چه جان سختم که بعد از رفتن تو، باز جان دارم!
ولی از تو چه پنهان، روح و جسمی ناتوان دارم

کسی از ظاهر یک کوه، حالش را نمی فهمد
به ظاهر ساکتم؛ در سینه ام آتشفشان دارم

پس از تو باختم خورشید خوش رنگ زمینم را!
پس از تو نفرتِ دیرینه ای از آسمان دارم

پُر از دلشوره بودم در کلاس گرمِ آغوشت
و باور کرده بودم پای عشقت امتحان دارم!

چه حسّ نادری؛ با فتح الماس حضور تو
تمام لحظه ها احساس می کردم «جهاندار»م!

اگرچه لحظه های خوب عمرِ کمتری دارند
ولی نام عزیزت را همیشه بر زبان دارم

نًفس های تو را آن روزها در شیشه پُر کردم
«هوا»ی روزهای بودنت را همچنان دارم

پلک بگشا نازنینم! صبح ِ زیبایت بخیر
دلربا و بهترینم! صبح ِ زیبایت بخیر

خاب ِ نوشینت گوارا نوش ِ مژگان ِ خمار
خمره ی ِ چله نشینم! صبح ِ زیبایت بخیر

ناز بالش از پر ِ قو هم برای ِ تو کم است
گُلپر ِ ابریشمینم! صبح ِ زیبایت بخیر

تن بلور ِ مو طلایی! آفتابی کن مرا
روشنی بخش ِ زمینم! صبح ِ زیبایت بخیر

گونه های ِ نقره ات یاقوت ِ گُل انداخته
قرص ِ ماه ِ شرمگینم! صبح ِ زیبایت بخیر

هر سپیده با تو آغاز ِ بهاری دیگر است
خنده کن تا گُل بچینم، صبح ِ زیبایت بخیر

با چنین عطر ِ تنی از رشک میسوزد بخور
خوشتراش ِ مرمرینم! صبح ِ زیبایت بخیر

چشم زیتون ِ لب انجیری! بده صبحانه ام
مریم ِ معبدنشینم! صبح ِ زیبایت بخیر

مهربانی هدیه کن با شُرشُر ِ رود ِ دو دست
سیب ِ فردوس ِ برینم! صبح ِ زیبایت بخیر

عشقی و عینت عسل، شینت شکر، قاف ِ تو قند
شور ِ شیرین آفرینم! صبح ِ زیبایت بخیر

تاب آوردم شب ِ دلتنگی ام را تا سحر
تا تو را از نو ببینم، صبح ِ زیبایت بخیر

محشر است این شعر و می پرسد خدا او یا بهشت؟
من تو را برمی گزینم، صبح ِ زیبایت بخیر

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

انروز که سقف خانه ها چوبی بود !

گفتارو عمل در همه جا خوبی بود !

امروز بنای خانه ها سنگ شده !

دل ها همه با بنا هماهنگ شده !

از غم خبري نبود اگر عشق نبود
دل بود ولي چه سود اگر عشق نبود
بي رنگ تر از نقطه ي موهومي بود
اين دايره کبود اگر عشق نبود
از آينه ها غبار خاموشي را
عکس چه کسي زدود اگر عشق نبود
در سينه ي هر سنگ، دلي در تپش است
از اين همه دل چه سود اگر عشق نبود
بي عشق دلم جز گرهي کور چه بود؟
دل چشم نمي گشود اگر عشق نبود
از دست تو در اين همه سرگرداني
تکليف دلم چه بود اگر عشق نبود

خیمه بزن بر قلب من , صاحب این خانه تویی
مستم کن از جام لبت , ساقی و پیمانه تویی

آغوش سردم را ببین , محتاج دوزخ توام
روشن نما چشم دلم , خورشید کاشانه تویی

بر تخت ملک دل نشین , تا که شوی سلطان من
این بارگاه و کاخ توست , لایق شاهانه تویی

با عشق تو ای دلبرم , جنت نخواهم من دگر
هم دین و هم دنیای من , بهشت جانانه تویی ....

مولانا

سنتور دلم طاقت مضراب ندارد
شوریده سرم بتکده را تاب ندارد

من با تو همایون زده‌ام ساز ولیکن
مَشک غم این دیده مرا آب ندارد

دشتی و سه‌گاه و شور و تُرک و ماهور
فرقی نکند گر تِم بس ناب ندارد

ای ساز بسازم ز تو آهنگ غم عشق
فا می ر دو سی سُل زدنم خواب ندارد

من محو تماشای نُتِ رقص تن تو
انگشت من و پرده‌دری باب ندارد

سمفونی جان و دل من نیست هماهنگ
رهبر تویی و این همه اسباب ندارد