شعر و شیدایی

                        

هوا بد است
تو با کدام باد می‌روی؟
چه ابر تیره‌ای گرفته سینه‌ تو را
که با هزار سال بارش شبانه‌روز هم
دل تو
وا نمی‌شود

ساقیا پُر کن به یاد چشم او جامی دگر
تا بسوی عالم مستی زنم گامی دگر ..

چشم مستت را بنازم ، تازه از راه آمدم
بعد ازین جامی که دادی ، باز هم جامی دگر

تا مگر مستانه بر گیرم قلم ، وز راه دور
باز بفرستم بسوی دوست پیغامی دگر

رو که زین پس از کبوتر عاشقی آموختم
گر نشد بام تو ، جویم دانه از بامی دگر

ای " امید " از مستی و از عشق برخوردار شو
خوشتر از ایام مستی نیست ایامی دگر

خنده ی خورشید را هر صبح دانی چیست رمز ؟
گوید از عمرت گذشت ای بی خبر شامی دگر...

هر وقت حس مى كنم دوستم دارى
با يك استكان چاى
به روياى كشف كائنات مى روم.
واقعاً چه حس خاصى دارد
اين كه روزگارى
دو گلبرگِ روشن از يكى مهر گياه بوده ايم.

غم كه نوشتن ندارد
نفوذ مى كند در حواست
جاسوس مى شود در قلبت
و
در تنهاييت از چشمانت
بيرون مى زند
بايد راهى باشد
براى فرار از اين همه تكرار بيهوده
راهى كه بتوان
صد سال تنهايى را
با آن هموار نمود،...

ای کاش که احساس مرا میفهمید
دیوانه نمیکرد مرا با تهدید
یک فرق بزرگ بین من با او بود
من دیده تر داشتم و او تردید

هر کس تو را دید عاشق شد...

با دیدن تو از یاد خدا غافل شد...

سجده به کار خالق تو کرد...

نیت کرد به قصد چشمات و عاقل شد...🌹

.بغلم کردی و گفتی که دلم غم دارد
باورت هست که این عشق تو را کم دارد

طرح چشمان تو یک معحزه دارد زیرا
بر سر هر مژه‌ات حالت شبنم دارد

تو به یک تیر نگاهی ندهی دل اما
شکل چشمان تو یک لذت مبهم دارد

بسکه دوری زبرم یکسره کارم گریه است
گوییا از غم تو شور محرم دارد

عشق تو نقطه ی آغاز همه ویرانی است
این خرابی مرا زلزله ی بم دارد

من به یک جرعه از آن جام تهی خود مستم
که سرانجام مرا عشق تو با هم دارد

بوسه هرگز نشود مایه ی آرامش من
بغلم کن دلم بی تو بسی غم دارد

چه بگويم كه كمى خوب شود حال دلم؟!
لكنت شعر و پريشانى و جنحال دلم

كاش ميشد كه شما نيز خبردار شويد
لحظه اى از من و از درد كهنسال دلم

از سرم آب گذشته ست ،مهم نيست اگر
غم دنياى شما نيز شود مال دلم

عاشق نان و زمين نيستم ،اين را حتما
بنويسيد به دفتر چه ى اعمال دلم

آه! يك عالمه حرف است كه بايد بزنم
ولى انگار زبانم شده پامال دلم

مردم شهر! خدا حافظتان من رفتم
كسى از كوچه ى غم آمده دنبال دلم

سوخته را آتش زدن دیگر چه معنا میدهد
مرده راخنجرزدن یارب چه معنا میدهد

من که دیگرسوخته ام آتش چه کارم میکند
برتن آشفته ام زجرت چه معنا میدهد

من دگرتا حد مردن دردو غم دیدم برو
پس چنین آزارتو برمن چه معنامیدهد

من هزاران بارخنجر خورده ام از آشنا
خنجرتو بی وفا برمن چه معنا میدهد

بال پرواز مرا هرکس رسید آتش کشید
برچنین باله شکسته ،پرچه معنا میدهد

زیرپیراهن ببینی جای چاقوهای یار
برتنه خط خطیم خنجر چه معنا میدهد

من هزار نیش از رفیقان خورده ام دیگرنزن
نیش تو بر این تنم دیگر چه معنا میدهد

با تمام شهر جورم با تو جور دیگرم
با همه پر می گشایم با تو تنها می پرم

آه در ﺭفتارهايم خوب اگر دقت كني
تاﺯه می فهمي که از هر عاشقی عاشقترم

بس که نازل می شود آیات چشمانت به من
با چنین دینی برای ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ پیغمبرم

پادشاهی می کنم در ﻛﺸﻮﺭ آغوش تو
در چنین جولانگهی فرمانده ای نام آورم

داده ام موسی که با ترفند بسپارد به نیل
تانگردد عاشق چشمان مستت لشکرم

هرچه گفتم دوستت دارم ندا آمد کم است
نه، نگنجد اين همه زيبايي ات در ﺑﺎورم.🌹

هیچ کس با من نیست...

مانده ام تا به چه
اندیشه کنم

مانده ام در قفس تنهایی

در قفس می خوانم...

چه غریبانه شبی است
شب تنهایی من

ای زندگی، تن و توانم همه تو

جانی و دلی، ای دل و جانم همه تو

تو هستی من شدی، ازآنی همه من

من نیست شدم در تو، ازآنم همه تو

قولها.. "بی اعتبار"
حرفها.."ناخالص"
عشقها.."پوشالی"
محبتها.."قلابی"
خوبیها.."تظاهر"
دیدارها.."تفاخر"
صورتها.."پر رنگ"
سیرتها.." بی رنگ"
شعارها.."بدون عمل"
قضاوتها.."بدون عدل"
و. . . . .
در کدامین نقطه از انسانیت ایستاده ایم ؟؟؟
یادش بخیر ، روزی دروغگو دشمن
خدابود . . .

ای دوست، به دوستی قرینیم تو را
هر جا که قدم نهی زمینیم تو را

در مذهب عاشقی روا نیست که ما:
عالم به تو بینیم و نبینیم تو را

#عراقی

در تو رودخانه ای ست

که هنوز به ماهی هایش فکر می کند...

در من ماهی های ست

که هنوز به رودخانه ای فکر می کنند

خنده بر لب دارم و، اما درونم شاد نیست
دل اگر دربند باشد،روح هم آزاد نیست

وصف حالم عاشقی تنهاست؛کز بخت بدش
سهمش از معشوق،جز دلتنگی و غمباد نیست

فصل های زندگی وقتی زمستانی شوند
فرق،بین آذر و اسفند یا مرداد نیست

مرغ پیغام دعا حتما کر و کور است یا
گریه های ما به گوشش جز صدای باد نیست

گر "اذا زلزال "عشق آید همه ویران شوند
خانه اش آباد! کز او خانه ای آباد نیست

"دیو"در دلها به پیکار "ملایک"رفته است
حضرت حافظ بگو! اینها مگر اضداد نیست

ازدحام میله ها شور مرا از من گرفت
درد بسیار است؛ اما فرصت فریاد نیست🍂

هم بازی قدیمم چشم نگذار..

آنقدر
دورم
ازت ...
که
با شمردن
همه اعداد هم
پیدایم نمی کنی...!

سرمست شد نگارم , بنگر به نرگسانش
مستانه شد حدیثش , پیچیده شد زبانش

گه می فتد از این سو , گه می فتد از آن سو
آن کس که مست گردد , خود این بُوَد نشانش

چشمش بلای مستان , ما را از او مترسان
من مستم و نترسم از چوب شَحنگانش

ای عشق الَله الَله سرمست شد شهنشه
برجه بگیر زلفش , درکِش در این میانش

اندیشه ای که آید در دل , ز یار گوید
جان بر سرش فشانم , پر زر کنم دهانش

آن رویِ گلستانش وان بلبل بیانش
وان شیوه هاش یا رب , تا با کیست آنش

این صورتش بهانه ست , او نور آسمانست
بگذر ز نقش و صورت , جانش خوشست جانش

دی را بهار بخشد , شب را نهار بخشد
پس این جهانِ مرده زنده ست از آن جهانش

کند است نبض ثانیه ها در غیاب تو

من در کجای حسّ توام با حساب تو؟


خورشید و ماه پشت زمین خفته اند و من

بیدارمانده ام که بیایم به خواب تو

کند است نبض ثانیه ها در غیاب تو

من در کجای حسّ توام با حساب تو؟


خورشید و ماه پشت زمین خفته اند و من

بیدارمانده ام که بیایم به خواب تو