كافه گفت وگو ...

وقت هايي هست خوب ميداني و بلدي كه اگر دلت "پُردرد" است، بايد بخندي و شاد باشي، تا آدم هايي كه دوستت دارند را، غمگين نكني... . ازانعكاس تيرگي ها برآينه ي دلشان واهمه داري... . چراكه خوب ميداني اين تيرگي ها گسترش ميابد... . و تو كه هرگز دلت راضي نيست ذره اي از جهان تيره و تار شود، پس لبخند ميزني تا تلخي ها منعكس نشوند... سانسورشان ميكني... و از خداي مهربانت ميخواهي به واسطه ي تو فقط خوبي ها جاري شود... . و دست آخر خوب ميداني كه خوده اوست مرهم دلت...