درمان بدون دارو

🍃🍃🍃🍃🍃
🍃@tebeirani



قابلمه مسی و حسوم؛ فرهنگ به غارت رفته

در دورانی كه استفاده از حسوم در پختن غذا مرسوم بود از كم خونی های رایج كه اكنون مردم با آن دست به گریبانند اثری نبود. یون های آهن كه از طریق حسوم در سراسر غذا پخش می شد كم خونی ناشی از فقر آهن را برطرف می كرد، اما پس از این كه حسوم را به اسم بهداشت از ما گرفتند،كم خونی و بیمای های خونی چون سرطان خون روز به روز در میان مردم افزایش یافت.

تا چند دهه پیش بین مردم كشورمان مرسوم بود تا برای پخت غذا مخصوصا "خورشت و آش " از قابلمه های مسی استفاده كنند. آن زمان در همه آشپزخانه ها یك كفگیر آهنی نیز وجود داشت كه موقع پختن غذا دایم درون آن قرار می گرفت.مردم به این كفگیر "حسوم " می‌گفتند. آن زمان كسی نمی‌دانست چرا باید این كفگیر درون قابلمه مسی قرار گیرد. مردم تنها به دلیل اینكه میراث گذشگان بود و می‌دانستند برای پخت غذا خیلی مفید است از "حسوم " استفاده می‌كردند.

سال‌ها گذشت. استكبار زودتر از ما همه چیز را درباره فلسفه حسوم فهمید و به دنبال چاره‌ای بود تا حسوم را از آشپزخانه‌ها خارج كند و سرانجام به اسم بهداشت و این كه این كفگیرهای آهنی غیر بهداشتی است، حسوم را از ما گرفت.

شاید شما به یاد نداشته باشید اما اگر از بزرگترهای خود جویا شوید به شما خواهند گفت كه دهه 50 نان خشكی ها در كوچه پس كوچه های شهر با صدای بلند فریاد می زدند: " قابلمه مسی،كفگیر آهنی خریداریم " كسی آن زمان ندانست كه چرا نان خشكی ها داعیه دار حفظ سلامتی برای مردم ایران شده اندو ظروف به اصطلاح روهی را برای ما به ارمغان آوردند.

نان خشكی‌ها با قیمت ناچیز این قابلمه‌ها را خریداری كرده و به جای آن، قابلمه آلمینیومی می دادند كه به آن روهی می گفتند. جالب این كه در آن دوره اگر كسی ظرف مسی جدیدی را می‌خواست با ظرف به اصطلاح روهی معاوضه كند با سرسختی نان خشكی‌ها روبرو می‌شد و نان خشكی‌های متمدن و متفكر! تنها ظروف قدیمی را شایسته تعویض می‌دانستند.

باید متذكر شد كه با توجه به برنامه‌ریزی دقیقی كه استعمار انجام داده بود تمامی حكمای ما را در آن دوره به نحوی از بین برده بودند تا دیگر كسی نباشد كه با ایجاد تردید مردم را از فروش قابلمه‌های مسی و كفگیرهای آهنی باز دارد. كسی نمی‌داند كه این همه قابلمه‌های با ارزش مسی كه حاصل كار قلم‌زن‌های توانای مس بود به كجا رفت.

جالب این كه قلم‌زن‌های مس برای پخت هر نوع غذایی ظرفی را با ضرب آهنگ خاصی تهیه می‌كردند، اما بعدها مشخص شد تمامی این ظروف به كشور تركیه منتقل شده و در كوره‌ها ذوب شدند تا اثری از آنها باقی نماند. متأسفانه هنوز هم بسیاری از از ما درباره حسوم و چرایی استفاده از آن توسط اجدادمان كوچكترین اطلاعی نداریم.

باید گفت فلسفه استفاده از حسوم در جریان پختن غذا به تیزبینی و دقت حكمای ما باز می‌گردد. حكما و دانشمندان از آبا ما برای همه‌گیر كردن سلامتی، حسوم را طراحی كردند تا تعادل بین موادی كه وارد بدن می‌شود و بدن انسان به آن محتاج است برقرار كنند.

از نظر علمی امروزی فلسفه این كار را به این صورت می‌توان بیان كرد كه بدن مخصوصا "مغز " برای سلامت و نشاط و كنترل اسید لاكتیك و كورتیزول به شش میلیارد یون مس نیاز دارد و به همین نسبت یون آهن. پختن غذا درون ظروف مسی موجب تأمین این مقدار یون برای بدن است و حسوم نیز همین مقدار یون آهن را به غذا منتقل می كند تا از طریق غذا وارد بدن شده و با حفظ تعادل موجب سلامتی پایدار برای انسان شود.

مطلب دیگر این كه در دورانی كه استفاده از حسوم در پختن غذا مرسوم بود از كم خونی های رایج كه اكنون مردم با آن دست به گریبانند اثری نبود. یون های آهن كه از طریق حسوم در سراسر غذا پخش می شد كم خونی ناشی از فقر آهن را برطرف می كرد، اما پس از این كه حسوم را به اسم بهداشت از ما گرفتند،كم خونی و بیمای های خونی چون سرطان خون روز به روز در میان مردم افزایش یافت.

كمبود یون مس باعث می‌شود انسان دایما احساس رخوت و خواب آلودگی و كسالت كند و دهن دره‌های متوالی داشته باشد. در ضمن این كه هیچ كارتل دارویی نمی‌تواند از یون یك عنصر، برای شما قرص تهیه كند و آن چیزی كه به اسم قرص آهن به ما می‌دهند شامل مولكول آهن هست كه نه تنها برای بدن هیچ ثمره ای ندارد، بلكه استفاده آن در دوران بارداری موجب بیش فعالی و خنگی فرزند خواهد شد. همچنان كه استفاده دختران جوان از این قرص‌ها نارسایی‌های بسیاری را برای آنها به همراه خواهد داشت.

🌿كانال طب سنتى ايرانى اسلامى🌿🌱
@tebeirani