۰۰:۵۲ ۱۳۹۴/۱۱/۱۵
.png)
هرچند فيبروم هاي رحم در اندازه ي کوچک تر مي توانند بدون علامت باشند و فقط هنگام انجام سونوگرافي هاي به صورت اتفاقي تشخيص داده مي شوند، ولي حداقل در پنجاه درصد بيماران عوارضي مانند دردهاي لگني، افزايش خونريزي هاي قاعدگي، درد شديد زمان قاعدگي و تکرر ادرار ( به علت فشار روي مثانه) و نازايي ديده مي شود.
البته معمولاً فيبروم علت شايعي براي نازايي نيست و فقط در ده درصد موارد آن هم فيبروم هاي بزرگ زير مخاطي ممکن است باعث نازايي شوند که در اين صورت درمان آن ها قبل از حاملگي ضروري است. هم چنين در اکثر موارد، فيبروم ها باعث سقط جنين نمي شوند مگر آن که تعداد آن ها زياد يا بزرگ بوده و بيشتر فضاي داخل رحم را اشغال کرده باشند که در اين صورت ممکن است باعث سقط يا زايمان زودرس شوند.
درمان قطعي فيبروم هاي رحم👇
در واقع بيشتر فيبروم هاي رحم در اندازه هاي کوچک بدون علامت هستند و در صورت کشف اتفاقي آنها در سونوگرافي با توجه به بي علامت بودن آنها، اقدام خاصي لازم نيست و بيمار فقط بايد هر سه تا شش ماه يکبارجهت کنترل سايز فيبروم ها يا ايجاد علايمي مثل درد شکم و مشکلات قاعدگي نيز بايد اقدام به درمان جراحي يا طبي کرد، البته در فيبروم هاي بزرگ علامت دار درمان قطعي، جراحي و برداشت فيبروم يا « ميو مکتومي» است که در آن احتمال عود فيبروم در محل هاي ديگر رحم مدتي پس از جراحي نيز وجود دارد.