شعر و شیدایی

غزل طواف می کنم چه حج پر طراوتی

بخوان حدیث وصل او به جای هر عبادتی

من از کویر آمدم دلم ترک ترک شده

بیا دلم تو بند زن به جرعه ی ارادتی

نسیم عشق می وزدمیان زلف پاک تو

اسیر پیچ و تاب شد چه موی پر نجابتی

گناه میکنم ولی دلیل آن فقط تویی

اگر چه دلبر منی تو باعث حسادتی

به لحظه های بودنت کمی بیا دوام ببخش

تداوم تو می شوددلیل هر سعادتی

دوباره دوست دارمت دوباره مثل هر زمان

دلم دوباره تنگ شد چه حرف بی سیاستی

زجان پروانه بگیر تقاص عشق خویش را

نمی دهم بدون تو به مرگ هم فراغتی