شعر و شیدایی

چای می نوشم ولی از اشک فنجان پر شده است

شاهرگ های زمین از داغ باران پر شده است

آسمانا!کاسه صبر درختان پر شده است

زندگی چون ساعت شماطه دار کهنه ای

از توقف ها و رفتن های یکسان پر شده است

چای می نوشم که با غفلت فراموشت کنم

چای می نوشم ولی از اشک فنجان پر شده است

بس که گل هایم به گور دسته جمعی رفته اند

دیگر از گل های پرپر خاک گلدان پر شده است

دوک نخ ریسی بیاور یوسف مصری ببر

شهر از بازار یوسف های ارزان پر شده است

شهر گفتم!؟شهر!آری شهر!آری شهر!شهر

از خیابان!از خیابان!از خیابان پر شده است

فاضل نظری