شعر و شیدایی

وقتی که"دار"م میزدند یک بغض بودُ آرزو
گفتم شود بار دگر با "او" شَوم من روبرو؟

گفتند دیشب تا سحر, پلکی به هم نگذاشته
زیرا طنابی بَهر تو, با دست خود می بافته

#محمد_قربان_نژاد