شعر و شیدایی

برای دور بودنت فقط زمان ادامه داشت
غروب در دل گرفته همچنان ادامه داشت

پرنده! هرچقدر پر زدی نشد رها شوی
قفس بهانه بود و سقف آسمان ادامه داشت

جهان شبیه کوه ایستاده روبه رویمان
صدایمان... صدایمان... صدایمان ادامه داشت...

چگونه میتوان رسید پله پله تا خدا؟
که هرچقدر می رویم نردبان ادامه داشت

و خنده مانده توی عکس های کودکیم، کاش
که تا همیشه آن خدای مهربان ادامه داشت

ببین بدون تو چه ساده می توان شکسته شد
بگو بدون تو چقدر می توان ادامه داشت؟

نبودن تو جرعه جرعه بغض در گلو نشاند
نبودن تو استکان به استکان ادامه داشت

همیشه عاشق کسی ست آنکه عاشقش شوی
تمام قصه این نبود... داستان ادامه داشت...