شعر و شیدایی

حیفم آمد که چنین صبحی را،
با نفس خوب خدا"ها" نکنم
بیت بی معنی من بودن را
با غزل های صدا ما نکنم

حیفم آمد که در این روز دل انگیز خدا...
گره کوچکی از قلبی را،
به سر انگشت دعا وا نکنم.

حیفم آمد که در این روزگه زود گذار
این همه مهر که به من بخشیدند،
عاقبت در نگه منتظری جا نکنم.