شعر و شیدایی

.
تو نیستی
و دوباره
مصرع های شعرم
دارند بوی تند فاجعه می گیرند
و دیگر
اعجاز هیچ بوسه ای
نمی شکند
بغض متراکم این واژه های ناصبور را

وقتی تو نباشی
شب
در امتداد خستگی اش تمام می شود
و من
در امتداد سکوتم