شعر و شیدایی

باز با آيات عشقت مست و بيمارم نکن
شعر، خوابم ميکند ، آرام، بيدارم نکن

دوستت دارم بماند وقت ديگر، وقت هست
بيقرارم مثل هرشب، خوب من، زارم نکن

کار دستم ميدهد اينگونه خواهش هاي تو
راحتم بگذار جانم، پاي در کارم نکن

عاشقي آسايش من ، عشق کابين من است
جان من با واژه هاي داغ، بيزارم نکن

سرخوش از گلبار شعرم ، بيخود از خود ميشوم
من پر از آرامشم امروز را هارم نکن

من زميني نيستم شايد، سکوتم بهتر است
خواهشن دست مرا ول کن، گرفتارم نکن

من " پريناز " غزلهايم، چرايش را نپرس
با دليل و حرف و منطق ، باز آزارم نکن.

((سهراب سپهری))