شعر و شیدایی

پی به راز سفرم برد و چنان ابر گریست
دید باز آمدنی در پی ِ این رفتن نیست

همه گفتند "مرو" دیدم و نشنیدمشان
مثل این بود به یک رود بگویند: بایست!

در جهان ِ تهی از عشق نمی‌مانم چون
در جهان ِ تهی از عشق نمی‌باید زیست

حسینی مهیار