شعر و شیدایی

از دغدغه لبریز شدن دست خودم نیست
به تو آویز شدن دست خودم نیست

با هر نفسم حنجره پُر می شود از تو
از طعم تو سرریز شدن دست خودم نیست

این مشکل من نیست که لب های تو قند است
چایی خور یکریز شدن دست خودم نیست

در تیررس چشم تو از فرط خجالت
هی کوچک و هی ریز شدن دست خودم نیست

هر بار به تأخیر تو و آمدن تو
با خویش گلاویز شدن دست خودم نیست

برگی پُر دلواپسی از حمله ی بادم
بازیچه ی پاییز شدن دست خودم نیست

جز کشته شدن با مُژه ات چاره مگر هست ؟
قربانی چنگیز شدن دست خودم نیست

در معرض موسیقی موزون نگاهت
یک شاعر ناچیز شدن دست خودم نیستB