شعر و شیدایی

دیوان حافظ


اگر آن طایرقدسی زدرم باز آید
عمر بگذشته به پیرانه سرم باز آید

دارم امید برین اشک چو باران که دگر
برق دولت که برفت از نظرم باز آید

آن که تاج سرمن خاک کف پایش بود
ازخدا می طلبم تا به سرم باز آید

خواهم اند رعقبش رفت به یاران عزیز
شخصم ار باز نیاید خبرم باز آید

گرنثار قدم یار گرامی نکنم     گوهرجان به چه کار دگرم باز اید

مانعش غلغل چنگ است و شکر خواب صبوح
ورنه گر بشنود آه سحرم باز آید

کوس نودولتی از بام سعادت بزنم
گر ببینم که مه نو سفرم باز اید

آروزمند رخ شاه چو ماهم حافظ
همتی تا به سلامت زدرم باز آید