شعر و شیدایی

آیا موافقی لبت از هم جدا شود؟
لبخند می زنی که دلم باز وا شود؟

جا هست در دلت بنشینم؟ اجازه هست؟
می گویی آن غریبه که آنجاست، پا شود؟

این رسم عاشقی است؟ که هر لحظه، هر کسی
از هر کجا رسیدبه قلب تو، جا شود؟

با اخم روی زخم دل من نمک نپاش
انصاف نیست عاشق زخمی رها شود

من زخم خورده ی دل سنگ خودِ تو ام
این زخم ها به دست تو باید دوا شود

پیش خودت خیال نکردی که ممکن است-
این ظلم محض، باعث قهر خدا شود؟