شعر و شیدایی

ﻧﻪ ﺭﻗﺺ ﺑﯽ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﯼ ﭼﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﺩﺍﻣﻨﻢ
ﻧﻪ ﺭﺩ ﺑﻮﺳﻪ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺮ ﺗﻨﻢ

ﻧﻪ ﺗﺎﺝ ﮔﻞ، ﻧﻪ ﺗﻮﺭ، ﻧﻪ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﺳﻔﯿﺪ
ﻧﻪ ﺭﻧﮓ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﯼ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﻮﻫﺎﻡ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ

ﭼﯿﺰﯼ ﺑﻪ ﺟﺰ ﺧﯿﺎﻝ ﺗﻮ ﺑﺎﻋﺚ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ
ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﯾﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﯾﮏ ﺯﻧﻢ

ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﻭ ﺷﺐ ﻭ ﺭﻭﺯﻡ ﭘﺮﺍﺯ ﻏﻢ ﺍﺳﺖ
ﻭﻗﺘﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ ﭼﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ! ؟

ﺍﯼ ﺑﺎﺩﻫﺎ! ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﯾﺎﺩ ﻣﯽ ﺩﻫﯿﺪ
ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﻄﺮ ﺗﻦ ﺍﻭ ﺑﯿﺂﮐﻨﻢ؟

ﺍﯼ ﺍﺑﺮﻫﺎ ﮐﻪ ﺭﻭﯼ ﺳﺮﺵ ﭼﺘﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﯾﺪ
ﺍﺯ ﺭﻭﺷﻨﺎﯾﯽ ﺗﻦ ﺍﻭ ﺩﻝ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﻢ

ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺘﺎﺏ ﻃﻌﻢ ﺩﻫﺎﻧﻢ ﻋﻮﺽ ﺷﻮﺩ
ﻟﯿﻤﻮﯼ ﺑﺎﻍ ﻣﯿﻮﻩ ﯼ ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻭ ﺭﻭﺷﻨﻢ!

ﺷﯿﺮﯾﻦ ﺧﺴﺮﻭﯼ