شعر و شیدایی

زبانم را نمی فهمی ، نگاهم را نمی بینی
ز اشکم بی خبر ماندیّ و آهم را نمی بینی
سخن ها خفته در چشمم ، نگاهم صد زبان دارد
زیبا چشمان من ! مگر طرز نگاهم را نمی بینی ؟
سیه مژگان من ! موی سپیدم را نگاهی کن
سپید اندام من ! روز سیاهم را نمی بینی
پریشانم ، دل مرگ آشنایم را نمی جویی
پشیمانم ، نگاه عذر خواهم را نمی بینی
گناهم چیست جز عشق تو ، روی از من چه می پوشی ؟
مگر ای ماه ! چشم بی گناهم را نمی بینی ؟