شعر و شیدایی

شوریده ی آزرده دلِ بی سر و پا من
در شهر شما عاشق انگشت نما من

دیوانه تر از مردم دیوانه اگر هست
جانا ، به خدا من ، به خدا من ، به خدا من

شاهِ همه خوبانِ سخنگوی غزل ساز
اما به درِ خانه ی عشق تو ، گدا من

یک دم ، نه به یاد من و رنجوریِ منْ تو
یک عمر ، گرفتار به زنجیر وفا من

آن روح پریشانِ سفرجوی جهانگرد
همراه به هر قافله چون بانگ درا ، من

تا بیشتر از غم ، دل دیوانه بسوزد
برداشته شب تا به سحرْ دست دعا من

سیمین ! طلب یاریم از دوست خطا بود
ای بی دل آشفته ! کجا دوست ؟ کجا من ؟