شعر و شیدایی

ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺩﻟﺨﻮﺍﻩ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﺎ ﺩﻝ ﺍﻳﻦ ﻗﺼﻪ ﻧﮕﻮﻳﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺩﻟﺨﻮﺍﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ

ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺁﻣﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻳﻮﺳﻒ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﺧﺒﺮ
ﺍﻳﻦ ﭼﻪ ﺭﺍﻫﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﭼﺎﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ

ﻣﺎﻩ ﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺎﻓﻠﻪ ﺭﺍﻫﺶ ﻧﺪﻫﻴﺪ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﺭ ﻧﺒﻨﺪﺩ ﺷﺐ ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ

ﻣﺎ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺁﻩ ﺩﻝ ﺳﻮﺧﺘﮕﺎﻥ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﺍﺳﺖ
ﻣﮕﺮ ﺁﺋﻴﻨﻪ ﺷﻮﻕ ﻭ ﺩﻝ ﺁﮔﺎﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ

ﺗﺨﺖ ﺳﻠﻄﺎﻥ ﻫﻨﺮ، ﺑﺮ ﺍﻓﻖ ﭼﺸﻢ ﻭ ﺩﻝ ﺍﺳﺖ
ﺧﺴﺮﻭ ﺧﺎﻭﺭﯼ ﺍﻳﻦ ﺧﻴﻤﻪ ﻭ ﺧﺮﮔﺎﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ

ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺍﻧﺪﺭ ﻋﻘﺒﺶ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﻴﺎﺭﺍﻥ ﻋﺰﻳﺰ
ﺑﺎﺭﯼ ﺍﻳﻦ ﻣﮋﺩﻩ ﮐﻪ ﭼﺎﻫﯽ ﺑﺴﺮ ﺭﺍﻫﺶ ﻧﻴﺴﺖ

ﺷﻬﺮﻳﺎﺭﺍ! ﻋﻘﺐ ﻗﺎﻓﻠﻪ ی ﮐﻮﯼ ﺍﻣﻴﺪ
ﮔﻮ ﮐﺴﯽ ﺭﻭ ﮐﻪ ﭼﻮ ﻣﻦ ﻃﺎﻟﻊ ﮔﻤﺮﺍﻫﺶ ﻧﻴست

"شهریار